“ทุกข์เพราะคิดผิดให้จำไว้อย่าลืม เวลาเริ่มจะเป็นทุกข์ แทนที่จะไปว่าเขา จะไปโกรธเขา หรือ หงุดหงิดเขา ทบทวนที่จิต ถ้าหากว่าจิตใจของเราอยู่กับธรรม เป็นทุกข์ไม่ได้ เป็นทุกข์ไม่เป็น ไม่มีสิ่งใด หรือไม่มีคนใดจะบังคับให้เราเป็นทุกข์ทางใจได้ มันไม่อยู่ในวิสัยของใครที่จะบังคับให้ใครเป็นทุกข์ได้ ถ้าเราไม่ยอมเป็นทุกข์”

ในแต่ละวันพานพบสิ่งต่างๆมากมาย ...ไม่อยากพบก็พบ ไม่อยากรับรู้ก็ห้ามไม่ได้

<p class="MsoNormal"><span style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma; background-color: #99ffff"><strong><span style="background-color: #ffff00">เพื่อนผมสมัยมัธยม</span></strong>แวะมาเยี่ยมผมที่บ้านในเย็นวันหนึ่ง ด้วยสีหน้าที่ไม่สดชื่น แววตาที่ไร้พลังจนผมสังเกตได้ บทสนทนาหลายตอน ที่เพื่อนของผมพร่ำพูดออกมา คือ ปัญหาชีวิต ที่เขาคิดไม่ออก ว่าจะก้าวไปข้างหน้าอย่างไร </span><span style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma"><span style="background-color: #99ffff">? มันไร้ซึ่งหนทาง ไร้กำลังใจ โลกตรงหน้าของเขาช่างมืดมนเสียจริง.........</span></span></p>    <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma; background-color: #99ffff">เสียงโทรศัพท์ เช้าวันหยุดของผม...พร้อมกับเสียงที่คุ้นเคย เป็นเสียงของ<strong><span style="background-color: #ffff00">น้องสาวท่านหนึ่ง</span></strong>...คุยเรื่อง ชีวิตให้ฟัง ทุกข์จริงๆ ทุกข์มาก เครียดมาก..นอนไม่หลับ สับสน เป็นความรู้สึกของเธอที่บอกผมผ่านสาย...ผมรับรู้ปัญหา ที่เกิดขึ้นผ่านคำบอกเล่า เคล้าเสียงสะอื้น ปริ่มจะขาดใจ...ทุกข์มาก<span>  </span>เรื่องรักๆ เป็นทุกข์เสมอ เมื่อรักไม่สมหวัง</span><span style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma"></span></p>  <blockquote><blockquote> <p class="MsoNormal"><span style="font-size: 11pt; font-family: Tahoma"> <img src="http://cdn.gotoknow.org/assets/media/files/000/035/569/original_life.JPG?1285455079" border="0" align="middle"></span></p> <p class="MsoNormal">                    <strong>"ชีวิต" </strong>สีน้ำมันบนกระดาษ </p> <p class="MsoNormal">               จตุุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร , ๒๕๓๙ </p>

