"ท่านไม่อาจสอนอะไรใครได้
ท่านทำได้เพียงช่วยให้เขาค้นพบ
จากภายในตัวเขาเอง..."
............................................................กาลิเลโอ......................................................................
ผมห่างหายไปหลายวัน...กับการเขียนบันทึก...
หายไปพร้อมกับเหตุการณ์รอบตัว...กับโลกที่ยังหมุน...และหัวใจที่ยังเต้นอยู่
สม่ำเสมอหรือไม่สม่ำเสมอแล้วแต่สถานการณ์...
การเดินทางของชีวิตในช่วงนี้...ทำให้ผมเรียนรู้ที่จะเข้าตนเองและผู้อื่นมากที่สุด...
ยิ่งทำให้ผมเข้าใจโลกใบนี้...แท้จริงโลกและชีวิตก็คล้ายกันในแง่ "ฤดูกาล"
ในฤดูกาล...ก็ยังมีสิ่งเกิดขึ้นนอกเหนือที่เคยเป็นอยู่...เป็นธรรมดาและธรรมชาติจริงๆ ครับ
หายไปพร้อม...กับการเรียนรู้...มีหลายสิ่งหลายอย่างที่เป็นทักษะใหม่ในการประชุม...
หายไปพร้อม...กับการรณรงค์ไข้เลือดออกที่สถานการณ์พื้นที่รอบข้างตำบลของผมที่ระบาดอย่างหน่วงหนัก...
หายไปพร้อม...กับการเปิดใจกับเครือข่ายชุมชน และชาวบ้าน...รับฟัง...ชวนพูด ชวนคุย ชวนคิด...
หายไปพร้อม...กับการทำงานบริการชาวบ้าน...ที่เป็นหน้าที่....
หายไปพร้อม...กับทีมงานที่มาถ่ายทำสารคดีชีวิตของผม...
หายไปพร้อม...กับการเรียนรู้ภาษาอังกฤษใหม่...หัดนับ เอ บี ซี ใหม่
เหนื่อยไหม?...เหนื่อย...
สุขไหม?...มีความสุขมากครับ...
ยิ่งเมื่อได้อ่านบันทึกการทำงานประจำเดือนของ อสม. ผู้ที่มีจิตใจอาสาทำงานช่วยเหลือด้านสุขภาวะของชาวบ้าน..ผมยิ่งมีความสุข
แม้เดือนนี้...ผมไม่ได้อ่าน..และให้ข้อคิดเห็นกับบันทึกของ อสม. ทุกท่าน อย่างกัลยาณมิตร เลย...
เพราะไม่อยู่อนามัย...
แต่ก็แอบย่องเข้ามาอนามัย...สะสางงาน...และแอบเปิดอ่าน...อ่านบันทึกที่งดงาม...นั่งอ่านและอมยิ้มอยู่คนเดียว..
บางท่านวาดรูปแทนความรู้สึก...แทนการทำงานเล็กๆ แต่ยิ่งใหญ่...
เห็นน้องหมออนามัยมาให้ข้อคิดเห็นในบันทึกของ อสม. เหมือนได้ความสุขสองต่อครับ
(อสม.ของผม...วาดรูปเก่งมากนะครับ)
ความเหน็ดเหนื่อยในใจผมได้จางลงเรื่อยๆ...
ความสุข...และแรงบันดาลใจเข้ามาแทนที่...
ทำให้ผมมีแรงที่จะเดินต่อไปกับโลกใบนี้...
(อสม.กับการเขียนบันทึกถึงงานอาสาที่ยิ่งใหญ่...กับกำลังใจของหมออนามัยที่เชียร์สุดฤทธิ์)
.JPG?1370448108)
(จำได้ว่า..วันนั้น...ผมมีประชุมภาคเช้าถึง 3 งาน...งานกลุ่มสตรี...งานสาธารณสุขมูลฐาน...งานยาเสพติด...รู้ว่าเอาพลังจากไหน? มาปล่อยของครับ...และต้องวิ่งลอกไปมา..)
(ผู้เข้ารับการประชุมถูกผมหลอกล่อบ้างนะครับ)
.JPG?1370448114)
(ครูไนท์...แทนที่จะมาสอนภาษาอังกฤษผม...กลับให้ผมสอนภาษาอีสานให้แทน...)
ผมก็เหมือนกันครับ หายไปจากบันทึก แต่อยู่ในอนุทิน ;)...
