ความสุขติดปีก

ความสุขติดปีกเผื่อแผ่มาทันใจทันการ สัมผัสได้ถึงความเมตตาข้ามทวีปเลยค่ะ

ไม่ผิดหวังเลยค่ะอาจารย์
ถามมา ตอบได้ทุกเรื่อง :-)

ตั้งแต่ต้นไม้จน จิตวิญญาณ

:-)            :-)            :-)

 

สืบเนื่องจาก เมื่อสมาธิแตกกระเจิง และ คำถามนี้ 
ส่งผลให้มี บันทึกเปี่ยมเมตตานี้ 

 

ไม่น่าเชื่อแต่เป็นไปแล้วว่า ทำให้อารมณ์คนคนหนึ่งซึ่งกำลังหม่น ใกล้ติดเครื่องพร้อมที่จะรวน..

สงบลง คงเพราะสัมผัสได้ถึงความสุขที่ อาจารย์ชยพร แอคะรัจน์ ส่งผ่านมาให้

.....      

ตอนที่ดิฉันเดินไปหาเครื่องดูดฝุ่นมาทำความสะอาดห้อง เป็นตอนที่เราพยายามเดินช้า ๆ เผื่อพบผู้คนในหอบ้าง แต่ผิดหวัง เป็นวันหยุดยาว ชาวหอพากันออกจากรัง

ก่อนและระหว่างที่กำลังทำความสะอาดห้อง ไม่ได้เปิดดูโกทูโน ยังไม่รู้ว่าอาจารย์ตอบเร็วขนาดไหน หากใจร่มลง ขอใช้คำนี้ค่ะ

 

เมื่อทำห้องเสร็จ ยังมีแก่ใจเดินไปดูห้องซักผ้า เนื่องจากเมื่อคืนซักผ้าด้วยมือเองไม่ได้ใช้เครื่องแล้วไม่แน่ใจว่า ตัวเองทำความสะอาดพื้นที่ส่วนรวมดีหรือยัง

แล้วเดินไปหยิบไก่สดออกจากช่องแช่แข็ง คิดรายการในใจ ไก่อบแบบฝรั่งหรือไก่ย่างจิ้มแจ่วแบบไทย

แน่นอนคำตอบชาตินิยมมาถึงก่อน

 

จึงคว้าขวดน้ำปลา พริกป่น หอมแดงพริกขี้หนู มะนาว เตรียมไว้ด้วย
ขาดก็แต่ ข้าวคั่ว (เอ เราคั่วเองก็ได้นี่นา)

 

ทำสิ่งต่าง ๆ เสร็จ เดินกลับมาห้อง เริ่มพบคุณสติ(ยืมคำคุณวิชญธรรม ค่ะ) 

จึงลงมือเขียนบันทึก(แห่งความสุข) อีกหนึ่งบันทึก ที่นี่

 

เสร็จบันทึกนี้ แอบเห็นใบหน้ายิ้ม ๆ ของอาจารย์ชยพร ยิ้มประหนึ่งจะถามว่า ไม่เปิดบันทึกดูหน่อยหรือครับ

เอ้า เปิดค่ะ

แวบแรกที่เห็นยังไม่ครบประโยค หน้าต่างบังไว้ส่วนหนึ่ง ปลื้มปิติมากและคิดว่า หรืออาจารย์ตอบคำถามเราแล้ว

เมื่ออ่านก็ใช่จริง ๆ ด้วย

 

ปลาบปลื้มใจยิ่งขึ้นเมื่ออ่านรายละเอียด อาจารย์ตั้งใจตอบโดยหยิบยกประสบการณ์ส่วนตัว ช่วงที่สำคัญมากในชีวิตมาตอบ พร้อมให้กำลังใจเสร็จสรรพ

อวยพรล่วงหน้าด้วยการเรียกเราว่า ดร...แหมน่าลงทุนไปเรียนบ้าง

จึงต้องขอคัดลอกบันทึกอาจารย์ชยพร แอคะรัจน์ มารวมกันไว้ที่ บ้านนี้ บ้านแห่งพื้นที่ความสุขจาก ละแวกหลาย ๆ บ้านเรือนเคียง

เชิญชวนท่านสมาชิกอื่นๆ อ่านด้วยค่ะ

แลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้ตามประสงค์

ขอขอบคุณทุกท่านล่วงหน้าที่มาเยี่ยมเยือน ค่ะ

 

****                       ****                           ****

 

บันทึกนี้ต้องคัดลอกไปรวมใน ปูมบันทึก ขออนุญาตนะคะ

อ่านแล้วรู้สึกว่า อาจารย์ประมวลความคิดมาอย่างดี จากประสบการณ์ส่วนตัวที่สำคัญ ความคิดรวบยอดนี้ต้องเก็บไว้จดจำค่ะ

สัมผัสได้ถึงความเมตตาข้ามทวีปเลยค่ะ

 

.....

