สภาพโรงเรียนวัดสอนหนังสือภาษาไทยเพื่อคนไทในหมู่บ้านตาเซะ

สวัสดีครับเพื่อน ๆ บันทึกนี้มีเรื่องเล่าถึงการเรียนการสอนหนังสือภาษาไทยนะครับ  โดย คุณโมลี  ชายพรม  เธอเป็นคุณครูสอนหนังสือภาษาไทยในวัดพิกุลบุญญาราม  ได้ให้ข้อมูลทำนองนี้ว่า... 

 

สำหรับบทบาทขอวัดที่เปิดโอกาสให้เยาวชนคนไทได้เข้ามาเรียนหนังสือภาษาไทยนั้นในรัฐเประมีที่วัดบ้านตาเซะ  คณะครูที่บริหารจัดการเรียนการสอน มี 4 คนคือ คุณครูนา  ศรีภักดี , คุณครูสดใส  ศรีภักดี , คุณครูลักขณา  พรมเมศ  และคุณครูโมลี  ชายพรม  ได้เล่าต่อว่าดังนี้

ช่วงเข้าไปไหว้หลวงพ่อแดง  สมภารวัดพิกุลบุญญาราม

เดิมทีโรงเรียนตั้งอยู่ในวัดอินทราวาส ( วัดบนเขา ) เปิดการเรียนการสอนหนังสือภาษาไทยมาแล้วประมาณ 50 ปีโดยการนำของเจ้าอาวาสชื่อพระครูเวชการโกศล หรือตาหลวงยอม สร้างไว้ ( พระพะยอม  โสธโน )  แล้วท่านมาสิ้นบุญเมื่อปี 2553 ก่อนสิ้นบุญท่านฝากให้ลูกศิษย์เป็นครูรุ่นพี่สอนรุ่นน้องตลอดมา  พวกเราได้รับทำตามคำของตาหลวงยอมนั้น  ต่อมาเมื่อวันที่  30 กรกฎาคม  2555  คณะกรรมการวัดมีความประสงค์จะซ่อมแซมปฏิสังขรณ์ตรงสถานที่เราจัดการเรียนการสอน  เราจึงย้ายมาอยู่วัดล่างนี้คือวัดพิกุลบุญญาราม โดยมีหลวงพ่อแดง เป็นเจ้าอาวาส  เราเริ่มเปิดเรียนเมื่อวันที่ 4 สิงหาคม  2555 ที่วัดนี้ตลอดมา  ปัจจุบันมี 3 ชั้นคือ ชั้นอนุบาล จำนวนนักเรียนมี  30  คน  ชั้นประถมศึกษาปีที่ 2  จำนวนนักเรียนมี  13  คน  และชั้นประถมศึกษาปีที่  3 จำนวนนักเรียนมี  18  คน  เราเปิดเรียนทุกวัน  ยกเว้นวันพระ  เริ่มเปิดเรียนเวลา 4 โมงเย็นถึง 6 โมงเย็นครึ่ง ตามเวลาในประเทศมาเลเซีย  สำหรับโรงเรียนสอนหนังสือภาษาไทยในวัดแห่งนี้มีปิดเรียนยาวก็ช่วงวันสงกรานต์ ประมาณ  15 วัน ( ปิดเทอม )

จากการสังเกตโดยทั่วไปคนไทในหมู่บ้านตาเซะ  เขตเปิงฮาลันฮูลู  รัฐเประนี้  นิยมส่งลูกหลานมาเรียนหนังสือไทยกันมากขึ้น  เพื่อสืบทอดมรดกของบรรพบุรุษที่รักษาภาษาพูดไว้  โดยมีรากฐานทางพระพุทธศาสนาเป็นแก่นให้เชื่อมโยงผูกพันความเป็นวิถีวัฒนธรรมไทยนั้นแล

สภาพโรงเรียนวัดสอนหนังสือภาษาไทยเพื่อคนไท

  การเดินทางไปหมู่บ้านตาเซะนั้นถ้าจากฝั่งเมืองไทยใกล้สุดก็ออกจากด่านอำเภอเบตง  จังหวัดยะลาตรงไปถึงสี่แยกในเมืองโกระประมาณ  4  กิโลเมตร  ถ้าเราเลี้ยวไปทางซ้ายก็ตรงไปยังรัฐกลันตัน  ถ้าเราเลี้ยวไปทางขวาก็ไปรัฐเกดะห์  ถ้าเราตรงไปประมาณ 5 กิโลเมตร  ถนนสายนี้จะผ่ากลางหมู่บ้านตาเซะ  ทางขวามือเป็นภูเขามีวัดบนภูเขาชื่อว่าวัดอินทราวาส ถ้าเรามองลงไปด้านช้ายเดินทางไปประมาณ 1  กิโลเมตรก็เจอวัดเก่าหรือตั้งชื่อใหม่คือวัดพิกุลบุยญาราม 

         อันเป็นสถานที่เปิดโรงเรียนสอนหนังสือภาษาไทยที่ยังรอเมตตานุเคราะห์จากผู้ใจบุญนั้นเอง.