สมัครมานานแต่...ไม่กล้าเขียน

พี่แก้ว...เจอกันล่าสุดเมื่อการประชุม 15 พค. 56 ที่ผ่านมา
นานแล้วนะครับที่ G2K ก็ครบปีที่ 8 แล้ว ผมเองก็ต้องบอกว่าเขียนจริงๆจังได้ไม่นาน เหตุผลนั่นหรือครับผมสมัครสมาชิกไว้ประมาณ 7 ปีแล้วเห็นจะได้ แต่พึ่งมาเขียนในช่วงหลัง เหตุผลในการเขียนของผมมีไม่มากครับมี 2 ประเด็นหลังๆก็คือ
- ร่วมแบ่งปัน ร่วม share ประสบการณ์ดีๆที่มีให้กัน
- บันทึกทั้งหมดจะเป็น Recall ความจำผมว่าผมได้มีความทรงจำดีๆ หรืออะไรที่เกี่ยวกับงานไป
โลกเสมือนมาสู่โลกความจริง

แต่ที่มากกว่านั้น ผมได้พบพี่ๆที่ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้พบ เพราะนี่คือโลกเสมือนหรือที่เราเรียกว่าโลกอินเตอร์เน็ตก็ว่าได้ ในความเป็นจริงๆเป็นไปได้น้อยมากๆในการที่เราจะเจอะกันร่วมพูดคุยกัน หรือฟังความคิดเห็นกันและกัน แต่ที่นี่ก็ทำให้ผมพบพี่ๆหลายคนครับ อาทิ พี่แก้วอุบล.. แม่ต้อยดวงสมร พี่แก้ว พี่พอลล่า หรือที่กำลังจะพบกันในการประชุมอีกครั้งก็เป็นพี่เอก(จตุพร) ทำให้ผมพบว่าโลกเสมือนนี้พี่ก็ยังมีมิตรภาพในการประสานความร่วมมือในการทำงานร่วมกันอยู่ มันพัฒนามาจากการที่เราได้เรียนรู้กระบวนการคิดและการเขียนงานซึ่งบอกตัวตนของแต่ละท่านออกมา และทำให้เรารู้ว่าเราจะช่วยกันอย่างไร

พี่พอลล่า

แม่ต้อย (อาจารย์ดวงสมร)

พี่เอกจตุพร
G2K ก้าวสู่วัยรุ่น

ตลอดระยะเวลาดังกล่าว พื้นที่นี้ได้ให้อะไรกับผมมากมายทั้งการให้กำลังใจ มิตรภาพพื้นที่นี้ทุกคนมีให้กันเสมอ ทุกคนชม ทุนคนให้โอกาส หรือแม้แต่การที่ทุกคนให้คำเสนอแนะต่างๆ ภาพเหล่านี้ต้องบอกว่าเป็นเสน่ห์ของ G2K ที่เป็นพื้นที่แห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ ไม่มีผิดหรือถูกแต่ทุกคนช่วยกันได้ ไม่ผิดเพราะผมรู้สึกว่า "พื้นที่นี้คือพื้นที่มิตรภาพแห่งการเรียนรู้" ถึงแม้ในบางขณะท่านอาจเข้าใจว่าชุมชนนี้เป็นชุมชนเสมือน ผมเองก็มานั่งเล่นๆ ชุมชนเสมอนนี้หากเรามองไป ก็คงเหมือน จส.100 หรือ สวพ. 91 เป็นต้น แต่ที่ผมกล่าวมาทั้งหมดนั้น มันคือพื้นที่ดีๆของเราครับ
ในอายุ G2K มา 8 ปี แล้วคงต้องบอกว่า..ขอให้เป็นพลังดำเนินการต่อไป เป็นคลังสมองที่ยิ่งใหญ่ที่ทุกคนสามารถเข้ามาใช้มาถ่ายทอดเรื่องราว ดังแนวคิดการก่อตั้งแต่แรกเริ่ม "ลปรร : แลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ"
น้องพอลล่า สวยจังค่ะ ไม่เคยเห็นภาพชัด ๆ แบบนี้
แม่ต้อยและพี่แก้วก็สง่างาม บุคลิกบอกให้รู้ว่า เป็นผู้มีเมตตา
สุดท้าย น้องเอก จตุพร คนนี้ได้เจอตัวเป็น ๆ กัน ประมาณสัก 4 ปีที่แล้ว โดยน้องมาพักผ่อนที่ประจวบฯ 3 คืนตอนนั้นพากันเที่ยว สนุกมากค่ะ น่าเสียดายที่หลัง ๆ มานี้ น้องเอก ไม่ค่อยได้เข้ามาบันทึกที่นี่
และก็น่าเสียดาย ที่คนเก่ง ๆ เหล่านี้ ห่างหายไปจากโกทูโนว์ ระลึกถึงทุก ๆ คนเสมออ และอยากอ่านผลงานของทุก ๆ คน
ว้าว !
ชื่นชม และขอบคุณค่ะ ท่าน ลูกหมูเต้นระบำ เป็นกำลังใจให้นะคะ
ชื่นชมนะคะ คุณลูกหมูเต้นระบำเข้ามาแลกเปลี่ยนใน GotoKnow ไม่น่าจะถึงเดือนนะคะ แต่มีแฟนคลับเยอะแล้วนะคะ เป็นเพราะขยันเขียนและเขียนได้น่าอ่านจริงๆ ค่ะ (ไม่ได้ยอนะคะ) แล้วก็สร้างเครือข่ายเก่งอีกด้วยค่ะ
ขอบคุณนะคะที่เข้ามาร่วมแบ่งปันใน GotoKnow
ดีใจ ที่ได้พบมิตรภาพ
แม้ไม่เคยเห็นหน้า แต่ก็รู้จักกันได้
ขอบคุณที่แบ่งปันครับ
ถ้าเจอกันในโลก Cyber อื่นอาจนำภัยร้ายสู่ตัว แต่ GotoKonw ทุกคนเป็นมิตรที่ดีต่อกันนะค่ะ
on time ขอบคุณนะครับที่เข้ามาเยี่ยมชมและเป็นพลังให้กันครับ...
เหมือนหลงรัก แต่ไม่กล้าบอกรัก
แต่เมื่อลงมือเขียน ก็ยิ่งรัก
เสมือนบอกรัก แล้วยิ่งรักมากขึ้น-หรือเปล่าครับ
เขียนบ่อย ๆ นะคะ
... ทำอะไรดีดี .... นำมาฝากกันนะคะ ..... จะรออ่านค่ะ .....
ที่นี่คือบ้านแห่งการแลกเปลี่ยนเรียนรู้และมิตรภาพดีๆนะคะ...
"ไอดิน-กลิ่นไม้" ตั้งใจจะเขียนแนวถอดบทเรียนจากบันทึกของสมาชิก ขออนุญาต "คุณลูกหมูเต้นระบำ" นำบันทึกนี้ไปอ้างอิง ในมุมมอง "GotoKnow เป็นพื้นที่ของมิตรภาพแห่งการเรียนรู้" ด้วยนะคะ ขอบคุณมากค่ะ
โกทูโน คือครอบครัวของการเรียนรู้ สู่มิตรภาพและการแบ่งปันจ้ะ