ชลัญเข้ามาเป็นสมาชิกของ โกทูโน เมื่อ 3 ปี ก่อน  แต่เขียนบันทึกจริงๆ ก็ประมาณ ปีเศษ ๆ  ซึ่งชลัญเองก็รู้สึกรักชุมชนนี้  เป็นที่ๆให้อะไรมากมาย แบบไม่น่าเชื่อ  คนในชุมชน นี้มีตัวตน สัมผัสได้  ไม่ใช่รับรู้เพียงชื่อเท่านั้น  แม้บางท่าน จะไม่เคยเปิดเผยใบหน้า มาตอนแรก เห็นนั่งหันหลัง  มาตอนนี้เหลือแต่เงา  (คิดดูต่อไปจะเหลืออะไรให้เห็น )  แต่ก็รับรู้ได้ว่า  เขาเหล่านั้นมีตัวตนที่น่าศรัทธา  และเทิดทูล  ( ท่อนนี้สำหรับ อ.was ล้วนๆ  อิ อิ อย่าลืมตบรางวัล อุตส่าห์ชมออกอากาศ ๕๕๕ )

  ชลัญได้บันทึกถึงชุมชน แห่งนี้ไว้หลายบันทึก  จึงขอหยิบยกความรู้สึกที่ได้ นั้นจากหลายๆบันทึกมาไว้ที่บันทึกนี้  เพื่อร่วมยินดี  8 ปี  GotoKnow

จากบันทึก บทสรุปบันทึกที่เพิ่งเริ่มต้น ใน go to know 

“ เดิมทีตั้งใจจะเขียน web site ของตัวเองขึ้นมา เพื่อถ่ายทอดความรู้สึกนี้ แต่ก็นึกได้ว่า ยังมีที่หนึ่งที่พร้อมให้เราถ่ายทอด คือที่บ้านหลังใหญ่ go to know ที่เป็นสมาชิกของบ้านมาตั้ง 2 ปี แต่ไม่ได้เข้ามาพูดคุยกับคนในบ้านเลย  มีเพียงแวะมาเยี่ยมเยือน แล้วก็กลับไป แต่พอได้เริ่มลองเขียน กลับได้มากกว่าสิ่งที่ตัวเอง ต้องการคือถ่ายทอดแนวความคิด สิ่งที่ได้ นั้นยิ่งใหญ่ นั้นคือ ไมตรี และมิตรภาพที่ได้จากทุกท่าน  ซึ่งผู้เขียนขอเรียกมันว่า " มิตรภาพบำบัด" ทำให้ผู้เขียนมีภูมิคุ้มกันทางจิตมากกว่า ร้อย  ขอบคุณทุกๆ กำลังใจและความรู้สึกดีๆ  ทำให้พยาบาล ตำแหน่งเล็กๆ ( ตัวไม่เล็ก) คนหนึ่ง พร้อมมากกว่าเดิมในการที่จะใช้ชีวิต ต่อไปในวันข้างหน้ากับเพื่อร่วมทางที่ไม่ค่อยเป็นมิตรเท่าไหร่(พาร์กินสัน)  อย่างไม่ท้อ ..........”

จากบันทึก slide show รวมญาติ GTK สุดตะลึง มิย.55


จากบันทึก “ โกทูโน” พัฒนา “จิตเหนือสำนึก”

ข้าพเจ้าไม่เคยคิดว่าตัวเองจะเขียนบทความได้  เพราะโดยพื้นฐานแล้ว  ข้าพเจ้าเป็นคนที่มีความแข็งกระด้างในจิตใจมากพอควรไม่ชอบของจุกจิก  ไม่ชอบเขียนจดหมาย  ไม่ชอบโรแมนติก  ไม่ชอบเพ้อฝัน  ไม่ชอบจิตนาการ  ไม่ชอบพร่ำพรรณนา  ไม่ชอบบทกลอน  แต่งกลอนไม่เป็น  ซึ่งมันไม่ใช่คุณลักษณะของนักเขียน

  เมื่อเริ่มเขียนบันทึก  แล้ว โกทูโน เริ่มบำบัด  จากการได้รับดอกไม้และข้อเสนอแนะต่างๆจากกัลยาณมิตรซึ่งข้าพเจ้ามักเรียกสั้นๆว่า “เม้นท์” แล้ว  ข้าพเจ้าได้เริ่มมีกระบวนการพัฒนาจิต ที่อยู่เหนือจิตสำนึก  วิญญาณของการถ่ายทอดความรู้สึก  ความคิด  ความคาดหวัง  มันถูกขุดขึ้นมาจากจิตสำนึกที่ข้าพเจ้าไม่เคยรู้ว่าตัวเองมีสิ่งนี้อยู่  มันทำให้สิ่งที่อยู่ในจุดดำมืดในตัวของข้าพเจ้าถูกถ่ายทอดออกมาผ่านบทความ ที่ทุกท่านได้อ่าน  แล้วกระบวนการนี้มันก็ไม่เคยหยุด  ทุกครั้งที่เปิดเข้ามาใน โกทูโน  ถึงแม้ไม่ได้บันทึก  แต่ได้มาอ่านบทความของท่านอื่น  ก็เกิดการพัฒนากระบวนการคิดต่างๆ  ทำให้เกิดการเชื่อมโยงความคิดของสมองทั้งซีกซ้ายและขวา  เกิดกระบวนการคิดนอกกรอบ  ไม่ซ้ายจัด  ไม่ขวาจัด  มีการคิดเชิงบวก  ซึ่งข้าพเจ้าคิดว่า  “นี่แหล่ะมันคือการพัฒนาอย่างยั่งยืน”  ในทุกๆด้าน  ทั้ง

