.เป็นเอกลักษณ์ ของเอกบุรุษ ที่มุ่งมั่น มั่นคงทางความรัก เรื่อง เล่าการขอสาวและแต่งงานที่เล่าออกมาคือการยืนยันว่ามั่นคงในรัก

        

        การเดินทางมาเชียงใหม่ครั้งนี้จุดประสงค์หลักคือการพบกับ บล็อกเกอร์ชาว

เชียงใหม่   เพราะเป็นการชันชีกันสัญญากันไว้กับใครบางคนที่จากไปไม่มีวันกลับ

(ขอทำใจไว้อาลัยในตอนนี้)...และมามอบดอกไม้ให้กำลังใจกับคุณกานดา ที่ได้รับ

รางวัลสุดคะนึง จากGotoKnow ในเดือนธันวาคม 25555 ..

        .ออกจากสวนนกชัยนาท ก็มุ่งหน้ามาเส้นทางจังหวัดตาก (หากเขายังอยู่คงผ่าน

จังหวัดตากได้ยากหากไม่แวะ"ดีมูซอย") มาถึงลำปาง คุณอักขณิช มิตรรักจากบ้าน

ตาดโทรถามข่าวถึงการเดินทางและรอไปมอบดอกไม้ให้คุณกานดาพร้อมกัน  มาถึง

เชียงใหม่คุณอักขณิชก็มารับไปบ้านคุณกานดา  ไม่เคยพบ ไม่เคยเห็น เป็นความ

สัมพันธ์ ออนไลน์ แลกเปลี่ยนและแบ่งปันกันทุกเรื่องราวที่เล่าขานผ่านบันทึกกันมา 


น้องเพลิน ครูตูมและน้าอึ่งอบ ได้อภินันทนาการอาหารสมอง "โมเดลบุรีรัมย์ของพ่อครูบา มาให้หนึ่งเล่ม โดนใจมากๆ ขอขอบพระคุณ


        ....คุณอักขณิช มิตรใหม่จากบ้านตาด คนละบุคลิกกับน้องหนานเกียรติจาก

บ้านตาก(จังหวัดตาก) แต่ที่เหมือนกันมากๆคือ มีธรรม ผ่านการปฎิบัติธรรมมาอย่าง

ยาวนาน สมถะทั้งคู่ คุณอักขณิชก็ผ่านการทำงานองค์กรเอกชน  พอช.เหมือนกัน รู้จัก

มักคุ้นคนอาสา เดินทางมาทำงานหลายพื้นที่ พบกันครั้งนี้แม้นไม่มากคำพูด แต่ก็ประทับ

ใจในพบครั้งแรก.....เป็นเอกลักษณ์ ของเอกบุรุษ ที่มุ่งมั่น มั่นคงทางความรัก  เรื่อง

เล่าการขอสาวและแต่งงานที่เล่าออกมาคือการยืนยันว่ามั่นคงในรัก .... 

             คุณอักขณิช หรือน้องเพลิน  พี่เพลินของคนGotoKnow.......



เจ๊เขี้ยว มนัญญา คนหน้าตาเฉย ที่ก่อการ กลุ่มหน้าตาเฉย 


      มาถึงบ้านคุณกานดา เจ๊เขี้ยวคุณมนัญญา แก้งท์หน้าตาเฉย และตูมรออยู่ แต่

กำลังรออีกท่าน คือน้าอึ่งอบ ที่เคยพบกันที่กระบี่เมื่อหลายปีก่อนที่กลุ่ม เฮฮาสาตร์เขา

นิราศไปค้างแรมบ้านหมอเจ๊ คนแซ่เฮหน้าตาดี ทุกคนดีใจที่เพื่อนใหม่จากปักษ์ใต้แวะ

เวียนมา  ลูกชายคุณกานดา เตรียมงานนี้ได้อย่างอลังการงานสร้าง เมื่อทุกคนพร้อม

การมอบดอกไม้ที่หมายถึงมอบกำลังใจ ให้คุณกานดาก็มาถึง โดยลุง "วอ." ภาคภูมิใจ

ที่ได้เป็นตัวแทนของGotoKnow เดินทางมามอบดอกไม้ในครั้งนี้ 

        เสร็จภาระกิจ ก็มาถึงภาระกิน  อาหารมื้อค่ำ ที่ถูกจัดทำอย่างละมียดละไม แล้ว

นำขึ้นไปกินบนดาดฟ้าอาคารที่พักพักของคุณกานดา ไม่ธรรมดางานนี้หากคนทำไม่

ตั้งใจ เพราะแบกคนสัมภาระอาหารขึ้นมาหลายชั้นตึก แม้เดินตัวเปล่าผู้เฒ่าก็ เข่า

หลวม แต่เมื่อได้มาชมมาเห็นทั้งบรรยากาศบนดาดฟ้าและรายการอาหาร เพียงแต่เห็น 

ก็พบสุข กับความตั้งใจในการมอบสิ่งดีๆให้แก่กัน  ทานอาหารเสร็จก็เดินชมไม้บอนไซ 

ที่มีอยู่หลายพันธ์ชนิด ต้นเฟื้องอายุ 25 ปียังคงออกดอกบานสะพรั่ง  เสียดายที่เป็น

กลางคืน

 การชื่นชมจึงไม่ได้ดังใจที่อยากชม...

.ด้วยเวลาอันจำกัดของแต่ละคน จึงต้องอำลาด้วยอาลัย น้องเพลิน หนานเพลินก็ขับรถ

มาส่งที่โรงแรมที่พัก  สมประสงค์ สมปราถนา กับการเดินทางไกลมาทำภาระกิจนี้...

        .หลับฝันดีเหมือนมีใครมายืนยิ้มให้ในภาระกิจ....

          หลับให้สบายเช่นกัน...น้องบาว.....เหมือนครั้งหลับนอนบนเขาเจ็ดยอดพัทลุง


ของชอบ หน่อไม้ดอกยอดเทียมขมๆ ขี้แหลงลม แต่ชอบกิน




น้ำสมุนไพร กานดาน้ำมันมะพร้าวรับรองคุณภาพ


เก็บภาพก่อนทำลายหลักฐาน



ต้นนีี้ อายุ 25 ปี


ไทรต้นนี้ก็งาม