"แม่ กับหาดทรายที่ผูกพัน"
เมื่อวานครูนกได้ชวนแม่ไปจ่ายตลาดเช้าที่อำเภอเมืองสงขลาซึ่งต้องขับรถจากบ้านครูนกประมาณ ๕๐ กิโลเมตรซึ่งปกติจะไปเดือนละหนึ่งครั้ง เพื่อที่จะซื้ออาหารทะเลสดๆ กุ้งแห้ง และอาหารประเภทปลาเค็ม แต่วันนี้ครูนกตั้งใจจะรับประทานอาหารกลางวัน (เรียกหรูหรามาก) ริมทะเลพร้อมกับแม่ และบ่ายๆ ตั้งใจจะไปปิดทองฝังลูกนิมิตรที่วัดบ่อระกำ ตำบลพะวง อำเภอเมือง จังหวัดสงขลาตามคำชวนเชิญริมทาง
"นักท่องเที่ยวกับนางเงือกในวันนี้"
การท่องเที่ยวเริ่มต้นจากเดินชมชายหาดไปเรื่อยๆ เพราะอากาศไม่ร้อนครึ้มฟ้าครึ้มฝนเล็กน้อย จากนั่นแม่ก็ชวนไปดูนางเงือก ครูนกคิดว่าแม่คงคิดถึงอดีตสมัยเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายเพราะแม่เรียนที่สงขลา เคยร่วมปลูกแนวต้นสน มาเดินชายหาดสมัยเรียน แม่บอกว่าทุกอย่างเปลี่ยนไปเรื่อยๆ ไม่เหมือนเดิม แต่นางเงือกยังคงอยู่ที่เดิม แต่ลักษณะทรายและโขดหินเปลี่ยนไป เมื่อก่อนจะไปหานางเงือกต้องเดินผ่านโขดหินมากมาย ปัจจุบันมีทรายมากขึ้น นางเงือกยังคงสวยงามเช่นเดิม และที่สำคัญแขกมาเยี่ยมเยือนไม่ขาดสายเลย บ้างก็มาแบบคู่รัก บ้างก็มาเป็นครอบครัว ครูนกกับแม่เลยสังเกตไม่ห่างไม่ไกล ประกอบได้พื้นที่เหมาะกับการรับประทานอาหารกลางวันแบบง่ายๆ คือข้าวเหนียวหมูปิ้งพร้อมกับน้ำอ้อย 1 กระติก
บางครอบครัวจะถ่ายรูปกับนางเงือกทั้งแบบภาพหมู่ ภาพสองคนคือพ่อกับแม่ ภาพเฉพาะลูกๆ และภาพเดี่ยวของลูก ซึ่งค่อนข้างจะใช้เวลานานถ้าครอบครัวนั่นมีสมาชิกตัวน้อยๆ ทำให้คนอื่นที่จะใช้พื้นที่ดูจะสุขน้อยลงกับการรอคอย
บางคนเมื่อขึ้นไปถึงนางเงือกไม่รู้จักจับจะนั่งตรงไหนของนางเงือก จะใช้วิธีการวนไปรอบๆ และหาพื้นที่ให้เหมาะกับรูปร่างตนเอง บางคนก็เลือกจะยืนหลังนางเหงือกเกาะหัวเกาะแขน บางก็เลือกจะสั่งแถบช่วงขานางเงือก
ครูนกรู้สึกเห็นใจและตะหนักถึงภารกิจของนางเงือกที่จะต้องต้อนรับผู้คนที่มาเยือนอย่างต่อเนื่องด้วยสีหน้าที่มีความสุขอยู่เสมอหรือนี้จะเป็นเสน่ห์มนตราของนางเงือกประจำหาดสมิหลาตั้งแต่ปี พ.ศ. ๒๕๑๐ เป็นต้นมา และมีนิทานปรัมปราไทยเรื่องหนึ่งมีว่า ในคืนท้องฟ้างาม ณ ชายหาดสวยแห่งหนึ่ง จะมีนางเงือกขึ้นจากทะเลมานั่งหวีผมอยู่ คืนหนึ่งมีชายหนุ่มชาวประมงไปพบเข้า นางเงือกตกในหนีลงน้ำไป ทิ้งหวีทองคำไว้ ชาวประมงผู้นั้นเฝ้าแต่รอคอย แต่นางเงือกก็ไม่ปรากฏตัวให้เห็นอีกเลย เลยมีรูปปั้นนางเงือกเกิดขึ้นบริเวณหาดสมิหลา รอการมาเยือนของทุกๆคนค่ะ
ผมเคยไปเที่ยว 20 ปีที่แล้ว
ผมเพิ่งไปมาเมื่อวันที่ ๘ พ.ค. นี่เอง ไปถ่ายรูปเฉพาะนางเงือกไว้ เพราะไปคนเดียว ไม่สามารถเอาตัวไปอยู่คู่กับนางเงือกได้ คิดถึงวันเก่า ๆ ตอนเด็กที่แวะเวียนมาเยี่ยมชมนางเงือกได้บ่อย ๆ เท่าที่ใจอยากมา แต่ตอนนี้อยู่ไกลถึงเมืองหลวง ได้กลับไปสงขลาทีไร ก็จะแวะไปเยี่ยมนางเงือกทุกที ขอบคุณครูนกนะครับที่นำเอานางเงือกมาอยู่ใกล้ ๆ ผมอีกครั้ง
อยากไปถ่ายรูปกับนางเงือกบ้างจัง สวยงาม ขอบคุณมากนะคะ
เคยไปเยือนนานมาแล้วค่ะ...
ขอบคุณดอกไม้กำลังใจจากทุกๆท่านค่ะ
นางเงือกรอการมาเยือนจากทุกๆ ท่านค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณนายอานนท์ ภาคมาลี
สวัสดีค่ะ ป้าใหญ่นาง นงนาท สนธิสุวรรณ
คุณ ศุ บุญเลี้่ยง บอกว่า นางเงือกที่สงชลา มีลักยิ้มด้วย
คริ คริ ครูนก เห็นลักยิ้มนางเงือกบ้างมั้ยค่ะ
อากาศดีมากจริงๆ ค่ะ
ยังไม่เคยไปเที่ยวสงขลาเลยค่ะ อยากไปจัง
ยามเย็นเราพากันเดินเล่น .......ไปตามชายหาด
คิดถึงจังเลยค่ะ .... สมิหลา ............เรียนหนังสือและทำงานที่นั่นหลายปีค่ะ