ภูมิใจ และดีใจเป็นที่สุดในชีวิต ที่ได้เกิดมาเป็นลูก...ของแม่

ปีนี้แม่อายุ 72 ปี แล้ว..

เมื่อวาน นำรูปที่ถ่ายจากกล้องของตัวเอง  คัดเลือกรูปที่อยากนำมาวางไว้ที่หัวบล๊อกแทนรูปเดิม ที่เคยคัดลอกมาจาก internet 

ภาพหลาย ๆ ภาพ ถูกเปลี่ยนแทนภาพเดิมที่ตกแต่งไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

มีอยู่ภาพหนึ่งที่เป็นภาพ.... ก้มลงกราบแม่ 




เมื่อคราวที่แม่บวชชี... ให้กับพี่สาวคนโตที่เป็นครู  เมื่อครั้งพี่เคยป่วยเป็นมะเร็ง


ซึ่งบัดนี้ อาการของมะเร็งสงบลง และมีแนวโน้มว่าจะหายในที่สุด 

แม่เลยถือโอกาสบวชเพื่อเป็นศิริมงคลให้กับพี่สาว และถือโอกาสปฏิบัติธรรมอยู่วัดประจำหมู่บ้าน ประมาณ ครึ่งเดือน


มองภาพ,,,ที่ตัวเองก้มลงกราบแม่แล้ว เกิดความปิติใจอย่างบอกไม่ถูก 

คิดและอยากให้ภาพนี้   ปรากฏอยู่ในที่โล่งแจ้ง..นานเท่าที่ทำได้ 



การนำภาพแม่ขึ้นหัวบล๊อกในครั้งนี้........ ถือเป็นศิริมงคลต่อตัวเองเป็นที่สุด

..

..

กว่าจะมาถึงวันนี้... ชีวิตก็ผ่านร้อนผ่านหนาวมาครึ่งค่อนชีวิตแล้ว 




ได้เห็น... ได้ทำ... ได้มีโอกาสรับใช้ประเทศชาติ ได้สร้างครอบครัว และกำลังเดินตามรอยเท้าพ่อและแม่ ที่ท่านได้เมตตาสร้างเราให้เติบโตขึ้นมา มีตัวตนถึงทุกวันนี้  




ภูมิใจ และดีใจเป็นที่สุดในชีวิต 

ที่ได้เกิดมาเป็นลูก...ของแม่