ห้องเรียนของ...หมอเปิ้น.... อยู่นอก...โรงพยาบาลบ้านลาด ค่ะ
โรงเรียนของเรา ... "ไม่ได้ฝันไป" ... สมเด็จพระเทพรัตน์ราชสุดาฯ พระองค์เสด็จ จริงๆๆ ค่ะ...ไม่ได้ฝันไปนะคะ เมื่อวันที่ ๗ สิงหาคม ๒๕๔๑
ห้องเรียนนั้น... นั่งเรียนกับ..ลูกเล็กๆๆ ที่ศูนย์พัฒนาเด็กเล็ก..ศาลาเขื่อน
เพื่อนร่วมชั้นเรียน .... มีทั้งหญิง-ชาย ค่ะ .... ตัวเล็ก ๆๆ น่ารักมากค่ะ
เราเรียนร่วมกันค่ะ ..... สามเหลี่ยมหน้าบ้าน....ทำรูปบ้านค่ะ
นี้ ..."หน้าผาก" นะคะ....หนูได้เรียนรู้ร่วมกันค่ะ ... ผ่านทักษะมือค่ะ
นี้ ... "จมูก" นะคะ ....หนูเรียนรู้...เริ่มจากสิ่งเล็กๆๆค่ะ...จากร่างกาย ก่อนนะคะ
นี้คือ... ปาก....เอาไว้พูด แต่ "สิ่งดีดี" ..... "สิ่งสร้างสรรค์" ... โตเป็นผู้ใหญ่ .... พูดแล้ว... ต้อง... "รักษาคำพูด" นะคะ
นี้คือ... การกอด ... กอดอก ..... กอดขึ้นมาที่ ... หน้าอก นะคะ .... จึงเรียกว่า ... กอด...อก นะคะ
การตำน้ำพริก ... ดังก๊อกๆๆๆ หรือ การเคาะ ประตู ... นะคะ
นี้เป็น "สื่อการเรียน" ของพวกเรานะคะ
นี้เป็น .... รายชื่อเพื่อนๆๆ ของเราค่ะ
ขอบคุณมากนะคะ...โรงเรียน...นอกโรงพยาบาล "บ้านลาด" ...ของหมอเปิ้ล ค่ะ
เด็กๆ เมล็ดพันธุ์แห่งปัญญา..น่ารักมากครับคุณครูพี่เปิ้ล
ห้องเรียนของ...หมอเปิ้น....
ขอบคุณ ท่าน อาจารย์ นุ มากค่ะ
พี่หมอเปิ้น "ดีใจ" มากที่สุดเลย ท่าน อ. อ.นุ เป็นคุณพ่อที่น่ารัก & น้องซันก็น่ารัก นะคะ กี่ขวบปี แล้วค่ะ ป้สหมอเปิ้น ชอบเล่นกับเด็กเล็กๆๆ น่ารัก ซื่อ และสดใส ดีค่ะ
ขอแสดงความยินดีสำหรับรางวัลสุดคะนึงเดือนกันยายนค่ะ
สวัสดีครับพี่ แวะมาแสดงความยินดีกับรางวัลนะครับ
แม้จะเป็นส่วนหนึ่งก็ขอเป็นส่วนที่สามารถเติมเต็มความสุขนะครับ
ยินดีด้วยนะครับ
ยินดีด้วยนะครับ...พี่เปิ้ล....ผมดีใจมากครับ
ชอบเด็กๆจังเลยค่ะ เหมือนตุ๊กตา และเป้นช่วงพัฒนาการทางสติปัญญาที่สำคัญ เคยดูสารคดีของญี่ปุ่น เขาให้ผู้สูงอายุมาช่วยสอนเด็กๆ ในหลายๆเรื่อง และพาเด็กๆไปเยียมผู้สูงอายุด้วยค่ะ เห็นแล้วชอบมากๆ ดูแล้วทั้งเด็กและผู้สูงอายุต่างได้ความรัก ความอบอุ่น รวมถึงส่งผ่านความรู้ด้วยค่ะ
ดีจังครับคุณหมอเปิ้น