เยือนเมืองน่านธารภูเขา



เขียนบันทึกของเราเอาไว้ว่า
ยี่สิบเก้าธันวามาถึงน่าน
รับอรุณเรืองรองสาดส่องลาน
ลมหนาวผ่านผิวเนื้อหนาวเหลือใจ

เยือน “ศรีน่าน” ธารภูเขาเงา "ผาชู้"
ทอดตาดู “น้ำน่าน” ผ่านป่าใหญ่
คลองคดเคี้ยวเลี้ยวล่องมองไกลไกล
เหมือนโยงใยเชื่อมอยู่คู่ฝั่งคลอง

ดูยอด “ดอยเสมอดาว” ยิ่งหนาวหนัก
สายหมอกทักยามที่สุรีย์ส่อง
“ผาหัวสิงห์” สุดสูงยังมุ่งมอง
เหมือนสิงห์หมองร้องสั่งยังไม่ซา

“วัดมิ่งเมือง” “หลักเมือง” รุ่งเรืองถิ่น
“วัดภูมินทร์” ศิลปะชาติศาสนา
“วัดช้างค่ำ” สมหวังมองหลังคา
ปรารถนาไม่สมระทมทน

กราบ “พระธาตุแช่แห้ง” แสวงสุข
เพื่อปลอบปลุกศรัทธาหากุศล
ประทักษิณปิดทองแล้วท่องมนต์
ประชาชนบูชามาจนชิน

พักค้างคืน “ภูคา” มาหนึ่งครั้ง
หนาวสายลมสมหวังดังถวิล
เยือนยอดดอยคอยน้ำค้างที่หลั่งริน
สมดั่งจินตนาการวันก่อนเยือน