ทำไมลูกสาวคนเล็กเรียนปฐมวัย อนุบาลหนึ่ง จนจบอนุบาลสาม ตอนนี้เรียนอยู่ปอหนึ่ง เวลาสามสี่ปีนี้ พวกเราเพียรหวังว่าเจ้าน้องโอปอน่าจะดำน้ำ ว่ายน้ำแบบพื้นๆ ได้นะ ผมและคุณแม่เขาก็ไปช่วยกันฝึกนะ เขากลัวมากและไม่กล้าทำตามคำแนะนำ คำปลอบ คำขู่ มันเป็นเวลายาวนานมากๆ สำหรับการเริ่มต้นการว่ายน้ำนะ

ช่วงนี้ ปิดเทอมตุลาคม เราพาโอปอไปสมัครเรียนกับครูเชด ในวันที่13 ตุลาคม 55 พอเริ่มเรียน ในครั้งแรกแค่เข้าใกล้ขอบสระก็หวาดกลัวอย่างมาก คุณแม่ต้องปลอบและคุณครูต้องเข้ามาช่วยประคองใจ เริ่มด้วยเขายอมที่จะมานั่งเตะน้ำคือนั่งหย่อนขาลงน้ำ

เวลาผ่านไปไม่นานเขาเริ่มผ่อนคลาย ก็จากนั้นคุณครูก็เริ่มสร้างความคุ้นเคย ให้ได้รู้จักน้ำและเรียนรู้ไปตามลำดับ สอนการสูดหายใจ กั้นหายใจ จับตัวลอยหมุนซ้ายหมุนขวาในน้ำ ทุกครั้งแรกของแบบฝึกใหม่ก็จะเกร็งพอคุณครูพูดคุยทำสถานการณ์ให้สบายๆ เขาก็มีรอยยิ้ม ก็เป็นอย่างนี้เรื่อยไป ระยะเวลาเพียงไม่ถึงสองชั่วโมงดีนะ น้องโอปอก็สามารถดำน้ำได้แบบครูจับประคองไว้

สรุปว่าวันแรกวันเดียว การเรียนรู้ทำได้อย่างมากมาย คล้ายกับว่าผ่านการเรียนขั้นตอนที่ยากเย็นที่สุดไปโดยใช้เวลาเพียงสองชั่วโมง ทำให้นึกว่าเราเองเก่งแค่ไหนหรือไม่เก่งแค่ไหน เราน่ะใช้เวลาตั้งมากก็ไม่สามารถทำให้เขาทำได้เท่านี้ ตรงนี้อธิบายความเป็นมืออาชีพแก่ครอบครัวเราอีกครั้ง

และก็อธิบายเรื่องการทำงาน การเลือกคน การเลือกอะไรก็ตาม เราต้องเลือกจับเครื่องมือที่ถูกต้องนะ แล้วทุกอย่างจะง่ายมากๆ

ในชีวิตเราบางทีเราไม่ต้องทำอะไรเองทุกอย่างหรอก เลือกและหยิบใช้ให้ถูกก็น่าจะพอแล้ว