วัฒนธรรมการเรียนรู้ : เนื้อกลอนแหล่ทำนองตอนอำลา

ยูมิ
  ผมยูมิจะได้แหล่ลา ทุกท่านที่เข้ามาได้ฟังแหล่ทุกคน  

 ขอนำแหล่ทำนองที่ผมเคยใช้เป็นกลอนแหล่ลามีดังนี้ครับ

เทสนาปริโยสาเน                                                      ดวงอาทิตย์หันเหจะลับขอบฟ้า

ผมยูมิจะได้แหล่ลา                                                  ทุกท่านที่มาฟังแหล่ทุกคน

 ท่านมีศรัทธาเป็นบุญเขต                                      ท่านคงทราบเหตุและรู้ทั้งผล มาสร้างบุญไว้เพื่อให้กับตน                                  ท่านสร้างกุศลเพราะใจศรัทธา หัวใจท่านงามมาบำเพ็ญบุญ                                 เอื้ออนุกุลพระศาสนา มีจิตจาคะสละโภคา                                               เพราะท่านได้มาสร้างทรัพย์ภายใน ทุกท่านโปรดทราบเป็นทรัพย์ประเสริฐ             อากรบ่อเกิดแห่งความสุขใส กุศลกรรมจะตามท่านไป                                      ชาติหน้าจะได้มีความสุขดี  ตัวผมนี้หนาเดินทางมาไกล                               ขอชมน้ำใจของท่านวันนี้ น้ำใจกุศลทุกคนมากมี                                           จะลาท่านนี้ไม่อยากลาเลย  สุดแสนอาลัยจะไกลมวลญาติ                            เสียดายโอกาสอย่างนี้ท่านเอ๋ย ใจยังไม่อยากจะจากท่านเลย                                 จำเป็นจริงเอ๋ยโอ้ผมต้องขอลา   ครั้นว่าจะอยู่สถานถิ่นนี้                                        ก็ไม่มีที่จะอยู่อาศัย จำเป็นจำจรสะท้อนฤทัย                                        ถ้ามีงานใหม่ให้ท่านเชิญมา  ว่าลาลาลาต้องลาแล้วนะ                                     ท่านคิดถึงผมไหมเล่าท่านจ๋า

โอ้ผมยูมิจะไกลลับตา                                             พอร้องแหล่ลาหัวใจรอนรอน

ว่าลาแล้วลาไม่อยากจะลาเสียเลย                      ว่าท่านเอ๋ยขอลาท่านก่อน

ก่อนจากเวทีประสาทเป็นพร                                 ให้ท่านถาวรวัฒนา

ยังมีตอนต่อไป  ท้ายบันทึกนี้ขอขอบใจน้องมิว (เด็กหญิงศศิกานต์   จักรมานนท์)  ที่พิมพ์บันทึกนี้ให้

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วัฒนธรรมท้องถิ่น

คำสำคัญ (Tags)#เล่าเรื่องการเทศน์มหาชาติ...ตอนแหล่ลา

หมายเลขบันทึก: 54317, เขียน: 12 Oct 2006 @ 12:50, แก้ไข, 22 Jun 2012 @ 22:39, สัญญาอนุญาต: สงวนสิทธิ์ทุกประการ, ความเห็น: 6, อ่าน: คลิก
บันทึกล่าสุด


ความเห็น (6)

ยูมิ
เขียนเมื่อ 12 Oct 2006 @ 13:00

แหล่อำลาเข้ากับบรรยากาศในภาพนี้ในยามสนทยาดวงอาทิตย์หันเหจะลับขอบฟ้า ผมเลยนำมาฝากทุกคนในGotoknow...ครับ

ขอบคุณมากครับที่นำเรื่องที่ดีๆ มาเล่าสู่กันฟัง

โดยเฉพาะการแหล่ ซึ่งถ้าหากมีเสียงด้วยจะมีเสน่ห์มากเลยครับ

ยูมิ
เขียนเมื่อ 12 Oct 2006 @ 16:17

สวัสดีครับ  คุณอุทัย  อ้นพิมพ์

เป็นความจำในอดีตที่ฝังใจอยู่ครับ...เมื่อเวลาล่วงไป...ความจำด้านนี้ไม่ค่อยได้ใช้งาน  ก็เริ่มลืมเลือน...ไปทีละนิด ๆ...ครับ

ฮา ๆ เอิก ๆ...จริงถ้ามีเสียงอย่างที่คุณว่า...ก็ขอให้ฟังเสียงแหล่ทำนองของคุณ...ทศพล  หิมพานต์...ก็แล้วกันนะครับ...เพราะเป็นทำนองเดียวกัน...กับที่ผมเคยใช้ร้องแหล่ตอนเป็นพระเด็ก ๆในสมัยนั้น...

เออ...เรามีชื่อเหมือนกันเลยนะครับ...ไม่รู้ว่าใครเลียนแบบใคร...ฮา ๆ เอิก ๆ...

ขอบคุณครับ

จาก...umi

pr_kpru
เขียนเมื่อ 13 Oct 2006 @ 09:32

ได้เข้ามาอ่านเรื่องราวของอาจารย์  มีหลายตอนที่น่าสนใจและเป็นข้อมูลนำไปใช้ในการจัดรายการได้เป็นอย่างดี  ต้องขออนุญาตในการนำไปใช้นะคะ  แต่จะอ้างอิงที่มาของมูลค่ะ

            และที่สำคัญที่สุดที่เข้ามาในบ๊อกของอาจารย์ครั้งนี้ก็เพื่อจะบอกอาจารย์ว่า  เรื่องเล่าจากต่างแดนตอนที่  4 มาถึงแล้วค่ะ

                                                   PR _ KPRU

ยูมิ
เขียนเมื่อ 13 Oct 2006 @ 11:27

สวัสดีครับ  คุณ pr_kpru

ด้วยความยินดีครับ...ถ้าผลงานผมที่บันทึกออกไปจะมีประโยชน์อยู่บ้าง...

จะติดตามไปอ่านนะครับ

ขอบคุณครับ

จาก...umi

เอก
IP: xxx.232.153.198
เขียนเมื่อ 16 Oct 2010 @ 00:54

พอดีเปิดเว็ปเข้ามาเจอพอดี    เนื่องจากมีความสนใจในเรื่องแหล่อยู่แล้ว   จึงชอบมาก ขอบคุณมากครับ