ป.
Patama ปัทมา Gomutbutra โกมุทบุตร

เราไม่สามารถให้ในสิ่งที่เราไม่มี


วันเสาร์ หลังจากร่ำลาพี่ศิลาและพี่ริน ที่มาส่งที่สนามบินดอนเมือง
ก็มีโทรศัพท์จากแม่เข้ามือถือ 
ข้าพเจ้ารับแบบงงๆ เพราะปกติแม่เป็นคน นานๆ จะใช้มือถือที (เติม 50 บาทใช้ได้ 6 เดือน)
"โทรมาเพราะเป็นห่วง แปลกใจทำไมเสาร์นี้ไม่เห็นเอาผ้ามาซักที่บ้านเลย"
วางสายของแม่สักพัก ก็มีสายจากคนที่อยู่ seattle เข้ามา
"อยู่ไหน ทำไมเสียงรอบๆ ดัง"
"ก็สนามบินไง กำลังจะกลับเชียงใหม่"
"อ้าว ไม่เห็นบอกกันเลย"
"ก็บอกแล้วนี่ว่ามาอยุธยา"
"บอกครั้งเดียวเอง แล้วก็ไม่บอกด้วยว่าจะกลับกี่โมง"
สรุปคือ ข้าพเจ้าเองที่ "บอกไม่พอ" แก่คนที่รักและเป็นห่วงเรา
...
จริงๆ แล้ว นี่ไม่ใช่ครั้งแรกของการไม่บอกเรื่องการเดินทาง
เพราะการเดินทาง สำหรับข้าพเจ้า มองเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวัน
และการทำอะไรไม่ค่อยบอกใคร ก็เป็นอุปนิสัย(ที่แย่)ส่วนตัวของข้าพเจ้า
...

ปรากฎว่า เมื่อถึงสนามบินเชียงใหม่ ราวสามทุ่ม
ข้าพเจ้ากำลังจะไปติดต่อแท็กซี่สนามบินตามปกติ
ก็พบพ่อกับแม่ มารับที่สนามบินไปส่งที่คอนโด
แม่ถามว่ากินอะไรมาหรือยัง แล้วยื่นถุงขาวๆ ให้
ข้าพเจ้าก็ตอบว่ากิน (อาหารว่าง) บนเครื่องบินแล้ว
.แต่พอถึงที่พัก เปิดถุงดู ก็พบ ปลาดุกย่าง น้ำพริกอ่อง ข้าวเหนียว..ของโปรดทั้งนั้นเลย
กินไป น้ำตาซึมไป...


###

ขอบคุณ  การเดินทางครั้งนี้
การไปบุรีเทวี ได้เปิดโลกทัศน์  แก่ข้าพเจ้า
เหตุการณ์เหล่านี้คงผ่านไป อย่างไม่ทันสังเกต  เช่นที่แล้วๆ มา
สิ่งที่ได้เรียนรู้ จากคนที่เป็นตัวอย่างความสำเร็จในการใช้ทั้ง ศิลป์ และศาสตร์ ( นพลักษณ์)  
คือผู้นำ Cops ที่ทำให้ชาว Gotoknow Happy Ba คึกคักทรงพลัง
ได้แก่ พี่นุช และพี่ศิลา
.
โดยเฉพาะ การสนทนาของคืนวันศุกร์ที่ 16 พ.ย.
ว่าด้วย การสร้างความสุขให้คนอื่น ด้วยการทำให้เขารู้สึกมีคุณค่า
ด้วยการสื่อให้รู้ว่าเราต้องการเขา  ขอความช่วยเหลือจากเขาบ้าง
มุมมองของคนแบบเราต่อ "บอกแล้วบอกอีก" กับคนอื่นอาจไม่เหมือนกัน
.
เมื่อมาพิจารณาดู
การสื่อให้ผู้อื่นรู้สึกตนมีคุณค่า เป็น "การให้" ที่เหมือนง่ายแต่น้อยคนที่ให้ได้
หรือเพราะ
"เราไม่สามารถให้ ในสิ่งที่เราไม่มี" - You can not give what you do not have
เราไม่สามารถทำได้ หากเราไม่แน่ใจในคุณค่าของตนเอง

