ธรรมชาติ

นายหัว
ติดตาม ผู้ติดตาม 
ติดต่อ

แหงนหน้ามองฟ้าโดนฟ้าตวาดใส่
หลบหน้าเดินไปเจอภูผาหลั่งน้ำตา
บ่ายเบี่ยงหลีกไปเจอป่าเขานั่งเศร้าร้องไห้
เหตุไฉนได้เป็นเยี่ยงนี้

ข้าพเจ้าเดินพิจารณาและใคร่ครวญ
เหตุรัญจวนของสรรพสิ่งจากเหตุใดหนา
ถึงได้โกรธกริ้วเศร้าหมองเสียน้ำตา
นึกไปนึกมา โอ้! ก็เราทำลายมันไง.

.....เจ้าชาย...

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน วรรณกรรมการเมือง เศรษฐกิจและสังคม



ความเห็น (0)