ไร้เหตุผลและไม่เกิดกุศลเอาเสียเลย

ฝันร้าย


เมื่อคืนฝันร้ายค่ะ

ฝันถึงการจาก พราก กับคนหลายคน


สะดุ้งตื่นขึ้นมานั่งใคร่ครวญ

คิดจนตกตะกอนในใจว่า 

วันหนึ่ง

เราทุกคนย่อมจาก และ พราก ห่างไกลกัน


และเมื่อคิดไปถึงจุดหนึ่ง คิดว่า 

เมื่อหมดความคิดยึดติด หมดอาลัยอาวรณ์ สิ้นความผูกพัน น่าจะดี 

เท่ากับ หลุดพ้น

จากห่วงที่พันธนาการ


ความคิดที่ตามมาติด ๆ กลับคิดว่า 

กลัว 


เหมือนกลัว ฝันร้าย กลัวมันจะเป็นความจริง


แอบดีใจ

ที่เรายังมี มัน ยึดติด ครอบครอง


เหมือนตื่นจากฝันร้ายแล้วรู้ว่า เป็นเพียงความฝัน




ไร้เหตุผลและไม่เกิดกุศลเอาเสียเลย