ความสุขของมนุษย์คือ "กินทางปาก ถ่ายทางก้น"

ฮิคารุ
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

ความสุขของมนุษย์คือ "กินทางปาก ถ่ายทางก้น"

ลูกสาวเล่าให้ฟังว่า มีเคสผู้ป่วยที่ได้รับมอบหมายจากอาจารย์ให้ไปศึกษา ลูกสาวไปกับเพื่อนนักเรียนอีกคนหนึ่ง เป็นผู้ป่วยชายที่แก้มข้างขวามีผ้ากีอสปิดอยู่ หลังจากพูดคุยกันอยู่ได้พักนึง คนไข้ก็แกะผ้าก๊อสชิ้นนั้นออกมาเพื่อให้นักเรียนแพทย์สองคนได้ดู 

ทั้งสองคนตกใจกับภาพที่ปรากฎอยู่ตรงหน้า แก้มข้างขวาของคนไข้หายไปเป็นวงกว้าง ทำให้เห็นอวัยวะในช่องปาก เหงือก ฟัน ลิ้น รวมทั้งที่ขอบแผลก็มีน้ำเมือกสีเหลืองๆติดอยู่

คนไข้รายนี้เป็นมะเร็งผิงหนัง(Melanoma) ได้รับการรักษาโดยการผ่าตัดเรียบร้อยแล้ว (ไม่ได้บอกว่าได้รังสีรักษาหรือเปล่า) ใจของคนไข้ดูสงบดี มีก็แต่นักเรียนแพทย์มือใหม่สองคนนี่แหละครับ ที่ใจยังแกว่งๆอยู่

มีอยู่ประเด็นหนึ่งที่แสดงความเห็นกันในวงแพทย์คือเรื่อง "การกินอาหาร" ของคนไข้รายนี้ จะให้กินทางปากหรือให้กินทางสายยาง เพราะถ้าให้กินทางปากอาจจะลำบาก เพราะไม่มีกระพุ้งแก้มด้านขวาที่จะเก็บอาหาร เคี้ยว แล้วกลืน แต่ถ้ากินทางสายยางคนไข้ก็จะขาดสุนทรียะในการกินไป 

แต่สรุปก็คือ คนไข้รายนี้กินอาหารทางปากครับ ผมเดาเอาว่าน่าจะใช้มือข้างขวาของคนไข้นั่นแหละครับปิดทับผ้าก๊อส ทำเป็นแก้มไปเลย

ถึงตอนนี้ทำให้ผมคิดถึงอาจารย์ที่ผมรักและเคารพมากท่านหนึ่ง อ.นพ.ประเสริฐ วศินานุกร ท่านเป็นศัลยแพทย์มือหนึ่ง ผมจำคำที่สอนของท่านตอนหนึ่งได้แม่นว่า "ความสุขของมนุษย์คือ กินทางปาก ถ่ายทางก้น" เพราะช่วงนั้นมีคนไข้ศัลยกรรมที่ถูกผ่าตัดลำใส้ใหญ่ แล้วต้องให้ถ่ายออกมาทางหน้าท้อ

พวกเราทุกคนน่าจะดีใจและมีความสุขมากนะครับ ที่วันนี้เรายังสามารถ กินทางปาก ถ่ายทางก้นได้ ลองหลับตานึกถึงภาพว่าถ้าวันที่เราไม่สามารถทำเช่นนี้ได้ เราจะรู้สึกอย่างไร

ขอให้เพื่อนๆมีความสุขกับ การกินทางปาก ถ่ายทางก้น กันทุกคนตลอดไปนะครับ

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ลูกเล่า พ่อเขียน



ความเห็น (0)