...ความเยือกเย็นที่ล่องลอยอยู่ในอากาศ ยามฟ้าสาง..แสงแดดแดง ละเลียดไอน้ำ..ม่านบังเมฆหมอกที่ยังปกคลุม..ทิวเขา ที่ทอดยาว..สุดสายตา
...ฟ้าเริ่มสาง..ม่านเมฆ เริ่มสร้างกำแพงตัวเอง..ปกคลุมทิวเขาดุจดังม่านบังคลุมใจที่หม่นหมอง สางสาย..แดดส่อง..หมอกละลาย..จิตเจิดจ้า..
...ทิวเขาทอดยาวสุดลูกหูลูกตา..ความเขียวสดชื่นหดหายไปในเวลา..แห่งอดีต..แผ่นดินแดงช้ำ..แม้หญ้าแพรกที่คงทนยังแหลกราญจากการเหยียบย่ำหยามย่ำยี.."ตาน้ำ"...แห้งเหือดหดหายไปจาก.."แม่ธรณี"
หวัดดีจ้ะยายธีสบายดีหรือยังจ๊ะ
การได้มองก้อนเมฆบนท้องฟ้า ช่วยให้เกิดจินตนาการมากมายในชีวิต
ขณะหนึ่งก็ทำให้รู้ว่า มันเปลี่ยนแปลง เคลื่อนไหลไปเรื่อย
นั่นคือ ความเป็นชีวิต ที่ไม่หยุดนิ่ง ด้วยกระมัง ครับ
สวัสดีเจ้าค่ะคุณมะเดื่อ...ถ้าถามถึงร่างกาย..มันก็เป็นไปตามกฏแห่งธรรมชาติ..๕๕๕..๖๖๖..ไปตามเรื่อง..ชั่วเสี้ยววินาที..อิอิ..เอานิ้วไปให้ประตู..หนีบ..เป็นต้น..ได้ยาใหม่ยัง..งงๆๆ..อยู่ว่า(จา) เป็นไปได้หรือเปล่า..มีคำแนะนำให้แช่..(ฉี่)..ตัวเอง..ก่อนหน้าใช้น้ำมันเขียว..ที่มีย่านางและเสลดพังพอน...ฟกช้ำดำเขียว..หายเร็วกว่าปรกติ..อิอิ..ไม่ถึงหมอ..แช่อยู่หลายชม..ทีเดียว..๕๕๕..เนี่ยะ..นิ้วกระดิกได้..ที่เป็นสีม่วงช้ำดูเกือบปรกติแล้ว(ตอนแรกนึกว่าจะถูกตัดนิ้ว..๕๕๕..หายห่วงไปเปราะแล้ว..อ้ะะๆๆๆ..หิ้วเป้ไปหาคุณมะเดื่อได้แล้ว(คิดว่า)..ยายธี
สวัสดีคุณแผ่นดิน..น่าจะเป็นอย่างนั้น..ที่สำคัญที่สุด..เมื่อไร.."แผ่นดิน"ไม่มี "น้ำ"..เรา..จะอยู่ได้..อย่างไร.....รึคุณคิดอย่างไร..คุณแผ่นดิน......(หญ้าแพรกที่ว่า ทรหดอดทนอยู่กับแผ่นดิน..ยังสูญ..)..และ..ต่อไป..คืออะไร..อ้ะะๆๆ..ยายธี
ขอบคุณบันทึกดีๆที่นำมาแบ่งปันกัน และส่งความสุขปีใหม่ ๒๕๕๖ ค่ะ
ภาพจากสายบริหารงานสื่อสารองค์กร SCB
มาอวยพรปีใหม่ค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ..คุณนงนาท..คุณครูทิพย์..ความสุขที่ได้รับจงกลับสู่ผู้ให้เช่นกันเจ้าค่ะ..และจงประสพแต่ความสุขสงบสว่างว่างวาง..สบายๆ...กับท่านผู้อ่านทุกๆๆท่านเทอญ..ด้วยคาระวะ..จากยายธี
ตอนนี้คุณยายธีไปสงบๆ สบายๆ ว่างวางที่ไหนบ้างคะ
มาส่งความสุขที่มีให้คุณยายมีความสุข สุขภาพแข็งแรง สงบ ว่าง ในปีหน้านะคะ
สวัสดีปีใหม่ค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะคุณปริม...ว่าจะไปหัดสวดมนต์ข้ามปีกับหลวงแม่ที่วัดทรงธรรมกัลยาณีจ้ะ..ขอให้มีความสุขสมปราถนานะเจ้าคะ..ยายธี