ความคิดเห็นของ ภูสุภา

แฮ่ม เรื่องของเรื่องเพราะยิ่งเก็บตัว จะทำ จะทำให้ได้มาก รู้ว่าทำอย่างไรก็ยังไม่เสร็จ นี่ลดหย่อนให้ว่า ขอแค่ได้ทำบ้างในวันหยุดยาว

การกลับเป็นว่า แทบไม่ได้งาน จึงจิตตก

ไม่เป็นไรเก็บไว้ทำวันสบาย ๆ วันข้างหน้าบ้าง วันนี้ก็ยังเหลืออีกหลายชั่วโมง

ภูสุภา

บันทึกอาจารย์ชยพร แอคะรัจน์ ที่ตามมาข้างล่างนี้ค่ะ

 

                                           ******

 

คำถาม : ทำอย่างไร จึงจะมีสมาธิครับ

 

ผู้ถาม : คุณ ภูสุภา , 27 สิงหาคม 2555

คำถาม : ทำงานไม่เสร็จแต่ไม่ค่อยมีสมาธิเท่าไร ทำไงดีคะอาจารย์ (ถามนอกเรื่องแต่คิดว่าอาจารย์ตอบได้นะคะ :-))

 

ผมตอบ ดังนี้ครับ :

- เคยประสบเช่นนี้กับตนเองบ่อยมากเหมือนกันนะครับ ... โดยเฉพาะ เมื่อกำลังต้องการ “ สมาธิ ” เป็นอย่างมาก เพราะตนเองกำลังทำงานที่ “ สำคัญ , ยิ่งใหญ่ ” มาก ๆ น่ะครับ

- มันน่ากลัว จนกระทั่งตนเองเกิดความคิดว่า “ พังแน่ ๆ ” เลยล่ะเรา คราวนี้ - เพราะสมาธิยังไม่เกิดสักทีน่ะครับ...

- ลองวิเคราะห์ สืบสวน (Investigation) ดูดี ๆ จะพบว่า...แปลกนะครับ – ที่ทำไมงานนั้น กลับสำเร็จลุล่วงได้แฮะ...

- เช่น งานเสนอขอกำหนดตำแหน่ง รองศาสตราจารย์ ของผมเอง เป็นต้นครับ..- หนักใช่ไหมล่ะ งานแบบนี้ครับ...

- เพราะต้องสู้กับตนเอง และ Reader ระดับ Professor ในสาขาของเรา – ในเวลาอันจำกัดซะด้วย ซิครับ... – แต่ก็ Passed ...แฮะ..

- ดังนั้น ผมจึงใคร่ขอให้คำแนะนำ ในการทำให้ตนเอง มีสมาธิกับการทำงานที่ “สำคัญ , ยิ่งใหญ่” มาก ๆ ดังนี้ครับ...

1. อย่าแสวงหาวิธีสร้างสมาธินะครับ – แม้จะเป็นวิธีทางจิตวิทยา, ศาสนา ต่าง ๆ ฯลฯ นะครับ – เพราะ มันเป็นอาการเดียวกันกับการแสวงหา “ จิตว่าง ” น่ะครับ.... – ตรงที่... ยิ่งแสวงหา ยิ่งไม่ว่าง = ยิ่งแสวงหาสมาธิ ยิ่งไม่มีสมาธิ น่ะครับ

 

2. ทำงานต่อไปเถอะครับ.. ทำน้อย ได้น้อย ก็ไม่เป็นไร – เพราะถ้าทำมาก แต่ไม่มีสมาธิ ก็อาจจะผิดได้มากนะครับ – แต่ต้องทำบ้าง เพื่อรักษา (Keep) อารมณ์แห่งการกระทำไว้ น่ะครับ...

