เขียนระบายออกมา เป็นเหมือนการอุ่นเครื่องก่อนจะกลับมาเรียงร้อยถ้อยความแลกเปลี่ยนเรียนรู้อีกครั้ง.......

                   เบื่อ

......นิทานก็อ่านไป   เป็นสิบเรื่องแล้ว

แกะก็กระโดดข้ามรั้ว    จนขนจะร่วงหมดละ

กินยานอนหลับ    หมดแผงเลยนะ

ทำไม  ไม่หลับซักที

       วะเหวยวะเหวย  หรือเพราะ  ฉันตื่นเต้น

พรุ่งนี้เย็น  ต้องแกล้งทำเป็น  พาเมียหนี

ชีวิตคู่มันจืดชืด  ก็โห....อยู่กันมา  ยี่สิบกว่าปี

เลยต้องพึ่ง  กุสโลบายนี้  เพื่อเพิ่ม....ประชากร

 

                     บ่น

       เด็ดใบไม้จนใบมัน จะหมดต้นละ

ยกแขนดูนาฬิกา  แขนอ่อนล้าจวนเจียนจะหักแล้ว

เล่น Facebook แบตโทรศัพท์หมด ก็ยังไร้วี่แวว

กินน้ำไปเป็นสิบแก้ว  แดดลวนลามซะหน้าดำ....กรรมจังเรา

    นานไปหน่อยละมั้ง

ยืนจนน่องโป่ง-เลือดคั่ง บวมหลังเท้า

ทนรอเหมือนจะแป๊ปเดียวแต่.......ยาวววว

ที่โมโหบ่นมาเนี่ยไม่ได้รอสาว   แต่....รอรถเมล์(ฟรี)

 

                    บวก

       ม้าบวกลาลูกออกมาเป็นตัว "ล่อ"

แม่กับพ่อผลบวก ก็คือฉัน

คนข้างบ้านบวกอย่างไร รู้ไม่ทัน

ผลลัพท์นั้นได้ตัว "เหี้ย" เพลียสิ้นดี

     ควายบวกแฟนเท่ากับ "แควน" รู้กันมั้ย

คนชิดใกล้ถูกเรียกยัง ระริก-ระรี้

ขออย่างนะ อย่าเป็น "แควด" เริงราตรี

"แควด"คำนี้ช่วยบอกหน่อย  อะไรบวกอะไร???

 

      ด้วยความเคารพรัก

          รพี กวีข้างถนน