
พระเนื้อปูน จะงอก เหี่ยว กร่อน ยุ่ย พรุน แบบนี้ (ยังไม่ต้องไปมองพิจารณาพิมพ์ให้เสียเวลา อิอิอิ)
จะไปเหมือนพระเนื้อพลาสติกแต่งผิว หรือ พลาสติกแต่งผิวจะมาเหมือนพระเนื้อผงปูนได้ยังไง
นึกยังไงก็นึกไม่ออกครับ
เซียนพระเนื้อพลาสติกทั้งหลายช่วยเฉลยคำตอบหน่อยครับ
งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง
ท่านอาจารย์ครับ ผมว่าพระจะแท้หรือจะเก๊มากน้อยแค่ไหน มันขึ้นอยู่กับว่าใคร(เซียน)เป็นผู้ฟันธงครับ...นี่มันคืออดีต
ส่วนปัจจุบันผมก็กำลังค้นหาคำตอบด้วยตนเองอยู่ครับ...
เรียนถามอาจารย์ครับ
หมายเลข 1. เป็นบ่อลึก อาจารย์เรียกว่าอะไรครับ และของเก๊มี หรือทำได้ใกล้เคียงหรือไม่ครับ
หมายเลข 2. ใช่รูพรุนปลายเข็มไหมครับ ของเก๊ ทำได้ใกล้เคียงหรือต่างกันอย่างไรครับ
หมายเลข 3. เม็ดใสที่เกาะผิวด้านนอก อาจารย์เรียกว่าอะไรครับ และของเก๊ทำได้ใกล้เคียงไหมครับ
หมายเลข 4. ผิวบริเวณนั้นเหมือนซ้อนกันหลายชั้น เกิดตามธรรมชาติ หรือโดนกระทำครับ
หมายเลข 5. บ่อใหญ่ ใช่ที่เรียกว่าบ่อน้ำตาหรือไม่ครับ ของเก๊ทำได้ใกล้เคียงไหมครับ
คำถามสุดท้ายครับ สำหรับพระตัวอย่างองค์นี้ บริเวณไหนในภาพที่อาจารย์ถือเป็นจุดฟันธงที่สุดครับ
ขอบพระคุณอาจารย์มากครับ
ด้วยความเคารพอาจารย์แสวงครับ
พระองค์นี้เนื้อไม่จัด อ่อนไปเกือบทุกอย่าง เด่นที่หลากหลายครับ
บังเอิญเป็นพระสองคลองด้วย ก็เลยมั่นใจครับ
เนื้อเหี่ยว พรุน อย่างนี้จะทำได้ยังไงครับ ลองสมมติว่าท่านเป็นช่างดูบ้างซิครับ จะเข้าใจ
องค์นี้รูปลายเข็มเยอะ แต่ไม่มีบ่อน้ำตา เพราะเนื้ออ่อนครับ
ท่านถามคำถามที่ความรู้ท่านยังไม่ถึงที่จะเข้าใจคำตอบ ตอบไปก็เท่านั้นครับ จึงตอบรวมๆไปครับ
อิอิอิอิอิอิ
ขอบพระคุณอาจารย์ครับ
คำตอบรวมๆ ของอาจารย์ก็เป็นประโยชน์มากแล้วครับ
ผมเห็นพระองค์นี้ก็สงสัยอยู่ เพราะเห็นเหมือนคราบกรุอยู่นอกซุ้มด้านบน แต่พิมพ์พระล่ำสันเหมือนวัดระฆัง
กะว่า หากโดนอาจารย์ย้อนถามว่า พระองค์นี้เป็นพระที่ไหน ผมคงอึ้งเหมือนกันครับ
ด้วยความเคารพอาจารย์แสวงครับ
ครับ ค่อยน่าสอนหน่อย อิอิอิอิ
ถ้าพูดถึงลักษณะที่อาจารย์กล่้าวมา สรุปเบี้ยงต้นได้ว่า ไม่ใช่พระพลาสติก แต่ต้องลงลึกต่อไปหรือเปล่าครับ
ว่ายุคไหน
แท้แล้วจะแยกอายุได้ตามระดับพัฒนาการ เมื่อดูพิมพ์ให้สอดคล้องกัน ก็น่าจะสรุปได้ครับ
บล็อกเอกของท่านหลวงเจียรนัยเป็นแม่นมั่น....