ครูกระดาษทราย



                 


          เมื่อวานขณะที่นั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ภายในห้องพักครู  ด้านหลังของครูนกจะเป็นโต๊ะของครูสอนฟิสิกส์ซึ่งช่วงเวลาดังกล่าวปฏิบัติหน้าที่คุมสอบ  และมีอาจารย์สอนเคมีอีกท่านกำลังนั่งป้องคะแนนสอบกลางภาคที่โต๊ะทำงานอีกท่านหนึ่ง  ช่วงเวลาดังกล่าวมีกลุ่มสาวน้อยกับหนุ่มน้อยหนึ่งคนก้าวมาในห้องพักครูพร้อมกับสอบถามคะแนนเคมีจากอาจารย์อีกท่าน  จากนั้นกลุ่มนักเรียนย้ายมาโต๊ะด้านหลังครูนกพร้อมกับเริ่มรื้นค้นเอกสารบนโต๊ะ  ครูนกเริ่มสอบถามว่า
           -  นักเรียนชั้น ม.๕ ห้อง อะไรค่ะ (เด็กๆก็ตอบมา....)
           -  อาจารย์...อนุญาตให้หนูมาดูคะแนนเหรอค่ะ  (เด็กตอบว่า ตะกี้หนูมาดูคะแนนกับอาจารย์เขาแล้วค่ะ แล้วเพื่อนอยากรู้คะแนนด้วย)
           -  แล้วอาจารย์เขาอนุญาตให้หนูมารื้อค้นเอกสารแล้วเหรอค่ะ (เด็กมองหน้ากันไปมา......เสียงเดียวที่ตอบมาคือ ตะกี้หนูดูได้)
           -  ถ้าอาจารย์ไม่อยู่ที่โต๊ะทำงานโดยมารยาทเราก็ไม่ควรรื้อค้นโต๊ะ (เสียงเงียบไปพักหนึ่ง...แล้วมีคำขอโทษมาหนึ่งเสียง)
            หลังจากนั้นครูนกก็ทราบได้ทันทีจากปฏิกิริยาของเด็กๆ ว่าไม่พอใจในคำตักเตือน  ไปนั่งวิพากษ์กันอยู่หน้าห้องพักครู  สำหรับครูนกจบแล้วค่ะเพราะคิดว่าเราเป็นครูคงไม่ใช่แค่สอนเคมี ต้องสอนอีกมายมายที่ไม่มีในบทเรียน ส่วนใครจะพึงพอใจหรือไม่พึงพอใจก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งซึ่งเป็นธรรมชาติของคนที่ถูกดุก็จะไม่พอใจผู้ที่มาตำหนิตน  แต่ขออนุญาตใช้สิทธิ์ของความเป็นครูก่อนนะค่ะ  แต่ก็ดีใจนะค่ะที่ลูกศิษย์เรากล่าวคำขอโทษเป็นเพียงแต่หวังให้เป็นคำขอโทษที่เข้าใจในเหตุและผล
           สรุปในตอนนี้มีเวทีให้ครูนก(แอบบ่น)เน้นสิ่งที่อยากให้เด็กๆ ปฏิบัติให้ถูกต้อง มีหลายเวทีเช่นกันเริ่มจาก

  • กิจกรรมหน้าเสาธง ทุกๆเช้าวันพุธ จะเน้นเรื่องวินัยในตนเองกับการทิ้งขยะ  การเปิดปิดไฟฟ้า ฯลฯ
  • กิจกรรมในห้องเรียน  จะเน้นเรื่องการตรงต่อเวลา และมารยาทในการฟัง
  • กิจกรรมในเครื่องแบบ จะเน้นเรื่องระเบียบวินัย การเคารพกฏ กติกา
  • กิจกรรมชุมนุม  จะเน้นเรื่องความรับผิดชอบ
       สรุปไม่มีวันไหนที่ครูนกไม่บ่นเลย แม้กระทั่งวันนี้

            
            

หมายเลขบันทึก: 542890เขียนเมื่อ 20 กรกฎาคม 2013 07:50 น. ()แก้ไขเมื่อ 20 ตุลาคม 2013 20:41 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลงจำนวนที่อ่านจำนวนที่อ่าน:


ความเห็น (17)

ได้เรียนรู้การจัดกิจกรรมด้วยครับ

ขอขอบคุณมากนะครับ

มาเชียร์คุณครูกระดาษทรายครับพี่นก เย้ๆ

อารมณ์เดียวกันเลยค่ะ ครูนก

"ครูกระดาษทราย"  

สวัสดีค่ะ อาจารย์
ชยพร แอคะรัจน์

-  ขอบคุณอาจารย์ค่ะที่คิดบวกทำให้ครูนกเขินที่บ่นไปเลยค่ะ
-  คนเป็นครูนี้เหมือนยาสารพัดนึกเลยค่ะอาจารย์ต้องทำให้ได้หลายๆ อย่าง

 

สวัสดีค่ะ อาจารย์
Wasawat Deemarn
 
  • ขอบคุณมากค่ะอาจารย์สำหรับกำลังใจ
  • เรื่องบ่นนี้ไม่ถอยอยู่แล้วค่ะ  แต่แนวร่วมการบ่นน้อยลงไปเรื่อยๆ โดยเฉพาะน้องๆ ครูรุ่นใหม่ เลยรู้สึกใจหายนิดๆ ว่าเรื่องเล็กๆน้อยๆ ที่เป็นมารยาทสังคมเช่น  การส่งของให้ผู้ใหญ่  การเดินผ่านผู้ใหญ่  การพูดจาจบด้วยครับหรือค่ะ....มันเป็นสีจางๆ ไปแล้วค่ะ  ตอนนี้การเจรจาของครูรุ่นใหม่กับศิษย์จะเป็นแนวจุงเบย....