 

3. ไม่ต้องหาสถานที่นะครับ - ผมเคยแสวงหาสถานที่ ที่น่าจะเกิดสมาธิ – แต่พอได้แล้ว ก็ไม่เห็นจะมีสมาธิสักเท่าใดนักหรอกครับ – เราไม่สามารถวิ่งหนี “ ตัวตน “ ของเรา ได้สำเร็จหรอกนะครับ... – ไอ้เรื่อง พฤติกรรมที่มีเงื่อนไข แบบที่ พาลอฟ ทดลองกับต่อมน้ำลายและเสียงกระดิ่งกับสุนัขนั่นน่ะ มันเป็นกายภาพมากกว่านะครับ...ไม่ใช่จิตวิญญาณหรอกครับ

 

4. เราก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือครับว่า.. “ เกิดขึ้น – ตั้งอยู่ – ดับไป ”... อาการ “ ไม่มีสมาธิ “ ก็เช่นกันนะครับ..

มั่นใจเถอะนะครับว่า...เดี๋ยวมันก็ “ ดับไปเอง” โดยไม่ต้องทำอะไรซะด้วยซ้ำนะครับ

 

5. สุดท้าย – อย่าไปสนในอาการ “ ไม่มีสมาธิ “ นะครับ –

มันจะเป็นการเลี้ยงเชื้อไว้ ไม่ให้ดับไปได้สักทีครับ...

 

ผมไม่ห่วงคุณหมอ ดร.สุภาเลยนะครับ....ผ่านมาได้ขนาดนี้ แค่นี้ เดี๋ยวก็มีสมาธิได้เองครับ...แล้วมักจะยาวค้างได้นานซะด้วยนะครับ...

 

เชื่อมั่นครับ

 

- ฝากความสุข จากการได้เขียนบันทึกนี้ มาให้ท่านผู้อ่านทุก ๆ ท่าน ด้วยนะครับ

 

ชยพร แอคะรัจน์

...

...

 

ความสุขติดปีกที่เผื่อแผ่มาทันใจทันการ สัมผัสได้ถึงความเมตตาข้ามทวีปเลย

ขอบคุณอาจารย์ชยพร แอคะรัจน์ อีกครั้งค่ะ

[krutoiting]

สวัสดีค่ะ แวะมาทักทายเยี่ยมบ้านเสริมสุขหลังนี้ค่ะ เหตุที่เรียกบ้านเสริมสุข เพราะผู้อ่านๆแล้ว เกิดความรู้สึกสบายๆจนอดยิ้มรับไม่ได้ ดังดอกไม้แรกแย้ม ขอบคุณค่ะ

[Sila Phu-Chaya]

• พี่หมอเล็กถามถูกท่านเลยค่ะ 
• พี่ได้ทำในสิ่งที่ศิลาตั้งใจว่าจะถอดบทเรียนบันทึกของกัลยาณมิตร แต่ยังทำไม่ได้ทำสักที...เห็นพี่ทำให้ดูเป็นตัวอย่างก็รู้สึกว่าเป็นบันทึกที่เติมเต็มซึ่งกันและกันมากค่ะ 
• ซาบซึ้งในความลึกซึ้งค่ะ 

[ภูสุภา]

 บ้านเสริมสุข เพราะและความหมายดีจังค่ะพี่ครูต้อยติ่ง

เป็นบ้านรีสอร์ตเสริมสุขของใคร ๆ ค่ะ

ขอบคุณคำความหมายดี ๆ ค่ะ

[ครูทิพย์]

สวัสดีค่ะท่านภูสุภา  ขอให้ท่านสุขสบายดี มีสุขภาพแข็งแรง เจริญรุ่งเรือง

ได้อ่านความคิด ในบ้าน  G  ของนักเขียนหลายอาชีพ หลายมุมคิด หลายมุมมอง

ก็ทำให้ได้ข้อคิดที่หลากหลาย ขอบคุณสำหร้บความคิดดีๆ เก็บไปดำเนินชีวิตค่ะ

[ยุวนุช]

สวัสดีค่ะน้องหมอเล็ก เหมือนไกลกัน แต่ใกล้นะคะ พี่ไม่ได้มาทักนานเลย แต่จิตคิดถึงอยู่เสมอ ได้เห็นว่ามาร่วมวงด้วยกันแสนจะยินดีค่ะ