นี่อาจคือ "ปม" ที่เมื่อเจอ แล้วสาง ก็จะปลดปล่อยสู่ความอิสระใหม่ได้คะ :)



หมายเลขบันทึก: 509298เขียนเมื่อ 19 พฤศจิกายน 2012 21:49 น. ()แก้ไขเมื่อ 3 ธันวาคม 2012 20:14 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-ไม่ดัดแปลง


ความเห็น (29)

ทุกอย่างมันมีพัฒนาการของมันครับ....เมื่อเราเริ่มรู้ตัวมันก็จะพัฒนาไปสู่ทางที่ดีเสมอ....ยินดีที่ได้ช่วยเหลือครับ

บันทึกนี้ "ลึกซึ้งถึงก้นบึ้งของหัวใจ" ยากจะบรรยายออกมาได้จริง ๆ

ขอบคุณสำหรับ Happy Ba นะครับ คุณหมอ ;)...

การเปิดโลกทัศน์  ==> สำคัญ อย่างนี้นี้เอง ...  ถ้าเราจะ..... เก็บเกี่ยว....เข้ามาไว้ในตัวเรา

 

ขอบคุณมากค่ะ

ป้าแดงว่า "ความจริงใจ" ก็เป็นเรื่องสำคัญไม่น้อย ในการชื่นชม คุณค่าของกันและกัน นะคะ

  • บางครั้งเรามักจะสังเกตสิ่งภายนอก จนลืมสังเกตความรู้สึกลึก ๆ ที่อยู่ภายในของผู้คนรอบข้างค่ะ ความรู้สึก.. สังเกตไม่เห็นด้วยตา แต่สัมผัสได้ด้วยหัวใจแล้วหยุดคิด...เป็นบันทึกทีลึกซึ้งจับใจ ไม่ง่ายเลยนะคะที่จะถ่ายทอดออกมาเป็นภาษาเขียน...
  • นำอนุทินนี้มาฝากค่ะ

http://www.gotoknow.org/dashboard/home#/journal_entries/117190

 

 

สวัสดีคุณหมอ ป. เต็มที่กับการแลกเปลี่ยน Happy Ba เวทีนี้กำลังดี คนไม่เยอะ ได้แลกเปลี่ยนกันแยะ บรรยากาศยิ่งเปะกับการแลกเปลี่ยน ในวันที่ 2 หมอกลับไปแล้ว แต่เจ้าเหมียวยังจองร้องหาหมอที่เก้าอี้ตัวเดิม ถ้าไม่เห็นด้วย ตา ได้ยินด้วยหูคงคิดว่าอุปทาน จนมีคนบอกเขาว่าเจ้าของเก้าอี้ มีธุระต้องรีบกลับก่อน .....เจ้าเหมียวยังเข้าใจสุข

กินไปน้ำตาซึมไป... คุณหมอบรรยายจนเห็นภาพเลยค่ะ

ดีใจกับคุณหมอด้วยค่ะที่ ยังมี ความรู้สึกดีๆ จากคนรอบข้าง เป็นต้นทุนในการให้ สิ่งดีดีต่อไปค่ะ

ดีใจที่ด้รู้จักหมอปอคะ ถึงแม้ว่าจะมีเวลาที่น้อยนิดมาก ๆ พี่หวังว่ามิตรภาพดี ๆที่เกิดขึ้น ในครั้งนี้ได้นำพามาซึ่งความสุข และพบว่าความสุขเกิดที่ใจ และการมองเห็นคุณค่าที่มาจากภายใน เจ้าเหมียววนเวียนหาหมอปอดตลอด พี่เอามานั่งตักก็ไม่เหมือนหมอปอ เพราะว่าพี่แพ้ขนแมว ดูเหมือนเขาจะรู้นะ นั่งอยู่กับพี่ได้สักพักก็ย้ายๆปห่ตัก อาจารยืศิลา แต่ก็อยู่ไม่นาน เพราะว่าแพ้ขนแมวเหมือนกัน เขาคงรู้ว่าไม่ควรทำให้คนอื่นเกิดทุกข์เพราะเขา

Lately I have been asked for donations to charity organizations over the phone many times each week. I have told told them "I don't have money to give now, but I have spare time." They usually hanged up quickly. Some hanged up without even saying "goodbye".

