มีเรื่องที่อยากจะบันทึกไว้เพื่อเป็นการชื่นชมและขอบคุณ คุณปู เจ้าหน้าที่ รพ. จุฬาลงกรณ์ ตึก ภปร.ชั้น3 ในส่วนงานโรคทางเดินอาหารและโรคตับและเกี่ยวกับโรคไวรัสตับอักเสบ ที่เคยช่วยผู้เขียนหลายครั้งที่ไปใช้บริการด้วยความดีมีน้ำใจเสมอมา

   เมื่อวานก็อีกครั้งหนึ่งหลังผู้เขียนได้เข้าพบหมอ และจ่ายค่ายาเรียบร้อย 14,100 บาทซึ่งจะเป็นการเบิกบริษัทได้ครั้งสุดท้าย ขณะที่ยังเหลือการรักษาอีก 3 เดือน ก่อนจะกลับบอกแฟนว่าจะไปขอน้ำแข็งที่คุณปูแช่เพิ่มหน่อยกลัวว่ายาเย็นไม่พอ

   เลยถือโอกาสบอกคุณปูว่าคราวหน้าคงต้องรบกวนคุณปูเดินเรื่องยาที่เบิกไม่ได้ เธอบอกว่าจะช่วยขอให้บอกล่วงหน้าโดยย้ำมาทุกครั้งที่มาหาหมอ

   "เอาไปวันนี้เลย เอายาอายุสั้นไปใช้ก่อน ของวันนี้ไปใช้เดือนหน้า" เธอพูดโดยที่ผู้เขียนเองไม่ทันตั้งตัว

   "ไปติดต่อที่น้องปุ็กเลยที่ตึกโน้น เดี่ยวปูโทรบอก" ผู้เขียนเลยต้องเดินไปที่ตึกโรคทางเดินอาหาร แบบงงๆ

   ถึงตึก คุณปุ็กถือถุงยามาให้ ผู้เขียนและภรรยาบอกขอบคุณแล้วเธอก็เดินจากไป

   "โชคดีนะที่เราเจอคุณปู รวมทั้งหมอด้วย ที่ช่วยเราแม้จะไม่ใช่ญาติมิตรก็ตาม"ผู้เขียนเปรยกับแฟนขณะเดินมาโบกรถแท็กซี่ข้างโรงพยาบาล

   "ไม่ต้องรอแล้วเรื่องประกันสังคมน่ะ กว่าจะอนุมัติพอดีคนไข้ตายก่อน" คุณปูเธอเคยบอกกับผู้เขียนคราวที่ไม่สามารถเบิกได้ครั้งแรก

   "ถ้าหมดงบเบิกบริษัทให้บอกปูนะ ก่อนมาหาหมอ เดี๋ยวจะเดินเรื่องให้"

   ยาที่ได้มาจาการช่วยเหลือเป็นยาอายุสั้น แต่คุณปูบอกว่าสามารถใช้ได้ภายในเดือนนี้ แม้จะหมดอายุแล้วประสิทธิภาพก็ยังได้ 90 % อยู่

   ถ้าไม่ได้คุณปูช่วยส่วนที่เหลือ4-5เดือน ผู้เขียนคงต้องจ่ายค่ายาเองเกือบ แสน บาทเลยทีเดียว

   ที่สำคัญความดีมีน้ำใจทั้งเจ้าหน้าที่คนอื่นๆรวมทั้งหมอ ทำให้ผู้เขียนมีกำลังใจที่จะฝ่าฟันต่อสู้กับโรคเรื้อรังนี้ต่อไป แม้โอกาสที่จะหายขาด 100 % นั้นไม่ถูกคำยืนยันจากหมอ

   บางทีกำลังใจ และน้ำใจจากผู้คนรอบข้าง จากกัลยาณมิตร อาจจะเป็นยาวิเศษกว่ายาราคาแพงพวกนี้ก็เป็นได้

   ขอขอบคุณน้ำใจไมตรีประดุจญาติมิตร

   ขอบคุณกำลังใจจากกัลยาณมิตรทุกๆท่าน

   .............................

   


 ขอบคุณเพลงประกอบจาก youtube