....และสิ่งที่น่าทึ่งก็คือเดี่ยวนี้ ผมมีเวลาสำหรับตัวเองอย่างไม่มีขีดจำกัดเลย

หลักคำสอนของหนังสือ ปาฏิหาริย์แห่งการตื่นอยู่เสมอ[The miracle of Being Awake]

ติช นัท ฮันห์

ลมหายใจของซู

สตีพกับแอน ได้ลูกคนที่สองชื่อซู คนโตชื่อโทนี่ แอนเป็นศิลปินต้องหยุดวาดรูปเพื่อมีชีวิตสำหรับ ซู    โดยวานให้สตีฟดูด้วย เด็กทารกแรกเกิด แทบจะไม่มีเวลานอนเลยล่ะ

ท่านถามว่า “ชีวิตที่มีครอบครัวกับชีวิตโสด อันไหนจะมีความสุขกว่ากัน” สตีฟไมตอบตรงๆ  “หลายคนพูดว่า ถ้าคุณมีครอบครัวละก้อ จะทำให้คุณอ้างว้างน้อยลงและทำให้ชีวิตมีความมั่นคงมากขึ้น จริงไหม” สตีฟได้แต่โคลงศรีษะไปมาและพึมพำเบาๆ

"แต่ก่อนผมแบ่งเวลาออกเป็นหลายช่วง ส่วนหนึ่งสำหรับโทนี่ เช่นช่วยทำการบ้าน อ่านหนังสือนิทานให้ฟัง อาบน้ำให้ อีกส่วนหนึ่งแบ่งๆไว้ให้แอนช่วยดูแลซู ไปจ่ายกับข้าวให้ เอาเสื้อผ้าไปร้าซักรีด เป็นเพื่อนคุยตอนซู หลับ ซู และแอนเป็นเหมือนคนคนเดียวกัน เพราะลมหายใจของซูก็คือลมหายใจของแอน ถ้าคนใดคนหนึ่งหยุดหายใจ อีกคนหนึ่งคงหยุดด้วย และเวลาที่เหลือเป็นของผม....ผมอ่านหนังสือ..เขียนหนังสือ..งานวิจัย...ออกเดินเล่น ส่วนที่สำนักงานเป็นเวลาทำงานไป"

"แต่เดี่ยวนี้ผมพยายามไม่แบ่งเวลาเป็นส่วนๆ เวลาที่ผมให้โทนี่และแอนนั้น ผมถือเป็นเวลาของผมด้วย เวลาโทนี่ทำการบ้าน ผมพยายามไม่ไปคิดว่า "นี่เป็นเวลาที่เผื่อไว้ให้โทนี่เดี๋ยวเสร็จแล้ว ฉันจะมีเวลาเป็นของตัวเอง"

ผมพยายามหาทางมองให้เห็นว่าเวลาที่ผมให้กับโทนี่ก็เป็นเวลาของผม ผมให้ความสนใจต่อสิ่งที่เราทำร่วมกัน มีชีวิตอยู่ในปัจจุบันกาลร่วมกัน วิธีนี้ทำให้เวลาของโทนี่เป็นเวลาของผมด้วย
และผมก็ใช้วิธีนี้กับเวลาที่ให้กับแอนด้วย....และสิ่งที่น่าทึ่งก็คือเดี่ยวนี้ ผมมีเวลาสำหรับตัวเองอย่างไม่มีขีดจำกัดเลย"

.......................

สไลด์ต่อไปจะเป็นเรื่อง "ความสงบจากชิ้นส้ม"