อาจารย์ อุมาภรณ์ ทวีรัตน์ รุ่นพี่ที่เกษียณไปแล้ว ได้เขียนบทกลอนไว้ในของที่ระลึกวันเกษียณ เป็นบทกลอนที่เพราะมากจนต้องจดไว้และขออนุญาตนำมาให้ทุกคนได้อ่านในบันทึกนี้ค่ะ

    วันนี้มาเปิดอ่าน Diay เก่าที่เคยบันทึกไว้  มีบางเรื่องที่รู้สึกว่ามีคุณค่ากับตนเองไม่อยากทิ้งไปพร้อมกับไดอารี่เก่าๆ จึงเอามาเก็บรวบรวมไว้ตรงนี้ เผื่อคนอื่นจะได้อ่านบ้าง อาจมีประโยน์บ้างไม่มากก็น้อย

        อาจารย์ อุมาภร ทวีรัตน์ รุ่นพี่ที่เกษียณไปแล้ว  ได้เขียนบทกลอนไว้ในของที่ระลึกวันเกษียณ เป็นบทกลอนที่ประทับใจมากจนต้องจดไว้และขออนุญาตนำมาให้ทุกคนได้อ่านในบันทึกนี้ค่ะ

                                  

                                                                    

                                  เรือจ้างวางพาย

                                             

                                     ถ้าหากครูคือเรือจ้างอย่างเขาว่า 

                         ออกจากท่าลำเลียงคนจนถึงฝั่ง

                        แม้พายุจะพัดเรือเหลือกำลัง

                       เรือก็ยังมุ่งตรงไปในคลองธรรม


                                        ค่าของครูด้อยไปหรือไรหนอ

                        เหมือนเรือรอรับจ้างสู่ทางฝัน

                        ถ้าวันนี้ไร้เรือลำที่สำคัญ

                        จะมีวันถึงจุดหมายได้อย่างไร ?

                                       

                                                                   อุมาภรณ์  ทวีรัตน์

                                                                      30  ก.ย. 54

                                      


   ขอบคุณภาพประกอบจากอินเทอร์เน็ต