เขียนบทกวีไว้ในตะวัน

...

ไม่ไกลหรอกมิไกลแค่ปลายนิ้ว
สัมผัสริ้วเรืองตะวันอันส่องแสง
แตะขลิบทองรองอุไรในเรี่ยวแรง
เพียงหนึ่งรักไม่เปลี่ยนแปลงมิแปลกไป

ตะวันสาดสีทองส่องยามเช้า
มิเกินรักแห่งเราเอาใจใส่
จะเก็บนำในกำมือหรืออย่างไร
อยู่กับใจกับรักตระหนักตน

แสงเรืองรองสว่างนั้นสร้างโลก
นั่นคือโชคแห่งชัยในเหตุผล
สิ้นอาทิตย์ทุกชีวิตอาจมืดมน
แสงตะวันบันดาลดลถนนเสรี

จึงรอยยิ้มรับเช้าที่เราแย้ม
ร่วมแต่งแต้มโลกใสให้วิถี
ร่วมต่อเติมเสริมถ้อยร้อยวจี
สลักเป็นบทกวีบนตะวัน

ทุกทุกวรรคทุกบทกำหนดผ่าน
จินตนาการทุกแนวทางซึ่งสร้างสรรค์
สุรีย์แฉ่งวลีฉายร่ายจำนรรจ์
ฝากความฝันปันชีวิตร่วมติดตาม

ไม่ไกลหรอกมิไกลได้สัมผัส
รอบวงรัศมีเรืองรองอร่าม
ทุกทุกเช้าเราบอกรับปรับนิยาม
ให้ตะวันนั้นงดงาม...คู่ความรัก

...

ตีพิมพ์ครั้งแรก : กุลสตรี

................................................................................................................................................................................

คิดตามกวี ...

...

อยากขอบคุณตะวันหันส่องโลก
อยากเอามือไปโบกโชคสร้างสรรค์
อยากขอบคุณน้อมรับแสงตะวัน
อยากสวัสดีทุก ๆ วัน ฉันกับเธอ

...

บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...

................................................................................................................................................................................

ขอบคุณกวีนิพนธ์ ...

กฤษฎา สุนทร.  อุ้มลูก โอบโลก.  สุโขทัย : โรงนาบ้านไร่, ๒๕๕๖.