ประเพณีการทอดกฐินเป็นบุญประเพณีนิยมที่สำคัญของพุทธศาสนิกชนชาวไทย.. วันก่อน "แม่สำราญ" ไปร่วมทอดกฐินสามัคคีที่วัดป่ามงคลธรรม ต.ตะขบ อ.ปักธงชัย จ.นครราชสีมา เป็นวัดเล็กๆติดเขา มีพระภิกษุจำวัด ๒ รูป โบสถ์เพิ่งก่อสร้างยังไม่แล้วเสร็จ พวกเราต่างคน-ต่างบ้าน-ต่างถิ่น มาทำบุญร่วมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แต่ใจตรงกัน.. มาทอดกฐินสามัคคีที่นี่
วันนี้มีหลายพิธีกรรมค่ะ เริ่มด้วยพิธี
"เบิกเนตรพระประธานในอุโบสถ" ประเพณีการเบิกเนตรพระพุทธรูป มีพื้นฐานจากคติความเชื่อ
ที่ต้องการแสดงความเคารพต่อพระพุทธรูปที่จัดสร้างเสร็จแล้วว่า
เป็นพระพุทธรูปที่สมบูรณ์ควรแก่การสักการบูชา ห้ามกระทำใดๆ
ที่ไม่สมควรต่อพระพุทธรูปนั้นอีก (ขณะยังไม่เบิกเนตร ก็คือรูปปั้นธรรมดาที่จะตกแต่งได้
ไม่ถือว่าเป็นการไม่บังควร
แต่พอทำเสร็จแล้วผ่านการเบิกเนตรก็เสมือนหนึ่งพระพุทธองค์ที่สมบูรณ์
ไม่ควรทำสิ่งที่ไม่สมควรแก่พระพุทธรูปอีกต่อไป นอกจากสักการบูชาเท่านั้น)
"ยกช่อฟ้าขึ้นสู่ยอดอุโบสถ" มีพราหมเป็นผู้ประกอบพิธี พระสงฆ์เจริญชัยมงคลคาถา คนที่อยู่หลังจะจับตัวต่อกันเพื่อร่วมพิธี เสมือนได้ส่งต่อช่อฟ้าด้วยตนเอง ผู้รับช่อฟ้า ๗ คนรอรับอยู่ด้านบน และช่วยกันจัดตั้งช่อฟ้าบนยอดอย่างสวยงาม

หลังจากนั้น.. ร่วมแห่กฐินรอบโบสถ์ ๓ รอบและขึ้นมากล่าวคำถวายผ้ากฐิน ฟังพระเทศน์ รับพรเสร็จสรรพ.. ความสุขก่อเกิด หลายคนพูดถึงความตื้นตันเกิดปิติที่ได้มาร่วมทำบุญ บางคนบอกขนลุก รู้สึกปลอดโปร่งโล่งสบาย น้ำตาซึม ยินดีปรีดาที่วัดเล็กๆจะเริ่มต้นพัฒนาขึ้นเรื่อยๆ จากร้อย-เป็นพัน-เป็นหมื่น-เป็นแสนจากผู้คนนับพันคน รอยยิ้มที่มอบให้กันและกัน เป็นความสุขเล็กๆที่ได้จากแบ่งปัน บริจาคเป็นทานบริสุทธิ์
ถ้าพูดถึงยอดรวมที่ได้ในวันนั้นเพียงแค่ครึ่งล้าน แต่สิ่งที่ได้รับยืนยันเลยว่าไม่สามารถหาได้จากที่ไหนๆ เพียงแค่มีความตั้งใจที่จะทำบุญ.. มอบสิ่งที่ดีที่สุดเท่าที่ตนมี.. มอบแค่พระภิกษุสงฆ์ที่ตนเองเคารพบูชา