คำถามที่ดี ก็นำมาซึ่งคำตอบที่ดี นำมาแบ่งปันให้ประโยชน์กว้างขวางยิ่งขึ้นไปอีก Happy Ba มาจากประสบการณ์จริงที่นำมาแบ่งปันกันขอบคุณทั้งผู้ถามและผู้ตอบค่ะ

เห็นแว่บๆว่าน้องหมอเล็กบอกว่าพื้นที่ความสุขอยู่ในครัว พี่ก็เช่นกันค่ะ เพราะการเข้าครัวมันให้มิติการคิดที่หลากหลาย แตกต่างกันไปในแต่ละครา

เมนูไก่ย่างจิ้มแจ่วคงอร่อยน่าดู

[คุณมะเดื่อ]

• ชอบชื่อบันทึกนี้จ้ะ
• สำหรับคุณมะเดื่อความสุขก็ " ติดปีก" เหมือนกัน
• แต่...มักจะติดปีกบินหนี....คุณมะเดื่ออ่ะนะ

[ภูสุภา]

ถามมา ตอบได้ทุกเรื่อง

another Q/A

Thanks you so much :-)

[ภูสุภา]

Sila Phu-Chaya The happiness you can reach !

[ภูสุภา]

พี่หมอเล็กถามถูกท่านเลยค่ะ
พี่ได้ทำในสิ่งที่ศิลาตั้งใจว่าจะถอดบทเรียนบันทึกของกัลยาณมิตร แต่ยังทำไม่ได้ทำสักที...เห็นพี่ทำให้ดูเป็นตัวอย่างก็รู้สึกว่าเป็นบันทึกที่เติมเต็มซึ่งกันและกันมากค่ะ
ซาบซึ้งในความลึกซึ้งค่ะ

น้องศิลาคะ

พี่ไม่ได้ตั้งใจ ถอดบทเรียนเลยค่ะ

พอดีว่า อ่านบันทึกอ.ชยพร แล้วก็พิมพ์ความคิดเห็นไป ความกังวลงาน กังวลโน่นนิดนี่หน่อย รู้สึกผิดด้วยที่ณ เวลานั้นผ่านวันหยุดมาแล้วสองวัน ทำไมเราได้งานนิดเดียว

จึงเกิดอาการ เปรย(พิมพ์)ความคิดออกไปเป็นคำถาม

ดีนะคะที่เป็นการถามถูกคน

อาจารย์ท่านตอบแบบ..ที่ทำให้ประทับใจจนเกิดบันทึกติดตามมา

ความรู้สึกที่เขียนในบันทึก เขียนเรียบเรียงออกมาจากความเป็นจริง จึงถ่ายทอดเป็นฉาก ๆ ว่าเราพยายามแก้ไขความหงุดหงิด หม่น ขัดใจตัวเองอย่างไรบ้าง

รู้สึกสงบลงได้เร็วจนตัวเองก็แปลกใจ

ไม่ได้เดินมาที่คอมพ์พักใหญ่พักหนึ่ง เพราะตั้งใจจะทำงานอย่างเคร่งครัดเสียที

หากก็ไม่เกิดผล จนมาเปิดอ่านคำตอบอาจารย์เข้า เท่านั้นแหละค่ะ ซาโตริ เรายังไม่อยากทำงานในวันหยุดด้วยหรือเปล่า แต่ถ้าไม่ทำบ้างเลยใจก็จะไม่เป็นสุข จึงผ่อนปรน และให้อภัยตัวเอง

ใช่แล้ว เมื่อเราเกิดเมตตาตัวเรา เรารักตัวเรา เราเกิดพลัง

จากนั้นการกลับกลายเป็นว่า เราทำงานได้มากจัง

 

เมตตาธรรมและ Happy Ba เรื่องเดียวกันเลยค่ะ

[ชลัญธร]

คุณเจ้ แถมด้วยความสุข wifi แบบ high speedด้วยค่ะ

[ภูสุภา]

 การอ่านทำให้เรารู้มากขึ้นจริง ๆ ค่ะ

เพิ่งรู้ว่า angry bird คืออะไร แหะ แหะ

[ป.]

เทคโนโลยีทำให้เรามีกัลยาณมิตรได้ทุกหนแห่งเลยนะคะ ชื่นชมอาจารย์ชยพร ในความมีเมตตา อ่อนโยน และอ่อนน้อม ขอยกเป็นบุคคลตัวอย่างอีกท่านหนึ่งคะ

[ภูสุภา]

 Today is quite a busy day, but I like it like that ka.