</blockquote></blockquote> <h3> ทุกข์ทำไม…? </h3> <p class="MsoNormal">ผมมานั่งทบทวนเหตุการณ์ทั้งสองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น…ใกล้เคียงกัน เป็นเรื่องของ “ทุกข์”ฉับพลันทั้งนั้น</p> <p class="MsoNormal">การมุ่งมาดปรารถนาต่อชีวิตที่เป็น “อริยะ” คือชีวิตที่ปราศจากความเห็นแก่ตัว ความอิจฉา พยาบาท ความซึมเศร้า ความวิตกกังวล และสิ่งเศร้าหมองที่ปรุงแต่งจิตทั้งหลาย  ถ้าเราเห็นว่า “ความเป็นอิสระภายใน”ปัญญาที่เกิดขึ้นบนกองทุกข์ เป็นสิ่งที่น่าพัฒนา เราควรเอาใจใส่เรื่อง “อริยสัจ”</p> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">“สัพเพ สังขารา ทุกขา” สิ่งทั้งหลายทั้งปวงเป็นทุกข์ </p> <p class="MsoNormal">หากดังนี้แล้ว ก็เป็นทุกข์ทั้งสิ่งมีชีวิตและไม่มีชีวิตใช่ไหม…</p> <p class="MsoNormal">ท่านชยสาโร ภิกขุ ได้เขียนไว้ในหนังสือเล่มหนึ่ง น่าสนใจว่า เปรียบทุกข์มี ๒ อย่าง</p> <ul><li> ทุกข์อย่างแรก คือ “ร้อน” เป็นความร้อนที่เกิดจากธรรมชาติส่วนหนึ่ง และ ร้อนที่เกิดขึ้นภายในตน อยู่ไหนก็ร้อน ที่เย็นที่สุดก็ร้อน ร้อนนั่นหละคือ ทุกข์ </li></ul><ul><li> ทุกข์อย่างที่สอง คือ “ความไม่เสถียร”ตรงนี้อธิบายได้กับสิ่งไม่มีชีวิต เพราะทุกอย่างไม่เสถียร ต้นไม้ มีราก ใบ ดอก ผล มีแดด ลม ฝน เป็นปัจจัยรอบข้าง ฝนไม่ตกต้นไม้เหี่ยวเฉา แมลงกัดกินต้นไม้ตาย ทุกอย่างไม่เสถียร ซึ่งก็ทุกข์ ที่เกิดจากการเปลี่ยนแปลง กล่าวคือ ธรรมชาติเป็นทุกข์เพราะขาดเสถียรภาพของมัน ขาดความมั่นคง อนิจจัง และอนัตตา </li></ul><p class="MsoNormal"> </p> <p style="background-color: #66ffcc" class="MsoNormal">ทุกข์ที่เป็นอริยสัจเกิดขึ้นเพราะจิตนั้นมี“อวิชชา” หลายคนแปลว่า“ไม่รู้” แต่เพียงอย่างเดียว แต่ไม่ใช่ อาจจะรู้แล้ว แต่ “รู้ไม่จริง” เหล่านี้ล้วนแต่เป็นเหตุให้เกิดทุกข์</p> <p class="MsoNormal">กำจัดอวิชชาที่มืดบอด มัวเมาด้วยการรับรู้ธรรมชาติแห่งทุกข์   เรียนรู้ตน พัฒนาปัญญาให้เท่าทันทุกข์ แก้ไขทุกข์ด้วยปัญญาแห่งธรรมชาติ</p> <p class="MsoNormal">ทุกข์ที่เกิดทางกายพอเยียวยาได้ แต่ทุกข์ที่เกิดขึ้นในใจนี่สิครับ…ยากนักจะเยียวยา หากเราไม่ใช้ปัญญารับรู้เหตุตามจริง เพราะมีสิ่งนั้น ถึงมีสิ่งนี้ …เกิดมาใช้กรรมเป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์ แต่จะใช้กรรมทั้งทีขอให้มัปัญญารับรู้วิกฤตแห่งกรรมก็ถือว่า“มีกำไร”</p> <blockquote><blockquote> <p class="MsoNormal"> </p> <p class="MsoNormal">                “วัฎจักร” สีน้ำมันบนกระดาษ </p> <p class="MsoNormal">              จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร ,๒๕๓๙  </p> </blockquote></blockquote> <p class="MsoNormal">มีตอนหนึ่งในหนังสือธรรมมะของท่านชยสาโร ภิกขุ กล่าวไว้อย่างน่าฟังว่า </p> <p class="MsoNormal">“ทุกข์เพราะคิดผิดให้จำไว้อย่าลืม เวลาเริ่มจะเป็นทุกข์ แทนที่จะไปว่าเขา จะไปโกรธเขา หรือ หงุดหงิดเขา ทบทวนที่จิต ถ้าหากว่าจิตใจของเราอยู่กับธรรม เป็นทุกข์ไม่ได้ เป็นทุกข์ไม่เป็น ไม่มีสิ่งใด หรือไม่มีคนใดจะบังคับให้เราเป็นทุกข์ทางใจได้ มันไม่อยู่ในวิสัยของใครที่จะบังคับให้ใครเป็นทุกข์ได้ ถ้าเราไม่ยอมเป็นทุกข์”</p> <p class="MsoNormal">ผมเองพยายามพัฒนาตน พัฒนาจิต เรียนรู้ชีวิต ผ่านชีวิต บางครารู้สึกปิติปราโมทย์ เมื่อบรรลุปัญหาโดยใช้ปัญญาไตร่ตรอง  ระงับ(ปัสสัทธิ) สิ่งที่เรียกว่า“อุปทาน”ที่มาครอบงำจิตได้ เข้าใจและรับรู้ รู้ความเป็นจริงต่อโลก(ยถาภูตญาณทัสสนะ)</p><p class="MsoNormal"> พัฒนาตนเองอย่างต่อเนื่องเพื่อก้าวไปสู่วิมุตติ (ความหลุดออก)</p> <p class="MsoNormal">ธรรมะและธรรมชาติ เป็นเรื่องเดียวกัน เข้าใจธรรมชาติ ก็เข้าถึงธรรมะ </p> <p class="MsoNormal">สิ่งที่เกิดขึ้น เหตุการณ์ที่ผมพบเจอ เป็นธรรมชาติของสรรพสิ่งที่เกิดขึ้นตามเหตุปัจจัย ผมโชคดีที่ได้มีโอกาสรับรู้ และใช้วิกฤตที่พบ สอนตนเอง พัฒนาตนเสมอ เรียนรู้ผ่านชีวิต “ชีวิตสอนชีวิต”</p> <blockquote><blockquote><blockquote>

       ดอกไม้หน้าบ้าน
        ๒๖ ก.ย. ๔๙ 

</blockquote></blockquote></blockquote><p class="MsoNormal"><hr width="100%" size="2"></p> <p class="MsoNormal">                                                                                                                                        เมืองปาย ,บ่ายวันเสาร์</p> <p class="MsoNormal">                                                          จตุพร  วิศิษฏ์โชติอังกูร</p> <p class="MsoNormal">                                                                 ๓๐ ก.ย.๔๙</p> <p class="MsoNormal">                </p>