เรียนแบบไม่เมา

เรียนอย่างมีจุดหมาย ในทำนองฉันต้องเอาดีให้ได้ด้วยการเรียน

มีเพื่อนรักอยู่คนหนึ่งตั้งแต่เรียนมัธยมต้นและปลาย ชื่อในเฟซบุ๊คว่า Jaral Saruthirattanavorakun

หลังเกษียณอายุราชการจรัลลอยตัวอยู่ในเฟซบุ๊คบ่อย ๆ ทำหน้าที่นำเอาธรรมะมาสอนแทบทุกวัน

วันนี้จรัลท่านเขียนโพสต์ไว้ว่า 

ด้วยจุดหมายปลายทางอยู่ข้างหน้า 
จะเห็นฟ้าข้ามเขาเอาให้ได้ ไม่หวั่นพลาดไม่หวั่นแพ้

ไม่แคร์ใคร  ไม่หวั่นใจไม่หวั่นจิตสักนิดเดียว”

แล้วผมก็ตอบกลับไปว่า

Lechat Yaboon นี่คือตัวจริงของมหารัล ที่ฉันเห็นมาตั้งแต่มัธยม รัลตั้งหน้าตั้งตาเรียน ๆ ขีดเขียนทบทวนไม่หยุดหย่อน โดดเรียนจากห้องสอน ไปนอนนั่งเรียนที่หอพักด้วยตนเอง แบบฝึกฉันเห็นรัลไม่ค่อยทำส่งครู แต่รัลรู้จริง ๆ จึงสอบเข้า ม.เกษตรได้.........ด้วยจุดหมายปลายทางอยู่ข้างหน้า จะเห็นฟ้าข้ามเขาเอาให้ได้.....ที่รัลพูดมานั่นรัลทำมาแล้ว ขอสดุดีวีรกรรมการเรียนของรัล................แต่ก็น่าสงสารเด็กสมัยนี้ที่เมาเรียน http://www.gotoknow.org/posts/517163

คนเราจะทำอะไรให้ได้ดี ก่อนทำต้องมีจุดมุ่งหมายที่อยากทำ  ใช่หรือไม่

เด็ก ๆ ไปโรงเรียนตอนเช้า ไปอย่างมีจุดมุงหมาย หรือ ความหวังหรือไม่  อย่างน้อย ๆ ก็หวังว่าจะได้สนุก  หรือ ไม่ทุกข์เพราะการเรียน  มีสักกี่คน ลองถาม หรือ สังเกตดูนะครับลูกหลานที่ใกล้ชิดเขาไปด้วยจุดมุ่งหมาย อะไรสักอย่างหรือไม่ ผมคิดว่าก็น่าจะเหมือน ๆ กับพวกเราผู้ใหญ่หลายคนที่เคนเรียนมา  ซึ่งรวมทั้งผมด้วย สมัยเด็ก ๆ รู้เพียงว่าไปโรงเรียนแล้วสนุกได้ทุกวัน  แต่ก็มีเพื่อน จรัล ศรุติรัตนวรกุล  ของผมคนนี้ในอดีต ท่านช่างขยันจริง ๆ  อยู่หอพักโรงเรียนมัธยมตอนปลายด้วยกัน จรัลตื่นเช้า  เดินงุ่นง่าน ถือหนังสือ อยู่ในห้องอ่านหนังสือ และหน้าเฉลียงหอพัก  ในห้องอ่านหนังสือผมเห็นจรัล นั่งคิดแก้โจทย์ปัญหาคณิตวิทย์  ในกระดาษ เขียนเสร็จแล้วขยำทิ้ง ๆ เป็นกอง เขาคิดว่าเข้าใจแล้วเก็บไว้ทำอะไร ในสมุด เขาเรียนคนละห้องกับผม จรัลเรียนทางวิทยาศาสตร์ ผมเรียนทางศิลปะ  ผมเห็นจรัลไม่ค่อยเข้าห้องเรียน แต่กลับไปอ่านขีดเขียน อยู่ที่หอพัก  พอคิดถึงคำว่านักเรียน  ผมคิดถึงจรัลทุกที  เพื่อนคนนี้ในสมัยนั้นคือนักเรียนตัวจริงที่มีจุดมุ่งหมายในทำนองว่าเอาดีให้ได้ ให้เหมือนพี่ชายที่เป็นครูที่เอามาเลี้ยงดูให้ได้ดี  การเรียนที่ไม่เมาของจรัล เป็นอย่างที่ว่า คือเรียนกับเรียน อย่างมีจุดหมาย ในทำนองฉันต้องเอาดีให้ได้ด้วยการเรียน

จะให้บุตรหลานเรียนได้แบบไม่เมาก็คอยดูให้เขามีจุดหมาย ในสิ่งที่เขาอยากเรียน

จะเป็นครูไม่ให้ศิษย์เมาเรียน ก็คอยเชียร์ให้ทำให้ได้ดีในสิ่งที่เขาอยากเรียน แม้เราจะไม่เป็นคนสอนเขาก็ตาม

จะเป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ที่ไม่ให้เด็กเมาเรียน  ก็หาทางลดชั่วโมงสอนที่ครูต้องสอน ๆ ๆ เพื่อให้เด็กได้เรียนในสิ่งที่เขาอยากเรียน

แล้วการเรียน ก็จะเรียนแบบไม่เมา


บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน Idea



ความเห็น (2)

มาอยู่เชียงใหม่หลายวันแล้วท่าน กลับวัศุกร์นี้

เขียนเมื่อ 

แหมะ!! ตอนนี้อยู่ใต้ กลับเชียงใหม่ ปลาย ๆ เดือนหน้า กลับมานาน ๆ ที ตอนนี้พำนักทีนครปฐมครับ เสียดายจัง จะตามไปให้พบที่ปากยูน ของคุณที่ส่งข่าวครับ..วอญ่า