การทอดกฐิน คือการนำผ้ากฐินไปวางไว้ต่อหน้าพระสงฆ์อย่างต่ำห้ารูป (เจ้าอาวาสวัดได้นิมนต์พระมาจากวัดใกล้เคียงจำนวน ๑๑ รูปรวมเป็น ๑๓ รูป) แล้วให้พระสงฆ์รูปใดรูปหนึ่งที่ได้รับมอบหมาย จากคณะสงฆ์ทั้งนั้นเป็นเอกฉันท์ให้เป็นผู้รับกฐินนั้น
เราร่วมกันทำหนึ่งในสิบโรงทาน ขนมจีนน้ำยาหมู-ปลา-น้ำพริก, ข้าว+ไข่พะโล้, ผัดหมี่, ส้มตำหลากหลายชนิด, ก๋วยเตี๋ยว, ลูกชิ้นทอด+น้ำจิ้มซาดิส, บัวลอยไข่หวาน, ขนมใส่ไส้, น้ำกระเจี๊ยบ, ไอศครีม, น้ำเปล่าขวดเล็ก (เล่าไม่หมดค่ะ) อิ่มบุญ อิ่มท้องกันถ้วนหน้าค่ะ
เสร็จงานต่างช่วยกันเก็บของให้คงสภาพเดิม จากวัดที่ครึกครื้นกลับสู่ปัจจุบันที่เงียบสงบ ลมพัดเย็บสบาย กลายเป็นวัดป่าที่คุ้มชินสายตาของพวกเราพุทธศาสนิกชนชาวไทย


น่าภูมิใจ นะคะ ... คนไทย ....ยังคง...รักษาประเพณีไทยดีดี ... ต่อพุทธศาสนา นะคะ
ขอบคุณ บทความดีดีนี้ค่ะ
ขอบคุณค่ะ P'Ple ไม่เคยลืมที่จะแวะเวียนมาทักทายกัน..
บุญจากการทอดกฐินเป็นบุญพิเศษ ที่ทำยากกว่าบุญอื่นด้วยเหตหลายประการคือ
จำกัดด้วยเวลา คือต้องถวายภายใน ๑ เดือนนักจากวันออกพรรษา
จำกัดชนิดทาน คือต้องถวายเป็นสังฆทานเท่านั้น จะถวายเจาะจงภิกษุรูปใดรูปหนึ่งไม่ได้
จำกัดคราว คือแต่ละวัดรับกฐินได้เพียงปีละ ๑ ครั้งเท่านั้น
จำกัดงาน คือเมื่อภิกษุรับกฐินแล้ว จะต้องกราบกฐินให้เสร็จภายในวันนั้น
จำกัดผู้รับ คือพระภิกษารับกฐินได้จะต้องจำพรรษาที่วัดนั้งครบไตรมาส (๓ เดือน) จะต้องมีจำนวนตั้งแต่ ๕ รูปขึ้นไป
จำกัดของถวาย คือไทยธรรมที่ถวายต้องเป็นผ้าผืนใดผืนหนึ่งในไตรจีวรเท่านั้น โดยทั่วไปนิยมใช้สังฆาฎิ ไทยธรรมจัดเป็นบริวารกฐิน
ขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยนะครับ
ยินดีค่ะคุณอักขณิช
กฐินสามัคคี เป็นกฐินที่มีเจ้าภาพหลายคนร่วมกัน ไม่จำเป็นว่าใครบริจาคมากน้อย แต่มักตั้งเป็นคณะทำงานขึ้นมาดำเนินการและมีหนังสือบอกบุญไปยังผู้อื่น เมื่อได้ปัจจัยมาเท่าไรก็จัดผ้าอันเป็นองค์กฐินรวมทั้ง บริวารไปทอด ณ วัดใดวัดหนึ่งที่จองไว้ ซึ่งกฐินชนิดนี้เป็นที่นิยมอย่างแพร่หลายในปัจจุบัน เพราะนอกจากทำบุญกฐินแล้ว ยังนำปัจจัยที่เหลือไปช่วยทำนุบำรุงวัด เช่น ก่อสร้างศาสนสถาน บูรณะปฎิสังขรณ์โบสถ์ เจดีย์ เป็นต้น
ขอร่วมอนุโมทนาบุญด้วยค่ะ..