สวัสดีค่ะญาติพี่น้องทุกท่าน วันนี้คุณยายมีเรื่องเล็กๆที่อยากจะเล่าสู่กันฟังเนื่องจากรู้สึกอึดอัด ขัดเคือง และรู้สึกไม่ค่อยดีเท่าไหร่ บางท่านอาจคิดว่าเรื่องเล็กน้อย แต่คุณยายค้างคาใจมากค่ะ  


       คุณยายจะลาพักผ่อนประจำปีในช่วงปลายเดือนตุลาคมของทุกปี เนื่องจากเป็นช่วงวันคล้ายวันเกิดพอดี ทุกๆปีก็จะทำบุญช่วงเช้าแล้วก็ไปเที่ยว หรือเลี้ยงเพื่อนๆที่สนิทกัน แต่ปีนี้มีทำบุญอยางเดียว เนื่องจากคุณยายเปิดร้านขายของชำให้ลูกชายอยู่ในตัวจังหวัด กิจการกำลังดำเนินไปด้วยดีเลยไม่อยากปิดบ่อย ช่วงที่ลาพักผ่อน 25 - 31 ตุลาคม ก็ช่วยลูกชายขายของอยู่ที่ร้าน เพื่อแบ่งเบาภาระ เนื่องจากลูกขายอยู่คนเดียว ก็เหนื่อยพอสมควร พอแม่มาช่วย เค๊าก็มีความสุขได้นอนเต็มอิ่ม 


        ช่วงที่แปลงกายเป็นแม่ค้าจำเป็น ก็ได้เรียนรู้อะไรใหม่ๆไปด้วย เช่นการมาซื้อของ ของคนแต่ละวัยจะแตกต่างกันออกไป พวกเด็กๆ หรือวัยรุ่นส่วนใหญ่เวลาซื้อของเค๊าจะซื้อทีละอย่าง เดินหยิบเองแล้วให้เราคิดตังค์ เงินคนละส่วน  เช่น ซื้อขนม ไอศกรีม เค๊าก็จะบอกว่า นี่ค่าขนม นี่ค่าไอติม ไม่ได้รวมกัน ถ้าเป็นผู้ใหญ่ แต่งตัวดีหน่อยก็จะวางมาด เรียกเรา " แม่ค้าช่วยหยิบโน่นให้หน่อย หยิบนี่ให้หน่อย " เราก็ไม่ได้ว่าอะไร ช่วยหยิบให้


     มีรายหนึ่งเดินเข้ามาเอามือล้วงกระเป๋ามองโน่นมองนี่แล้วก็ถามว่า

      " ตึกนี้ราคาเท่าไหร่ " พอบอกราคาก็พูดว่า " แพงเหมือนกันนะ เช่าเดือนละเท่าไหร่?ล่ะ " เราก็บอกว่า ไม่ได้เช่า ซื้อเลย  เค๊าก็พูดต่อว่า " คงส่งแพงน่าดูสิ เดือนละเท่าไหร่? "

       คุณยายก็เลยตอบว่า ไม่ได้ส่งค่ะ ซื้อเงินสด เท่านั้นแหละ หน้าเปลี่ยนสีเลย


      ก็รู้อยู่ว่าตัวเองมอซอ ไม่มีสง่าราศรีอะไร แต่ทำไมต้องทำเหมือนดูถูกขนาดนั้น คงเห็นเรานั่งขายของอย่างละไม่กี่บาท ตักน้ำแข็งขายครั้งละ 5 บาท 10 บาท กระมัง ที่ร้ายสุดเมื่อวันก่อน คุณยายกำลังนั่งเล่นเฟส เนื่องจากยังไม่มีลูกค้า ก็มีรถเก๋งป้ายแดง BMW ทะเบียนกรุงเทพฯ มาจอดที่หน้าบ้าน คนขับเดินลงมาซื้อน้ำดื่ม พอเห็นคุณยายเล่นเฟสอยู่เค๊าก็ทำท่าตื่นเต้น ตะโกนเรียกเพื่อนที่กำลังลงจากรถตามมาว่า

     " เฮ้ย มาดูนี่เร็ว แม่ค้าที่นี่ทันสมัยมากโว้ย มีไวไฟด้วย เอ้ยแปลกดีว่ะ ไม่น่าเชื่อ"

     ทั้งสีหน้า แววตา และน้ำเสียงฟังดูตลกขบขันมาก ความรู้สึกของคุณยายตอนนั้น

      " แปลกตรงไหนวะ "

      ก่อนไปยังหันกลับมามองเราและยิ้มแบบขำๆ  เอ! นี่คนในเมืองเค๊าคิดอะไรกันอยู่ เค๊าคิดว่าคนต่างจังหวัดต้องฝึกควายเทียมเกวียนกันอยู่เหมือนเดิมหรืออย่างไร คุณยายไม่ได้สงสัยไปหมดทุกคนหรอกนะคะ อย่างน้อยๆพี่น้องชาวโกทูโน คงไม่คิดแบบนั้นแน่ แต่แปลกใจว่า

       " แม่ค้าที่ต่างจังหวัด จะต้องประมาณไหน? " เท่านั้นเองค่ะ