The gift is valued by the receiver -- not by the giver ;-)

    วันนี้  จะมีการประชุมกลุ่มอยู่พอดี    ได้ตรงนี้ไปใช้เลยครับ

        การสร้างความสุขให้คนอื่น ด้วยการทำให้เขารู้สึกมีคุณค่า
ด้วยการสื่อให้รู้ว่าเราต้องการเขา ขอความช่วยเหลือจากเขาบ้าง

 

 

   ขอบคุณแนวคิดดีๆ ที่นำมาฝากครับ

 

       ส่วนประเด็นที่ว่า   เราไม่สามารถให้ ในสิ่งที่เราไม่มี  ตามมุมมองของผมนะครับ ผมว่าบางที   เราก็ให้ความสำคัญกับคนอื่นมากไป จนลืมให้ความสำคัญกับตัวเอง

 

                                          ขอบคุณครับ

ชอบบันทึกของคุณหมอป.ค่ะ

อยากเติมข้อความอีกนิด...

น่าจะขอบคุณเพิ่มด้วยว่า...

ขอบคุณที่ทำให้การเดินทางครั้งนี้ได้รู้ว่า... มีคนรักและความรักรอบตัวเราอีกมากมายแค่ไหน   :)

ผมเห็น...ความรัก..และความลึกซึ่ง...หมุนเวียนในบันทึกนี้มากครับ

การเห็นคุณค่าในตัวเราและคนรอบข้าง..ใส่ใจความรู้สึกนึกคิดต่อกัน เป็นการเติมเต็มความสุขในทุกช่วงเวลาค่ะ

นึกภาพคุณพ่อคุณแม่ ไปรอรับที่สนามบินนำอาหารโปรดไปฝาก ประทับใจมากค่ะนำตาซึมไปด้วยทำให้พี่ดาดิดถึงแม่มากค่ะ  และคิดถึงปลาดุกย่างสะเดาน้ำปลาหวานด้วยนะ เพราะพี่ดาปีนี้ยังได้ทำอาหารของโปรดนี้เลย ช่วงนี้ดอกสะเดาออกดอกแล้ว

ค่ะเราจะให้ในสิ่งดีๆที่เราทำได้เสมอ

และชื่นชม รับในสิ่งที่มีผู้ให้ในสิ่งที่เราทำไม่ได้เสมอเช่นกัน

 

ปลาดุกย่างที่พี่ดาเตรียมทำปลาดุกฟู ฝากทุกคนใน Happy ba.... GFGAP

นำมาฝากน้องหมอป.ก่อนนะคะ

อ่านแล้วก็Happy Ba ทุกท่านมาต่อเติมบันทึกแล้วมีความสุขกับคนรอบข้างและชาวG2K มากมาย นะคะ

ขอบคุณคะ พี่ Silin  ในช่วงสองปีกว่าที่รู้จัก G2K มีพัฒนาการสังเกตตัวเอง เข้าใจผู้อื่นมากขึ้น

ชอบสมญา "วิญญาณเสรี" จังคะ 

ขอบคุณคะ อาจารย์ was ช่วงนี้นานๆ  จะได้เข้ามาคะ  ชีวิตไม่นิ่งทำให้ความคิดไม่นิ่งไปด้วย

จึงไม่ค่อยได้จัดระเบียบความคิดมาบันทึกแสดงความเห็น

ทำได้แต่ส่งกำลังใจให้สมาชิกในนี้ไปก่อนนะคะ

ขอบคุณคะ พี่หมอเปิ้ล สำหรับคำว่า โลกทัศน์
เราเป็นอย่างที่เรามองโลก 
มองย้อนไป การตัดสินใจ ที่เกิดจากทัศนคติไม่ดี (จากตัวอย่างเพียงเล็กน้อย)
ทำให้เราเดินอ้อมเส้นทางของตัวเองไปไกลมากๆ คะ