น่ารักจริง ชอบๆ ทำงานแบบนี้ซิมีความสุข
คิดถึงเช่นกันรอว่าเมื่อไหร่จะได้ไปเที่ยวภูเขียวสักที อิอิ
สวัสดีค่ะคุณหมอ(ทิมดาบ) สบายดีนะคะ...สสารในโลกไม่ได้สูญหายไปไหน...เพียงแต่เปลี่ยนที่อยู่...เปลี่ยนสถานะ...
ทำงานอย่างมีความสุข ดีจังค่ะ
ดีครับ ได้ทั้งสอนภาษาอีสานและเรียนภาษาอังกฤษ555
ผมก็ำกำลังจะหายแบบท่านเพราะเปลี่ยนสถานที่ทำงาน ไปอยู่อำเภอพระพุทธบาท จากอำเภอแก่งคอย 17 ปีเต็ม
เพื่อนผมเป็นพระธรรมทูตอยู่ที่ยุโรป10 กว่าปี เป็นชาวใต้
กลับมาเยี่ยมเมืองไทยพูดอีสานปร๋อเลย ในขณะที่ภาษาอังกฤษพัฒนาขึ้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้นเอง 555
พี่หมูจ๋าคิดฮอดน้องทิมดาบหล๊ายหลายเด้อค่าเด้อ ยู้ดี๋มี่แฮงเด้อ ก่อนหน้านั้นพี่ก็ห่างหายไปเพราะกำลังเปลี่ยนงานเช่นกัน คือเลื่อนไปสอนป.1นั่นแหละตระเตรียมอะไรต่างๆ ช่วงปิดเทอมก็สอนพิเศษ เข้าเน็ตไม่ได้เพราะอยู่บ้านสวนไม่มีเน็ตด้วยค่ะ โชคดีนะคะน้องชาย
ยังคงแวะมาติดตามคุณทิมดาบกับเรื่องราวดีๆ เช่น การผสมผสานอีสานและัอังกฤษ ขอบคุณมากครับผม
ห่างหายเพราะมีภาระหน้าที่กับงานประจำ และมีความสุขกับงาน ชาว GotoKnow ก็สบายใจหายห่วงนะคะ
แต่ที่อาจารย์แม่ยังกังวลไม่หายก็คือ การที่ได้ขออนุญาตนำบันทึกของ "คุณทิมดาบ" ไปอ้างอิง แม้จะยังไม่ได้รับอนุญาตแต่ก็ได้นำไปอ้างอิงในบันทึกนี้ http://www.gotoknow.org/posts/537245 มาเป็นวันที่ 10 แล้วค่ะ
-สวัสดีครับ..
-เป็นกำลังใจให้ครับ..
-ด้วยความระลึกถึงอยู่เสมอครับ..
-อ่านบันทึกจากท่านทีไร ได้อะไรดี ๆ ไปมากทีเดียวครับ
สวัสดีจ้ะคุณทิมดาบ ถึงจะห่างหายไป แต่ก็ไม่ได้หายลับไป ยังไง ก็ยังกลับมาให้สาระดี ๆ กับชาว G2K
เช่นเดิม
ขอบคุณจ้ะ
เป็นกำลังใจให้ครับ คุณหมอ
พี่สาว แวะมาให้กำลังใจ น้องชาย นะคะ ;)
หาเวลาพักผ่อนมั่งน่ะค่ะคุณหมอ
เขียนเท่าที่จัดสรรได้ ก็รออ่านได้ค่ะ ขอให้มีความสุขนะคะ
ถึงพี่ทิมดาบ
กลับมาเขียนไวๆนะครับพี่ยังรำลึกถึงการเล่าเรื่องและการเขียนของพี่ หลายครั้งที่ผมทำเรื่อง Patient experience เสียงระบบของผู้ป่วยเพื่อการปรับระบบสุขภาพนั้น ...ผมเห็นและได้ความรู้จากบันทึกพี่หลายตอนด้วยกัน และบัทึกทุฉบับของพี่คือตัวตนพี่..ที่สื่อออกมาสวยงามมากครับ.. ผมให้กำลังใจและอยากให้กลับมาเขียนไวๆนะครับ ครั้งหน้าอยากติดต่อมาร่วมแลกเปลี่ยนในเวที the patient ex. และเข้ามาร่วมเรียนรู้ด้วยกันนะครับ... ฝากเพลงนี้ให้ครับพี่
แวะมาอ่านบ้างเป็นระยะๆ เมื่อมีเวลา่ค่ะ
มาให้กำลังใจพร้อมสายฝนตกพรำๆทั้งวันค่ะ...