ทริปกลับบ้านที่น่าน  ^  ^ 

ภาพความทรงจำจากมือใหม่หัดเล่นกล้อง

เริ่มจากการนั่งรถโดยสารประจำทาง จากอ.เมือง มุ่งสู่ อ.ทุ่งช้าง คนเยอะมากๆ ในช่วงเทศกาล

ข้างนอกหน้าต่างรถเมล์แดง..ที่วิ่งช้าๆ เวลาช่วงเช้าตรู่ ..อากาศเย็นๆ..เห็นหมอกบางๆ

รูปถ่ายจากข้างนอกหน้าต่างรถเมล์แดง (แอบคร๊อบ สายไฟออก)

ใกล้ถึงบ้านแล้ว...

ทุกวันก็จิบกาแฟคนเดียว ... แต่วันนี้อบอุ่นเป็นพิเศษ

น้ำพริกฝีมือแม่...ทำจากปลาที่เลี้ยงเอง กินเกือบหมด..นึกได้คว้ากล้องถ่ายเก็บไว้ดีกว่า ^  ^


เย็นๆ ปั่นจักรยานเล่น กับเพื่อน สุดระยะทาง เกือบมืด ได้ภาพเป็นของขวัญ 1 ภาพ สวยๆ

พระอาทิตย์ตกดิน ที่ สะพานทุ่งช้างพัฒนา แลดูฟ้าสวยกว่าวันไหนๆ


ต้อนรับเช้าวันใหม่ ในภาพ สวิง แบบ วิ้ง วิ้ง       (นี่คือสิ่งที่เค้าใช้จับปลา)



ภาพที่ได้เห็นเมื่อตื่นนอน  = เราตื่นสายกว่า อิ่มป้อ อิ่มแม่


<p>ข้าวจี่ ที่เพื่อนทำให้กิน (ตอนเคี้ยวรู้สึกได้ถึงกลิ่นควัน แอบสารภาพ อิอิ  >,< “” )</p>

ออกเดินทางอีกครั้ง...


<p>สะพานไม้ไผ่ ..ดอกไม้ข้างทาง…^  ^</p><p></p><p></p>

ลำธาร..ข้างๆสวน

สาหร่ายน้ำจืด ต้นกำเนิดของ ห่อนึ่งไก ,ไกยี ที่คนน่านมักปะล้ำปะเหลือ (ชอบกินมากๆ =.="")

ขณะที่กำลังเพลิดเพลินดื่มด่ำไปกับธรรมชาติสุด สุด แอบเห็น..........คนเก็บสาหร่ายนี่เอง

ลวดลายจากธรรมชาติ


ออกเดินทางจากสวน อย่างสบายใจ


มาได้สักพัก นี่คือสิ่งที่ประจักษ์แจ้ง ....!!!

ดูให้ชัดๆกันไปเลย  !!! หมวกใบนี้ไม่ใช่แนวเกาหลีแน่ๆ ...แต่มีต้นกำเนิดดีไซน์มาจากบ้านเรานี่แหละ


เดินต่อมาอีกหน่อย...ว้าวบรรยากาศกำลังสบายๆ

เบื้องบนคือฟากฟ้ากว้าง เบื้องล่างคือธารน้ำใส

ผืนแผ่นดินอุดมด้วยแมกไม้ กลมกลืนหลากหลาย รอบๆ กายมีแต่ความสงบเย็น


ปิดท้ายด้วย ....แสงหลังเขา ...ชัตเตอร์ ณ สวนเงาะ ^  ^

ในการเดินทางใช่ว่าจะพบแต่ภาพที่สวยงาม

ในการเดินทางอาจพบเพียงภาพธรรมดา

หากเพียงใช้ใจ มองแทนสายตา มองในมุมใหม่ๆ ของสิ่งเดิมๆ

เป็นเหมือนกันไหม ที่มักจะพบของขวัญจากธรรมชาติ ที่ทำให้ยิ้มได้เสมอ

เสน่ห์ เอกลักษณ์ ความงาม มีอยู่ทุกหนแห่ง ณ เวลาที่ หัวใจ สงบเย็น    ^ _____ ^