ใช้จิตฟัง


 
  ...ภาพเลือนลางจางแสงแห่งสุรีย์
เหงาฤดีหรือสงบยามพลบค่ำ
ความมืดมิดโอบลำเนาคล้ายเงาดำ
หยุดถ้อยคำเอ่ยใดใช้จิตฟัง...
   ....ปล่อยลำนำราตรีที่พริ้วแผ่ว
สำเนียงแก้วกังสดาลดังหวานหวัง
มากล่อมเกลาเบาสบายในภวังค์
รังสรรค์สู่ดนตรีรัติกาล
 ....แม้นเหนื่อยอ่อนการใดจะได้พัก
เฝ้าพิทักษ์ความสุขสนุกสนาน
ถึงวันพรุ่งมุ่งหวังยังสำราญ
จะส่งผ่านสู่ทิวาหลังราตรี
  ....จงดื่มด่ำจำภาพนิรมิต
แล้วน้อมจิตพิสมัยย้ายดิถี
เคลื่อนใจสู่แนวผ่านลานหวังดี
ณ จุดนี้คอยเจ้าทุกเช้าเย็น
....................................
  สุขเท่าที่ใจปรารถนานะคะ
ตันติราพันธ์
23 เมย.2556