สิ่งแวดล้อมและ..โลกีย์วิสัย

...งานปั้น ดิน กับเด็กๆที่ "หล่อน"ถูกเยื้อ..เชิญไปทำ..ติดต่อกันมาก็นานโขแต่ละปีๆที่ผ่านไป..ไม่ได้นับ.".เมื่อวาน"..งานจบลง.และแล้วสาย.ฝน..ก็เทลงมายังกับฟ้ารั่ว...น้ำฝน..ชะล้างพื้น..ไหลเป็นโคลนขุ่นลงท่อระบายน้ำ....ไฟในเตาเริ่มมอด...ความร้อนในเตาได้เป็นที่พึ่งพิงมันเป็นความ อบอุ่น..เด็กๆ(ฝรั่งนานาพันธุ์)วิ่งมาเอามืออังไฟ..ที่แลบเลีย..แถมบางคน..เล่นบท..พ่อมด..ด้วยการร่ายมนต์แผ่มือ..บนเปลวไฟ...เสียงปะทุของเมล็ดข้าวโพดในหม้อดิน..ปั่นใจให้เด็กอยากเห็น..มันกระโดดกระเด็นออก..จากหม้อ..พร้อมเสียงปะทุ..เมื่อเด็กอดใจไม่ไหว..ด้วยความอยากรู้อยากเห็น..ชมชิม..ข้าวโพดคั่ว..พิศดาร..(ในหม้อดินดิบ..เด็กฝรั่งเกิดมาไม่เคยเห็น..)...

..ปลาวาฬ..ตัวนั้น..ที่หัวดำดินอยู่..ไม่ได้ถูกละเลยเพิกเฉยมีแต่คำถามที่ขี้เกียจตอบ...คำถามที่อยากตอบกลับไม่มี..หัวปลามันหายไปไหน..

....ซังท์เปาลี..ถนน..คาวโลกีย์..ส่งกลิ่นฉุนเมื่อ..เดินขึ้นลง..รถใต้ดิน..กล้องถ่ายภาพ..ถูกติดตั้งไว้ปากทางขึ้นลง..มันจับจด...ผู้คนเหมือนกลิ่นฉุนๆนั้น...ยามเช้า..ถนนหลับ...ตกดึก..ถนนตื่น..มันคราคร่ำไปด้วยผู้คน..นิยมโลกีย์วิสัย...สิ่งแวดล้อมยอดนิยม..วันนี้...