"ให้อย่างมีคุณค่า รับอย่างมีศักดิ์ศรี" สวัสดิการชุมชนจังหวัดพัทลุง ได้รับงบ
ประมาณสนับสนุนสมทบจากรัฐบาล หนึ่งต่อหนึ่ง เต็มทุกพื้นที่ 73 ตำบล บางพื้นเดิน
ไปถึง ไตรภาคี สวัสดิการ คือ ราษฎร์ / รัฐ /ท้องถิ่น ลงขันกัน ให้ ประชาชน มาดูแล
จัดสวัสดิการให้กับคนในชุมชน
ปี2555 ได้จัดสมัชชาสวัสดิการไปเป็นครั้งแรก ปีนี้มีกำหนดจัดสมัชชา
สวัสดิการคนพัทลุง
ในเดือน พฤษภาคม 2556 จึงได้มีการตั้งคณะกรรมการจัดงาน และผู้รับผิดชอบ นำ
จุดเด่นของการจัดสวัสดิการ แต่ละพื้นมาบอกมาเล่า มาโชว์ มาแชร์กันในงานสมัชชา
และทำข้อเสนอเชิงนโยบายเสนอต่อรัฐบาล ในการขับเคลื่อสวัสดิการอย่างยั่งยืน
พร้อมทั้งพัฒนายกระดับสวัสดิการชุมชนไปเป็นสมาคมเครือข่ายสวัสดิการจังหวัด
พัทลุง
คุณ วิเชียร มณีรัตนโชิต ผู้ประสานงานสวัสดิการ ภาค ชี้แจงทำความเข้าใจ
งานนี้จึงมีการประชุมกันหลายระดับ ศูนย์ประสานงาน ภาคีเครือข่ายองค์กรภาค
ประชาชน จังหวัดพัทลุง นำโดย น้าแก้ว สังข์ชู ได้ให้ทุกพื้นที่ นำสิ่งดีๆมาบอกเพื่อน
ทางอำเภอปากพะยูน ได้ประชุมกันในแต่ละองค์กร แล้วมาสรุปในคณะกรรมการ
ระดับอำเภอ ได้ข้อสรุปว่า
>.ให้คณะกรรมการไปร่วมงาน กองทุนสวัสดิการละ 25 คน พร้อมอาหารการกิน นำไปให้
พอคนที่ไป และห้าม นำโฟมนำพลาสติกไปใช้ใสอาหารในงาน
>.ให้ทุกคนต้องใส่เสื้อสีเหมือนกัน
>.ให้แต่ละกองทุน จัดทำเอกสารแผ่นพับ และป้ายไวนิล ไปโชว์
>.ให้ เลือกคณะกรรมการอำเภอไปประชุมวางแผนออกแบบจัดการร่วมกับคณะกรรมการ
จังหวัด อำเภอละ2 คน
งานนี้ตั้งเป้าไว้ว่าจะมีคนมาร่วมงาน ประมาณ 2500คน ประชุม คุยกัน เตรียมการ
วางแผน มีปัญหาปรึกษากัน งานใหญ่จะสำเร็จได้ ต้องอาศับความร่วมมือ ความร่วม
มือ จะเกิดได้เมื่อมีความเข้าใจตรงกัน ความเข้าใจครงกันเกิดขึ้น เมื่อรู้ข้อมูล
วัตถุประสงค์ เป้าหมาย เหมือนกัน
หลักคิด ในการจัดสวัสดิการชุมชน คือต้องการให้ทุกคนมีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกันเป็น
หุ้นส่วนกัน ดูและด้วยกัน โดยเฉพาะคนชายขอบที่ มือของรัฐ ยังเอื้อมไปไม่ถึง ใน
ชุมชน ในการรับสวัสดิการ คนทำงาน คนอาสา ก็มีศักดิ์เท่าเทียมกันในเรื่องสวัสดิการ
ชุมชน นั้นคือการให้อย่างมีคุณค่า การรับอย่างมีศักดิ์ศรีในสวัสดิการชุมชนคนพัทลุง
คณะกรรมการจัดสวัสดิการชุมชน อำเภอปากพะยูน 8 กองทุน
....... "ให้อย่างมีคุณค่า ... รับอย่างมีศักดิ์ศรี" ...... ถูกแล้วค่ะ.... เราเกิดมามี .... "ศักดิ์ศรีเท่ากัน" ขอบคุณท่านวอญ่า มากค่ะ
โดนมากครับ
ให้อย่างมีศักดิ์ศรี รักอย่างมีคุณค่า
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า "ให้อย่างมีคุณค่า ... รับอย่างมีศักดิ์ศรี" ก่อนจะเป็นผู้รับต้องรู้จักการเป็นผู้ให้ก่อน หรือเปล่า? การรับจึงจะสมศักดิ์ศรี ...
