ณ ริมน้ำ ป่าสัก..ในวันนั้น..ช่างเซ็งแซร่เพรียกเรียกร้องกันในธรรมชาติ..ดุเหว่าแว่วหวาน..ขานรับด้วยนกกะปูดตาแดงอูดๆๆๆ..ขับกับเสียงนกฮูกที่ครางเสียงอ่อย..ฮูกๆ..จิ๊บ..จั๊บจุ๊กจิ๊ก..ของนกตัวเล็ก..เสียงเรือ ยนต์คราง ทวนน้ำมาแต่ไกล..เสียงมโหรี..อีก..ริมฝั่งน้ำ..ปี่ชวา..โอด..โหย..ระนาด..รับทุ้มแหลม..ตามจังหวะจะโคนของเสียงกลอง..มันเป็นเสียงของฝีมือมนุษย์..ที่..ขับกล่อม.."คนตาย"..หากเสียงที่ดังเป็นไปในธรรมชาติของนกกาที่ร้องรับ..นั้น..ไว้ขับกล่อม.."คนเป็น"

เสียงที่ริมน้ำป่าสัก "วันนั้น"เป็นเสียงแห่งความสุข..( Happy Ba)...