 

 

 

 
 
สวัสดีค่ะ น้องอาจารย์ 
ขจิต ฝอยทอง
  • กองเชียร์ติดชอบสนามทุกเรื่องเลยนะค่ะ ขอบคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูอิงจันทร์ ณ เรือนปั้นหยา 
  • ขอบคุณค่ะแนวร่วมที่สำคัญ
  • เราคงต้องขัด ต้องถูจนกระทั่งวันสุดท้ายของการทำหน้าที่

 

 

ชีวิตการเป็นครูมีภาระกิจกับนักเรียนมากพอๆกับพ่อแม่เด็กเลยนะคะ สู้ต่อไปค่ะครูนก

หายากจริงค่ะ...ครูพันธุ์นี้   ต้องอนุรักษ์ไว้ อิ อิ

สวัสดีค่ะ คุณครู
krutoom

-  เป็นกำลังใจให้กันและกันนะค่ะ ครูไทยยุคหลายจี

สวัสดีค่ะ อาจารย์
ทพญ.ธิรัมภา

ตอนนี้ปริมาณครูพันธุ์นี้ลดลงค่ะ  ครูนกทราบว่าปีใน ๒๕๖๐ ประเทศไทยจะขาดแคลนเพราะครูส่วนใหญ่จะเกษียณอายุในช่วงเวลาดังกล่าว

จำเป็นต้องสอนไปเรื่อยๆ แหละค่ะ สำหรับครู (เชียร์ค่ะ สมัยเราเด็กๆ ครูพร่ำสอนเรา เราไม่เคยโกรธ) โดยเฉพา่ะเรื่องมารยาท ความควรไม่ควร ซึ่งละเอียดอ่อน  ไม่เพียงแต่ครูนะคะที่ต้องสอนเด็กและเยาวชน  ผู้ใหญ่ทุกคนก็ต้องช่วยกันสอนค่ะ

ที่โรงพยาบาล ตามเก้าอี้นั่งรอตรวจ พอนั่งปุ๊บยกเท้าไปบนเก้าอี้ทันที  พื้นโรงพยาบา่ลสกปรกมากเท่ากับเอาเชื้อโรคมาแปะไว้บนเก้าอี้ พี่เจอทีไรก็สอนทุกที ใครจะโกรธก็โกรธไป (เราแก่แล้ว..ไม่ค่อยกลัวใคร)

 

 

       ครูกระดาษทราย.... ดีจริงๆค่ะ .... ตามมาให้กำลังใจ และ ตามมาเซียร์ ....ครูพันธุ์นี้ต้องเพาะพันธุ์ไว้มากๆนะคะ ...  เพราะ กิจกรรมของเธอ ...แน่นจริงๆ  ....ขอบคุณค่ะ

 

สวัสดีค่ะ คุณหมอ
nui

-  สงสัยครูนกจะคิดคล้ายกับคุณหมอที่อายุมากขึ้น กล้าที่จะตักเตือนตรงๆ ไม่กลัวเขาโกรธ

-  ก็หวังไว้ว่า  ลูกศิษย์จะได้เรียนรู้จากการกระทำของครูนะค่ะ

ขอบคุณค่ะคุณหมอDr. Ple  สำหรับกำลังใจเต็มเปี่ยมตลอดมาค่ะ 
เรื่องเหล่านี้ต้องบอกว่าคือหน้าที่ของครูนะค่ะ หลีกเลี่ยงไม่ได้



 

ขอบคุณครูนกที่ช่วยอบรมเด็กๆในเรื่องแบบนี้ด้วยนะคะ พี่โอ๋เชื่อว่าเด็กๆจะรู้จักครูนกมากขึ้น แล้วต่อไปเขาจะคอยดูครูนกค่ะ ทีนี้เราต้องเป็นต้นแบบที่ดี รับรองว่าเขาจะเดินตามรอยครูนกแน่นอนค่ะ เป็นจิตวิทยาอย่างหนึ่งที่พี่โอ๋สังเกตเห็นค่ะ ว่าเมื่อเราเตือนเด็กๆเรื่องอะไรที่เขาเองก็รู้สึกเห็นด้วย (สังเกตได้จากการที่เขาขอโทษ) หลังจากนั้นเขาจะคอยสังเกตเราว่ามั่นคงในสิ่งที่เราสอนเขาหรือไม่ ถ้าเราทำได้เขาจะเชื่อมั่นในสิ่งที่เราสอนค่ะ เด็กส่วนมากใฝ่ดีแต่เขามักจะขาดต้นแบบแรงบันดาลใจที่ดี ถ้าเขามี เขาจะเดินไปในทางที่ดีแน่นอนค่ะ  

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี
L3nr
ระบบห้องเรียนกลับทาง