เรียนหมอเปิ้น.....งานอาสา อีกเรื่องหนึ่งที่ทำแล้ว รู้สึกมีความสุข คืองานจัดสวัสดิการ
ได้จัดสวัสดิการให้ผู้พิการ ผู้สูงอายุ และคนชายชอบ ที่รัฐยังไม่ได้ช่วยเหลือ เช่น คนพิการที่ยังไม่มีบัตรประชาชน ก็ยังคงมีอยู่ในชุมชน
แวะมาทักทายท่าน วอญ่า ค่ะ
-สวัสดีครับ..
-ถือว่าเป็นหัวใจหลักในการบริหารเลยนะครับ..
-ให้ทุกคนมีศักดิ์ศรีเท่าเทียมกัน เป็นหุ้่นส่วน ดูแลกัน...
-ขอบคุณบันทึกดี ๆ นี้ครับ
-เมื่อคนฝนตกหนัก มีอึ่งมาฝากครับ
ให้กำลังใจคนทำงาน เพื่อบริการที่มีคุณค่าจ้ะ
เรียนท่านอาจารย์ ภิญโญ .....
สวัสดิการที่เท่าเทียมกัน ต้องมีความเป็นเจ้าของเป็นหุ้นส่วน
การรับสวัสดิการถึงจะมีศักดิ์ศรี
สวัสดีครับ
....ให้อย่างมีคุณค่า-รับอย่างมีศักดิ์ศรี.....ขอบคุณคำๆนี้มากที่พวกจิตอาสาต้องพกพาไปตลอดเวลานะ๊
สวัสดิครับท่าน
ดร. พจนา แย้มนัยนาให้อย่างมีคุณค่า รับอย่างมีศักดิศรี คือหัวใจของการจัดสวัสดิการ
การให้คือพลังอันยิ่งใหญ่ ในการที่จะชำระความตระหนี่ถี่เหนียวของคนอื่นค่ะ
หนับหนุน "การให้อย่างมีคุณค่า รับอย่างมีศักดิ์ศรี" ด้วยคนค่ะ
สวัสดี คุณ tuknarak ขอบคุณที่แวะมาทัทายตลอดมา
การเข้ามาทักทายในบันทึก ก็เป็นสวัสดิการอย่างหนึ่ง....คือ สวัสดิการ กำลังใจ
เรียนคุณเพชร...วิถีชุมชน หากได้เข้าไปสัมผัสอย่างจริงใจ จะหลงไหลในวิถี
อึ่งกลวิธีในการจับนำมาเล่าให้เห็นถึงวิถี ของชาวบ้าน
ผมเคยเดินป่า ต้นน้ำ พะโต๊ะ ตกกลางคืนพรรคพวกไปส่องกบ ได้กบมาตัวโตมาก ตัวหนึ่งประมาณ หนึ่งกิโล
ไม่น่าเชื่อ ขากบเท่ากับขาไก่
ขอบคุณ น้องมะเดื่อ...ขอบคุณ.กำลังใจชื่นใจ ทุกครั้งที่เขียนบันทึก
เรียน นายหัวตุ้ม........4-5-6 พบกันที่ ชุมพรไปนอนดูหมอกที่พะโต๊ะ แล้วมาดูเดือนตกปลากลางทะเล ที่สวี