...ตัดสินใจเข้าโบสถ์บวชใจปวดร้าว
เศร้าก็เศร้าแต่จำพรากอยากศึกษา
ให้สมกับพ่อแม่หมายได้พึ่งพา
หยาดน้ำตาไหลรินหยดรดหัวใจ...
...ว่าโอหนอ-พ่อแม่จ๋า-ลูกลาแล้ว
แผ่นดินแก้วผืนนี้ข้าเคยอาศัย
ลาวัวควายไร่นา-ข้าลาไกล
เพื่อสร้างฝันตามใฝ่ให้เป็นจริง...
...สิบกว่าปีข้าบวชเรียนได้เขียนอ่าน
ประสบการณ์สู้เรียนรู้ดูทุกสิ่ง
ถึงเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้า-ไม่ประวิง
จนได้สิ่งที่ฝันใฝ่ในวันวาน...
...ว่าโอหนอ-เมืองหลวงจ๋า-ข้าลาก่อน
จำจากจรสู่แผ่นดินถิ่นอีสาน
อยากเห็นหน้าพ่อแม่ข้ามาเนิ่นนาน
ใจชื่นบานจะได้กลับ-รับขวัญชาย...
...กลับคืนถิ่นบ้านนาที่ข้าจาก
พร้อมของฝาก "ปริญญา" มากค่าหลาย
กับความฝันที่เต็มหวังฝังใจกาย
แอบอมยิ้มพริ้มแพรวพราย-ภายในใจ...
...น้ำตาหยดรินไหลเมื่อได้เห็น
พ่อแม่เป็นห่วงเจ้า-เข้าใจไหม
ปริญญาที่เจ้าได้คืออะไร
แม่เข้าใจแต่ว่าเรา คือ "ชาวนา"...
ชายหนึ่ง
ผมเข้ามาอ่านกี่ทีพาน้ำตาจะไหล
อยากแต่งกลอนได้เหมือนอาจารย์มากเลยครับ
...จากชั้นมอต่ออุดมสมใจหมาย
เเม้ชีวายขาดเเคลนเเสนลำบาก
มาสู่กรุงมุ่งเกื้อเพื่อเพียรพาก
ก็เพราะอยากได้ดีมีงานทำ....
....ต้องตั้งใจเล่าเรียนเพียรเขียนอ่าน
ทั้งสือสารตำรามาจดจำ
เพื่อเพิ่มพูน ความรู้ไว้ชูค้ำ
เป็นสะพาน เชื่อมสู่ประตูฝัน .....
....ความตั้งใจมีจริงทุกสิ่งมั่น
ความขยันอดทนไม่สูญหาย
เมื่อบรรลุผลถึงจุดสุดท้าย
สิ่งที่หมายสมมาดตามคาดหวัง...
...อาจจะเหนื่อย ท้อแท้ ไม่แน่ใจ
เกิดหวั่นไหว กลัวไป ไม่ถึงฝั่ง
แต่เป็นเพราะ "ชาวนา" อยู่เบื้องหลัง
กับความหวังของพ่อแม่เลยตั้งใจ...
ED`Social 55
อนุบาล ไปประถม กินนมกล่อง
ตามครรลอง ต้องเรียน เพียรอ่านเขียน
ไม่เคยบ่น จันทร์ถึงศุกร์ ทุกช่วงเพียร
เสาร์อาทิตย์ ขีดเขียน เรียนเพิ่มเติม
จบป.หก แข่งขัน กันสอบเข้า
โรงเรียนเขา เด่นดัง ยังต้องเสริม
ห้าโมงเย็น ถึงดึก นึกจ่อเจิม
กวดวิชา หาเพิ่ม เติมกันไป
เรียนตะบี้ ตะบัน แข่งขันสอบ
อยู่ในกรอบ ม.ปลาย ต้องย้ายใหม่
สอบเอ็นทรานซ์ งานหนัก ชักเหนื่อยใจ
มหาลัย ไหนดี สี่ปีนี้
อนุบาล ถึงป.ตรี มิเคยหยุด
เร่งเรียนรุด สุดท้ายได้ อะไรนี่
ปริญญา ใบใหญ่ ใส่กรอบซี
ประดับที่ ฝาบ้าน ท่านคิดดู
...พันทอง...
อาจารย์ครับ
อาจารย์หายไปนานมากๆครับ