วันหนึ่งของการจัดกิจกรรมการเข้าค่ายพัฒนาผู้นำกรรมการนักเรียน และกรรมการห้องเรียน เพื่อ

เตรียมความพร้อมในการทำงานของสภานักเรียน ใช้เวลา 3  วันกับ 2  คืน สำเร้จลุล่วงไปด้วยดีทุกคน มุ่ง

มั่น กระตือรือร้น  จนภาระกิจได้เสร้จสิ้นลง  ทุกอย่างผ่านไปด้วยดี .ที่มีเหลืออยู่คือความเหน็ดเหนื่อย และ

ความอ่อนล้า จนต้องนอนกองอยู่กับพื้นนานเป็นช่ัวโมง เพราะเรามิอาจแสดงความอ่อนแอให้นักเรียนร่อง

รอยของครู ได้....

             เวลาผ่านนานไปประมาณ  3  ชั่วโมง เริ่มมืดค่ำ โพล้เพล้....มีชายชราผู้หนึ่งขับรถเข้ามา

ในบ้านสวน  สร้างความ งงงวย คุณพระช่วยคนแปลกหน้า...ไม่รีรอช้ารีบยกมือไหวทักทาย เพราะดู

ท่าทางว่ามาดี แวดตาแายแววมิตรไมตรี ท่าทางสุขุม ท่านรับไหว้แล้วยิ้มให้ นี่สวนครุหยิน ครูเสริมใช่มั๊ย

พอดีว่า ยายกุ้ง หลานสาวผมเพิ่งกลับจากค่ายอาจารย์นี่แหละ กลับไปถึงก็หลับพับคาหมอน  

        ชายฃราเริ่มแนะนำตัวเอง.....โดยใช้คำว่าพ่อแทนตัวเอง และเรียกครูหยิน และสามีว่าลูกทันที

 (จะไม่งงได้อย่างไร) พ่อชื่อพ่อหนอม เรียกว่าพ่อหนอมน่ะ พ่อเป็นตำรวจที่เกรียณอายุหลายปีแล้ว 

 เพราะกุ้งบอกพ่อว่าอาจารยืทั้งสองเป็นคนรักป่า  รักต้นไม้  มีสวนที่ร่มรื่น  พ่อดีใจจึงรีบมาหา  เพราะพ่อ

เป็นคนรักป่า  รักต้นไม้เหมือนกันอยากมาพบกับคนที่มีแนวคิดเหมือน ๆ  กัน ให้เรียกว่าลูกน่ะ เพราะพ่อ

ชอบ ถูกใจ เรามีหัวใจเดียวกันบ้านพ่อก็ปลูกต้นไม้รักาาพันธุ์ไว้เป้นสวนขนาดใหญ่ ลูกจะต้องไปกินข้าว

บ้านพ่อน่ะ ไปชมสวนพ่อด้วยไม่นานต่อมาด้วยใจดวงเดียวกันเราจึงไปเยี่ยมสวนป่าของพ่อที่ประกอบไป

ด้วยต้นไม้ขนาดใหย่เต็มไปด้วยข้อความคำขวัญ คติสอนใจต่าง ๆ นา นา เป็นที่น่าปรับใจยิ่งนัก ครูหยินรัก

และศรัทธาในคุณค่า ความดีงามของพ่อหมวดถนอม  เบ็ญจกุล จริง ๆ 

            ระยะเวลาล่วงเลยมาถึงปิดภาคเรียนครูหยินจัดกิจกรรมค่ายพี่สอนน้องให้เป้นผู้นำ ระยะเวลา  10

  วัน  9   คืน   กิจกรรมได้เริ่มขึ้น เมื่อถึงวันท่ี 2  ของค่าย ชายชราพ่อถนอม  ขับรถมอเตอไซด์ที่มีกล้าไม้

สักวางอยู่ในตะกร้าหน้ารถ  ทันทีที่สิ้นสุดคำทักทายพ่อบอกว่า พ่อขออนุญาติปลูกต้นไม้ไว้เป็นที่ระลึกสัก

ต้นหนึ่งแทนความรู้สึกดี ๆ ที่มีคนสืบทอดเจตนารมย์  เพื่อจะได้เป็นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาในวันข้างหน้า  และ

จากกล้าไม้ของวันนั้นได้กลายเป็นสักต้นใหญ่แผ่กิ่งก้านสาขาให้ร่มเงา บ้านสวนไอดินกลิ่นในวันนี้พร้อม

กับอุดมการณ์  ความงดงามของมิตรภาพ ความร่มรื่นของแผ่นดิน การแบ่งปันต้นไม้ได้แผ่ขยายสาขาออก

สูชุมชนมากมาย"ดัวยแรงรัก แรงศรัทธาได้ก่อเกิดอยู่ในใจ เบ่งบานอยู่ภายใน แม้ต่างวัยแต่หัวใจ

เดียวกัน" เรื่องราวของมิตรภาพไร้พรมแดน แค่เพียงเรามีใจดวงเดียวกัน ก้าวไปด้วยกันด้วยการ  แสวงจุด

ร่วม สงวนจุดต่างแค่นี้ชีวิตก็มีความสุข