ดีใจที่ได้อ่าน บันทึกถึงแม่ ของพี่แดงที่ "กินใจ" อีกครั้งคะ

  • ต้องขอบคุณกิจกรรมนี้ที่ "บอก แบบไม่บอก" ให้เข้าใจข้อเด่น ข้อด้อยของตนเองคะ
  • ช่วงสองสามสัปดาห์มานี้  กว่าจะรู้ตัวว่ารับงานมาทั้งที่ "รู้สึกไม่ไหว" ก็สายเสียแล้ว :)
  • เดือนธันวาคม เอาไหม ตั้งสมดุลชีวิตอีกที

 

  • ขอบคุณคะคุณปริม 
  • พ่อกับแม่ให้ในสิ่งที่ท่านคิดว่าดีที่สุดสำหรับเรา
  • แต่เพราะปมในใจ "หากตอนนั้น ตัดสินใจออกไปเผชิญโลกกว้าง เราคงภูมิใจในตัวเองมากกว่านี้" ทำให้มีแผ่นกั้นบางๆ อยู่คะ

 

  • ขอบคุณคะ ได้พบได้ฟัง ท่านวอญ่าตัวจริง ยอมรับในความคิดลึก นึกไกล ใจกว้าง
  • เรื่องแมวสั้นๆ ที่ท่านเล่ามา ทำให้ความรู้สึก "น้อยใจ" ตอนนี้รู้สึกดีขึ้นอย่างประหลาดคะ :)

  • สวัสดีคะพี่ประกาย ผู้หน้าตาดี :)
  • แต่ละท่านมีรังสีแห่งความเมตตา แมวจึงรู้สึกปลอดภัย ทั้งที่ปกติมันเป็นสัตว์ขี้ระแวงคะ
  • เพิ่งทราบว่าพี่ประกายกับพี่ศิลา แพ้ขนแมว  ตัวเองเอามาเล่นใกล้ๆ เสียอย่างนั้น 

  • Thank you Khun Sr. for the sharp conclusion "The gift is valued by the receiver -- not by the giver"
  • It is challenging to know what the reciver value - It is a kind of leadership skill
  • John C. Maxwell said the leader is who good at adding value to people, however the leader must truely value people and secure in his/her own value.
  • In my case, honestly, the weakest link is 'secure in my own value'

  • ขอบคุณคะอาจารย์ ที่เตือนสติ ไม่ให้ตึงไปหย่อนไป
  • ไม่ใส่ใจความรู้สึกคนอื่นเลย ก็ไม่ดี
  • ใส่ใจมากจนไม่ใส่ใจความรู้สึกตัวเองเลย ก็ไม่ได้
  • วันนี้โชคดีคะ ที่เห็นตัวอย่างของผู้นำที่ซื้อใจคนได้ ด้วยการ "เสริมคุณค่า" ตอนแนะนำให้แขกต่างบ้านต่างเมือง

 

  • ขอบคุณคะอาจารย์ หยั่งรากฝากใบ
  • ตอนนี้ตายังไม่หายบวม หลังจากดูคลิปวีดีโอ The last lecture version Asia ของ Dr.Richard Teo ที่คุณบุญรุ่งแนะนำคะ
  • ทำให้รู้ว่า เราลืมความรักจากคนรอบข้าง..ไปจริงๆ

 

ขอบคุณทั้งสองท่าน ที่ให้กำลังใจผ่านความเห็นอบอุ่นเสมอคะ :)

  • ความเป็นแม่ ความห่วงใย ที่พี่ดามีต่อลูก จึงสัมผัสได้อย่างลึกซึ้งคะ
  • จำได้ตอนไปเชียงดาว พี่ดา  ชวนพูดถึงการรักษาไทรอยด์ของลูกสาว
  • ย้อนมองไปรู้สึกผิด  เพราะขาด empathy-อารมณ์ร่วม  จิตใจยังกังวลหมกมุ่มเรื่องอื่นอยู่
  • ขอบคุณที่พี่ดาไม่ถือสาคะ

พี่ครูตูมก็เช่นกันคะ พบกันที่สันทราย ปีหน้านะคะ :)

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี