คำนำหนังสือจากใครคนหนึ่ง

ผมจบแค่ ม.ศ.๓ จากนั้นก็เข้าเรียนต่อในมหาวิทยาลัยชีวิต ทำงานตั้งแต่อายุ ๑๗ ปี
"ความรู้" ในห้องเรียนของผมมีน้อย แต่ "ความรู้" นอกห้องเรียนมากมายมหาศาล
ผมเิริ่มต้นชีวิตจากคำว่า "ไม่มี" ไม่มีเงิน ไม่มีความรู้ มีแต่ "ความตั้งใจ"
จากนั้นจึงเริ่มสะสมเงินทองและความรู้

ผมมี "ครู" นอกห้องเรียนมากมาย ไม่ว่าจะเป็น "เติ้ง เสี่ยวผิง" อดีตนายรัฐมนตรี
ของสาธารณรัฐประชาชนจีน คุณเทียม โชควัฒนา คุณวันชัย จิราธิวัฒน์ ฯลฯ

ครูบางคนเคยเจอตัวจริง ได้รับคำสอนโดยตรง แต่มีครูจำนวนมากที่ไม่เคยเห็นหน้า
แต่ได้ยินได้ฟังเรื่องราวหรือวาทะของท่านจากผู้อื่น

ผมใช้วิธีการเรียนแบบครูพักลักจำมาโดยตลอด

ถ้าชอบก็ "จำ" จำคำพ่อ คำแม่ คำอาจารย์ จำหนังสือที่เคยอ่าน จำค่าโง่ที่เคยเสีย

"จำ" แล้วนำไปปฏิบัติ

"คำตัน" จึงเป็นเรื่องราวที่ผมรวบรวมมาจากหลักคิดในชีวิตที่ได้จาก "ครู" หลายคน

แต่เนื่องจากความจำเรื่องชื่อคนของผมไม่ดีนัก บางคำ บางประโยค ผมจำไม่ได้จริง ๆ ว่า
ได้ยินจากใครมา คงต้องกราบขออภัยด้วยที่ไม่ได้อ้างอิงชื่อท่านในหนังสือ

แต่ในบรรดา "ครู" ทั้งหมด ครูที่ให้หลักคิดกับผมมากที่สุดชื่อ "ประสบการณ์ตรง" ครับ

ผมต้องเสียแรงเสียงเงินไปมากมาย กว่าจะค้นพบหลักคิดบางเรื่องในชีวิต

มีทั้งแนวทางสู่ความสำเร็จ และความผิดพลาดที่นำไปสู่ "ความล้มเหลว"

"คำตัน" คงไม่ใช่คาถาวิเศษที่ทำให้ทุกคนประสบความสำเร็จ

แต่ทุกเรื่องราวในหนังสือเล่มนี้ ผ่านการตรวจสอบจากโลกแห่งความเป็นจริงมาแล้ว

ขอเพียงแค่อ่านและนำไปคิดอย่างจริงจัง ไม่ต้องเชื่อในสิ่งที่ผมบอก
แต่อยากให้ทดลองทำในสิ่งที่ผมเสนอ และระมัดระวังในสิ่งที่ผมเตือนบ้าน