ภาษาทุกภาษาเปรียบเสมือต้นไม้ ต้นไม้เจริญเติบดตงอกงาม แตกกิ่งก้านสาขาได้ฉันได้ ภาษาก็ย่อมเจริญเติบโตแตกกิ่งก้านสาขางอมงามได้ฉันนั้นนะคะ ทุกวันนี้บ้านเรากำลังจะเปิดอาเซียนทำให้โลกปัจจุบันของเรามีความสัมพันธ์กันอย่างใกล้ชิด เราติดต่อกับคนต่างชาติมากขึ้น และเราก็ต้องรับเอาภาษาและวัฒนธรรมบางส่วนของเขามาใช้อีกด้วยเช่นกัน จะเห็นได้ว่าแม้แต่หลักวิชาการต่างๆในทุกวันนี้เราก็ยังถ่ายทอดมาจากเขาเสียเป็นส่วนใหญ่นะคะ มันยิ่งทำให้ภาษาของเราแตกกิ่งก้านสาขาออกไป ทำให้เรามีคำมากขึ้นนะคะ

นับว่าเป็นความจำเป็นประการหนึ่งที่เราจะหลีกเลี่ยงไปเสียไม่ได้ที่เราทุกคนจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้ภาษาให้มากขึ้นนะคะ ฉะนั้นเมื่อเราจำเป็นต้องเอาภาษาอื่นมาใช้ในภาษาเรานะคะ คำใดที่ควรทับศัพท์ก็ให้ทับศัพท์นะคะ คำได้ที่แปลเป็นไทยก็ให้ใช้คำไทยนะคะ คำใดที่คำไทยเรามีอยู่แล้วก็ไม่ควรที่จะเอาของเขามาใช้แทนคำไทยเพื่อให้ขายหน้าคนไทยนะคะ ดังนั้นเราจำเป็นที่จะต้องเรียนรู้อยู่ตลอดเวลานะคะ เพื่อให้ต้นไม้ได้เจริญงอกงามนะคะ ถ้าหากเราขาดการเรียนรู้ก็เสมือนต้นไม้ที่ขาดการใส่ปุ๋ยนะคะ แล้วชีวิตเราจะเจริญงอกงามได้อย่างไร

ไหนๆๆก็จะเปิดอาเซียนกันแล้วขอให้พี่ๆน้องๆเพื่อนๆชาวโกทูโนว์ทุกคนจงใฝ่ใจใฝ่รู้ที่จะเรียนรู้ภาษาในอาเซียนให้เจริญงอกงามด้วยนะคะ ....มณีเทวาเองก็ชอบที่จะเรียนรู้ในภาษานะคะ จึงพอที่จะพูดได้ 5 ภาษานะคะรวมทั้งภาษาไทย อังกฤษ ญี่ปุ่น เกาหลี มาลายู...แต่ยังมีอีกภาษาหนึ่งที่มณีเทวาไม่เคยเรียนรู้เลยนะคะ นั้นก็คือ..ภาษาใจ...คนเราก็แปลกนะคะ ต่างก็ชอบเรียนรู้แต่ลืมที่จะเรียนรู้ใจตัวเองนะคะ ดังนั้นเทคนิคที่จะทำให้คนเราเรียนรู้ได้ดีที่สุด...ก็คงหนีไม่พ้นจากการเรียนรู้ภาษาของใจตัวเองนะคะ คนเราต้องสื่อสารกับตัวเองให้ได้ดีเสียก่อนนะคะแล้วจะทำให้เราค้นหากับความสำเร็จได้ง่ายมากขึ้นนะคะ...

โดย มณีเทวา