ผมไม่เข้าใจว่าทำไมคนถึงต้องส่งลูกไปเรียนภาษาอังกฤษพิเศษกันนักหนา ผมสอนเจ้าต้นไม้พูดภาษาอังกฤษห้านาทีก็พูดได้คล่องปรื๊อ

"Can you speak English?" ผมถาม

เจ้าต้นไม้ตอบเสียงดังฟังชัด "Yes!!"

"Very good!!" ผมถามต่อ "Now, do you want some ice cream?"

"Yes!!" เสียงเจ้าต้นไม้ตอบดังกว่าเก่า เด็กที่ไหนในโลกได้ยินคำว่า "ice cream" ก็ชอบทุกคน

"Do you want to eat it now or what?" ผมถามให้แน่ใจ

เจ้าต้นไม้ทำหน้าไม่แน่ใจ "Yes.... No.... OK!!" แล้วยิ้มตอบ

ผมเดินไปตักไอสครีมด้วยความภาคภูมิใจ

เก่งเหมือนพ่อเลยลูก ตอนพ่อไปอยู่อเมริกาใหม่ๆ ก็พูดได้แค่นี้ยังอยู่รอดปลอดภัยกลับเมืองไทยได้เลย

ผมเชื่อว่า "ภาษามนุษย์" ในโลกมีเพียงภาษาเดียวครับ

เราอาจจะมี "ภาษาวัฒนธรรม" หลากหลาย แต่สิ่งที่แตกต่างกันแค่คำศัพท์และไวยกรณ์เท่านั้นเอง คนที่ "ฟัง พูด อ่าน เขียน" ภาษาใดภาษาหนึ่งได้ดี เมื่อต้องไปอยู่ในวัฒนธรรมที่แตกต่างก็จะเป็นคนที่ ฟัง พูด อ่าน เขียน ภาษาของวัฒนธรรมนั้นได้ดีเช่นกัน เราแค่อาจต้องใช้เวลาสักพักในการปรับตัวเท่านั้นเอง

อย่างผมเองนี่ผมเชื่อว่าให้ผมไปอยู่ประเทศไหนก็ตามสักไม่เกินหนึ่งปีผมพูดภาษาของประเทศนั้นได้แน่ๆ โดยไม่จำเป็นต้องรู้มาก่อน และผมจะใช้ภาษานั้นได้ในคุณภาพมากน้อยเทียบเท่ากับการที่ผมใช้ภาษาไทยและภาษาอังกฤษที่ผมรู้อยู่แล้วทีเดียวครับ

ไม่ใช่เป็นความสามารถพิเศษของผม คนเราทุกคนก็เช่นเดียวกัน ผมเชื่อว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องธรรมชาติอย่างยิ่งครับ

ในมุมมองนี้ของผมนั้น ทำให้ผมมองว่าการสอนภาษาของโลกนี้นั้นผิดหมดเลย เรามีวิชา "ภาษาวัฒนธรรม" (ภาษาอังกฤษ ภาษาไทย ภาษาญี่ปุ่น ภาษาเกาหลี ฯลฯ) แต่เราไม่มีวิชา "ภาษามนุษย์" ทั้งๆ ที่สำคัญมากที่สุด

บางทีน่าจะถึงเวลาปรับปรุงหลักสูตรที่เกี่ยวกับภาษากันแล้วไหมครับ?