[ภูสุภา]

4. เราก็ชัดเจนอยู่แล้วไม่ใช่หรือครับว่า.. “ เกิดขึ้น – ตั้งอยู่ – ดับไป ”... อาการ “ ไม่มีสมาธิ “ ก็เช่นกันนะครับ..

มั่นใจเถอะนะครับว่า...เดี๋ยวมันก็ “ ดับไปเอง” โดยไม่ต้องทำอะไรซะด้วยซ้ำนะครับ

วันนี้เกิด ดับ เกิด ดับ อีกแล้ว ต้องกลับมาอ่านคำแนะนำอีก :-)

 

[ภูสุภา]

 มาคุยกับพี่นุชค่ะ สัปดาห์ที่แล้วอาจารย์กวาดงานให้เกลี้ยงเพราะจะเทคฮอลิเดย์ แทบหมดแรงแต่สนุกค่ะ

สัปดาห์นี้จึงค่อนข้างว่าง

 

คำถามที่ดี ก็นำมาซึ่งคำตอบที่ดี 

คำถามของน้องเป็นคำถามที่ใคร ๆ ก็พบและอยากถาม แต่จะมีใครถามออกมาดัง ๆ (แต่ไร้เสียง)อย่างนี้บ้าง

คิดย้อนแล้วก็แปลกใจตัวเองเช่นกันว่า เปรยคำถามออกไปจนได้ ได้อย่างไร

คงเป็นเพราะน้องติดตามบันทึกของอาจารย์ชยพร แอคะรัจน์มาระยะหนึ่ง อ่านแล้วคิดตาม อ่านแล้วอ่านอีก ข้อเขียนอาจารย์สั้นแต่ลึกซึ้ง มีความจริงใจ มีความสม่ำเสมอในการถ่ายทอดวิชาความรู้และประสบการณ์

ณ วินาทีที่มีความสงสัย ความวุ่นวายใจ มีคำถามกับตัวเอง คิดทวนประมาณสิบนาที ถาม หรือไม่ถาม

เมื่อมั่นใจว่า
ถาม ได้คำตอบที่ดีแน่ ๆ
ถาม ดีกว่าไม่ถาม 

จึงพิมพ์เลย

 

ขอยกให้เป็นเพราะความเมตตา ความจริงใจของผู้ตอบ ทำให้เกิดผลต่อยอดมาอีก

..ดังสายน้ำที่ผุดจากตาน้ำ แล้วรวมตัวกันทีละนิด ที่สุดกลายเป็นแม่น้ำ..

 

การทำครัว ไม่เพียงแต่ได้อาหาร ความสุขในการทำครัว เริ่มมีตั้งแต่คิดรายการอาหาร วัตถุดิบที่มีในมือ อะไรที่ใช้ทำอะไรได้บ้าง อะไรทดแทนกันได้ สัดส่วน รสชาติ ครบสารอาหารหรือเปล่า

และที่สำคัญ ออกแนวเอเชียและหรือ เราและเพื่อนชอบกิน 

จึงสนุกมากค่ะ ได้หาข้อมูล อ่านตำรา เกร็ด ความคิดรวบยอด คอนเซ็บต์ และธรรมชาติหรือหัวใจในการทำ ปรุง อาหารแต่ละชนิด..

เริ่มยาว ที่คุยมาอีกนิดก็เพราะจะขอไปเรียนวิชาจากพี่นุช(ผู้เชี่ยวชาญตัวจริง)น่ะค่ะ

อนุญาตนะคะ

กราบงาม ๆ

 

 

 

[ภูสุภา]

 ไวไฟ วายฟาย..และเปิดอ่านซ้ำได้อีกในวันที่ขี้เกียจ ฮ่า ๆ ต้องมาอ่านปลอบใจตัวเอง ทำวันละนิด ๆ 

 

สัปดาห์หน้าอาจารย์ปล่อยคุณเจ้บินเดี่ยว อาจารย์ไปประชุมยาว ไกล

เกร็งแต่สบายใจตรงที่ นอนตื่นสาย..ได้ อิ อิ

[แสงแห่งความดี...]

อ. ชยพร  เป็นอีกท่านหนึ่งที่ผมชอบอ่านมุมมอง ความคิดของท่าน  

ชื่นชอบ อาจารย์ชยพร  เช่นกันครับ

..ขอบคุณ คุณหมอภูสุภา มากนะครับ