  ทางร่างกาย  ข้าพเจ้าได้แนวคิดจากหลายๆท่านที่เป็นตัวอย่างที่ดีในด้านการดูแลสุขภาพของตนเอง ทำให้ข้าพเจ้ามีความละมุน ในการที่จะดูแลสุขภาพตนเองมากขึ้น  ไม่คิดว่าตัวเองเป็นขยะสังคม  เหมือนในตอนแรกที่ป่วยเป็นพาร์กินสัน

  ทางด้านจิตใจ  บทความที่แสดงถึงแนวคิด ศาสนา  หรือแม้ แต่  ความคิดเห็นของชาว GTK มีส่วนพัฒนา  จิตใจของข้าเจ้าเป็นอย่างมาก ทำให้จิตใจที่อ่อนล้าจากความเจ็บป่วยป่วย  กลับมีพลัง  ในการที่จะเป็น อยู่ คือ  ได้อย่างมีภูมิคุ้มกันทางจิตที่เข้มแข็ง  ขณะนี้ไม่มีอะไรจะมาทำให้ข้าพเจ้าท้อแท้  และท้อถอย ทั้งที่เมื่อก่อน นั้น มีมากทีเดียว

  ทางด้านสังคม  ก่อนหน้าจะเข้า  มาใน GTK ข้าพเจ้ายอมรับว่า  ไม่ชอบสังคม Social  network ข้าพเจ้าเคยเข้าไปหลายบอร์ด  แต่ข้าพเจ้าคิดเสมอว่า  ไม่มีเรื่องจริง  ออนไลน์  ไม่มีใครรู้จักตัวตนของข้าพเจ้า  ไม่เคยบอกความจริงใคร  ข้อมูลที่ใช้โกหกทั้งเพ  คิดเสมอว่าขนาดเรายังโกหกเขา มีหรือเขาจะไม่โกหกเรา  ดังนั้นจึงไม่เคยวางใจใคร  ข้าพเจ้าไม่มีมิตรแท้ ออนไลน์  แต่ใน GTK นั้นเมื่อข้าพเจ้าได้เข้ามามันกลับตรงข้ามกับ สังคมออนไลน์อื่น  ทำให้ข้าพเจ้าวางใจในสั่งคมนี้  ตัวตนที่แท้ของ  ชลัญธร  ตรียมณีรัตน์  จึงมาปรากฏที่ GTK และในที่นี้ข้าพเจ้ามีสังคมออนไลน์ที่มีมิตรแท้ 

  ในทาง กระบวนการดูแลผู้ป่วยของสาธารณสุข  ใช้ Holistic care  ซึ่งเป็นการดูแลแบบไม่แยกส่วน ดูทั้งกาย จิต สังคม  เพื่อให้คนมีสุขภาพที่ดีอย่างยั่งยืน

  ในกระบวนการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ใช้ GotoKnow เป็น  Holistic  knowledge  เป็นการพัฒนาความรู้แบบองค์รวม ซึ่งจะนำไปสู่การพัฒนางาน จากการแลกเปลี่ยนเรียนรู้อย่างยั่งยืน ต่อไป

  จากบันทึก GTK อยากบอกว่า I love you so much !

ข้าพเจ้าเข้ามาเขียน blog ที่ gtk มาเกือบปี แล้ว เข้าขั้น เสพและติด การแลกเปลี่ยนเรียนรู้ที่นี่ไปซะแล้ว  ข้าพเจ้าว่าหายากนะ blog ที่มีสมาชิก มีระเบียบ  มีความสุภาพ  มีความรับผิดชอบ ในการเขียนบันทึกขนาดนี้  ซึ่งที่ gtk นี่เป็นตัวอย่างที่ดีทีเดียว  เข้ามาเขียนครั้งแรก นั้นข้าพเจ้าได้รับการต้องรับจากเหล่ากัลยาณมิตร ใน gtk ประหนึ่งรู้จักกันมา เป็น 10 ปี  เพียงได้ เคาะแป้นพูดคุย หน้าจอ อินเตอร์เน็ต แต่กลับรู้สึกผูกพันอย่างบอกไม่ถูก  กับหลายๆท่าน  จนถึงขั้นฝากตัวเป็นศิษย์ก็มี

  ความเอื้ออาทรที่ส่งผ่าน คลื่นที่มองไม่เห็น สัมผัสไม่ได้ แต่เรารับรู้ได้นความรู้สึก  อบอุ่นทุกครั้งที่เข้ามา นี่เรียกว่ารักหรือเปล่า  เป็นความรัก  ออนไลน์ กระมัง

 หากไม่มี gtk ข้าพเจ้าคงไม่ได้รับโอกาสดีเช่นนี้

  ขอบคุณ web site ดีๆ  อย่างนี้จะไม่ให้บอกรักได้อย่างไร

  ในเดือนแห่งความรักนี้  โอกาสดีๆที่จะบอกรักกัน นอกจาก คนใกล้ชิดที่ข้าพเจ้ารักแล้ว  ก็ขอ บอกรัก gtk และเหล่ากัลยาณมิตร  ทุกท่าน

I  LOVE  YOU  SO  MUCH

จากบันทึก มิตรแท้ออนไลน์

นี่แหล่ะมิตรภาพ ออนไลน์ที่หาได้ใน gtk เท่านั้น

อย่างนี้จะไม่ติดโกว์ได้อย่างไรกัน

ขอบคุณ เว็บไซด์ที่น่าไว้วางใจ GotoKnow

ชลัญธร