คืนนั้น..ชื้น เปียก แฉะ ฉ่ำชื้น จากสายฝนที่ลงกระหน่ำอย่างหนัก..ความชื้นที่ต้นไม้กลั่นกรองรับไว้ส่งผลมาถึงยามค่ำคืน..น้ำรั่วรอดซึมจากแผ่นหลังคา คอนกรีตหยาดหยดไปทั่วห้อง..เหมือนต้นไม้กรองน้ำที่หยาดหยดลงสู่ดิน.."เสียง"ที่บินผ่านหูดัง..หวี่หวู่..เจ็บแปลบแป๊ปเมื่อผิวหนัวถูกเจาะด้วยเหล็กแหลมธรรมชาติจากปาก"ยุง"ตัวแล้วตัวเล่า..ดูดเลือด..แล้ว..บินว่อน..ส่งเสียง"ร้อง"พร้อมเพรียกเรียกคู่...มาสู่ สม...(คงสุขสุดๆ..ธรรมดาสัตว์)...

หล่อน..คนนั้น...ผวาผ่านอารมณ์...."ยามค่ำคืนนั้น..หฤโหด".....

"ท่านผู้อ่าน..ที่รัก...ลองเดา..ว่า..อะไรคือ..ความหฤโหด..ในค่ำคืนนั้น......"