เพิ่งว่างครับ หลังจากเอารูปกิจกรรมที่ค่ายทำโรงเห็ดและแปลงผักโรงเรียนบ้านห้วยหวายมาให้ดู  ตอนที่เราไปทำค่ายเพื่อทำโรงเห็ดให้โรงเรียนนั้น ผู้เขียนได้รับความอนุเคราะห์การบริจาคเงินจากพี่ใหญ่และเงินค่าดูแลรางวัลสุดคะนึงของผู้เขียนเอง ช่วงนี้เป็นช่วงปิดเทอมแต่มีนิสิตจิตอาสามาช่วยหลายคนมากเช่น วศิน   กล้วยไข่   ธเนศ   น้องว่าน ตาลและแนน  

 

 นิสิตกลุ่มนี้ช่วยผู้เขียนได้มากจริงๆ  เนื่องจากหลายคนเคยออกแต่ค่ายภาษาอังกฤษ แต่ครั้งนี้ได้ใช้ทักษะหลายอย่างที่แตกต่างจากการออกค่ายทั่วไปเช่นการเลื่อยไม้ การต่อไม้ ทักษะการตอกตะปู ที่ในชั้นเรียนไม่มีสอน นิสิตต้องฝึกจากประสบการณ์จริง

 

 

โรงเห็ดของโรงเรียนก่อนทำ

 

 

 

โรงเห็ดของโรงเรียนหลังทำเสร็จถ่ายถาพไว้เป็นที่ระลึกหน่อย คนที่สองทางซ้ายมือ ข้างวศิน เป็น ผอ.เพยาว์ วงศาโรจน์รุ่นพี่ผู้เขียนเองสมัยก่อน เคยทำงานอยู่ฝ่ายวิชาการด้วยกัน ตอนนี้มาเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ผู้เขียนลืมไปว่า ผอ.เป็นสมาชิก gotoknow ด้วย  สมัยก่อนท่านย้ายไปโรงเรียนสตรีประจำจังหวัดมีนักเรียนหลายพันคน ตอนนี้มาอยู่โรงเรียนเล็กๆ นักเรียนแค่ 100 กว่าคนเอง( ฮ่าๆ บริหารง่ายดี)

 

 ดูนิสิตที่เลื่อยไม้นะครับ เข้าใจว่าเป็นการเลื่อยไม้ครั้งแรกของ

ธเนศ  เจริญทรัพย์    ผู้เขียนพยายามอธิบายว่าต้องจับคลองเลื่อยให้ตรงๆถึงจะเลื่อยไม้เข้า ไม้แต่ละชนิดก็ไม่เหมือนกัน ไม้เก่า ไม้ใหม่วิธีเลื่อยแต่ต่างกันออกไป ไม้ใหม่อาจหนีบใบเลื่อย... แถมเลื่อยแต่ละชนิดมีวิธีการใช้ที่แตกต่างกันมาก สิ่งสำคัญคือการอธิบายไม่ได้ช่วยอะไรมาก ต้องให้นิสิตลงมือเลื่อยเอง เมื่อลงมือเลื่อยก็จะพบปัญหาเอง เหมือนชีวิตการทำงาน บางอย่างสอนไม่ได้ต้องให้นิสิตพบปัญหาเองก็ถึงจะเข้าใจ

 

 

 

ก้อนเห็ดที่เรียงแล้วดูแล้วดีมากเลย ฝีมือการเรียงเห็ดของนิสิตและนักเรียนโรงเรียนบ้านห้วยหวาย  ทีมงานเราไปเลื่อยไม้และประยุกต์เก้าอี้และโต๊ะเก่ามาเป็นฐานรองเห็ด ที่น่าเป็นห่วงคือมีปลวกมาก ผู้เขียนใช้ปูนขาวโรย รอบๆบริเวณไว้ น้องปลวกจะได้ไม่มารบกวน...

 

 

 

  ตอนกลับมามหาวิทยาลัยได้มีโอกาสแวะเอาเห็ดไปให้ผอ.ชยันต์ที่โรงเรียนหนองผือด้วยครับ  แล้วจะมาเล่าว่า ได้เห็นฝีมือท่านผอ.ชยันต์ทำอะไรที่โรงเรียนบ้างนะครับ...