ณ หอพักนักศึกษา (ชั่วคราว) ครูเป็นเลิศ

หอพักนี้มีแต่สัตว์เลี้ยง ภาคเรียนที่ผ่านมา เด็ก ๆ ก็ต้องถูกบังคับเลี้ยงหนูแฮมสเตอร์ กับ ปลาทอง ในรายวิชาจิตวิทยาพัฒนาการฯ ของอาจารย์ท่านหนึ่ง

หน้าหอพักก็จะมีหมา ๆ แมว ๆ แวะเวียนมาอาศัย แต่ "เจ้าหลง" สุนัขที่ รปภ. เลี้ยงไว้อย่างหลง ๆ ก็มักจะมาอาศัยนานกว่าตัวอื่นเขา เด็ก ๆ ก็จะเอาอาหารให้วันละ ๒ มื้อ

ภาคเรียนนี้ "เจ้าหลง" ก็ได้มีครอบครัวแล้ว มีลูกออกมา ๒ ตัว เด็ก ๆ ตั้งชื่อว่า "โชคดี" กับ "มีบุญ" พ่อของเจ้าสองตัวนี้เป็นหมาต่างประเทศพันธุ์ไซบีเรียแอสกี้ที่หล่อมาก

ผมเดินทางไปพักชั่วคราวที่นี่มา จึงใช้กล้องมือถือบันทึกภาพมาฝาก ครับ



ภาพที่ ๑ ... "โชคดี" เป็นตัวผู้ สีขนจะสีอ่อนกว่าและเล็กกว่า "มีบุญ" ที่เป็นตัวเมียและอ้วนมาก




ภาพที่ ๒ ... หนูหิวแล้วนะแม่




ภาพที่ ๓ ... หนูขออาหารจากแม่นะ




ภาพที่ ๔ ... เพราะรักของแม่





ภาพที่ ๕ - ๖ ... แม่ยอม




ภาพที่ ๗ ... เพราะรักลูก




ภาพที่ ๘ ... ความรักของแม่ไม่มีเงื่อนไขใด ๆ สำหรับลูกเลย








ภาพที่ ๙ - ๑๑ ... แม่จ๋า หนูรักแม่น้า ;)...



แม้แต่ "หมา" ยังรักลูก แล้ว "คน" ที่ทิ้งลูกล่ะ "รัก" ลูกไหมหนอ

และ

"หมา" ยังมีชีวิตจิตวิญญาณเหมือนคน คนใจร้ายบางคนยังจะค้าขายชีวิตของพวกมันอีกหรือ

หาก "หมา" คือ ลูกของคุณเอง คุณคงจะรู้ซึ้งถึงความพลัดพรากได้เป็นอย่างดี

อย่าทำอาชีพที่คนทั้งโลกเขาสาปแช่งอีกเลย เีพียงแค่อ้างว่า ไ่ม่มีเงินกินข้าว

ชีวิตมันตกต่ำก็เพราะตัวคุณเอง เพี้ยง!


บุญรักษา ทุกท่านครับ ;)...