ผมเดินทางมาถึงวัดบ้านแห่งหนึ่ง...แห่งนี้..เป็นแห่งสุดท้ายแล้วของวันนี้

เพราะครบเวลาที่จะทำให้ผลการเจาะเลือดปลายนิ้ว เพื่อตรวจเบาหวาน จะครบเวลาหลังฉันอาหารของพระ

วัดแห่งนี้...มีพระสงฆ์ทั้งหมด 6 รูป ....เจ้าอาวาสหรือหลวงพ่อ เกิดและโตในหมู่บ้าน และบวชที่วัดแห่งนี้มานาน

มีหลวงปู่ที่ชรามากแล้วอีก 3 รูป และพระที่บวชจำพรรษาใหม่ อีก 2 รูป

 

 

วัดกำลังจะสร้างศาลาใหม่  และมีช่างกำลังเทปูนรอบนอกๆ เป็นพักๆ เพราะฝนกำลังโปรยปรายอยู่

ตัวศาลาวัด...หลังใหญ่มาก...และงดงาม

และภายในศาลาวัด...พระพุทธรูปงดงาม...ผนังศาลาประดับด้วยภาพวาดประวัติของพระพุทธเจ้า และเรื่องราวของชาดก 

หลวงพ่อ และพระใหม่ กำลังทำความสะอาดบริเวณภายในศาลา...

เพื่อเตรียมรับผู้คนที่จะมาทำบุญในวันพระพรุ่งนี้...

 

 

 

พอผมเสร็จธุระทุกอย่าง...ก็พูดคุยกันทั่วไป...และเรื่องศาลาที่งดงาม และยิ่งใหญ่

บ่งบอกและแสดงถึงการศรัทธาให้การก่อสร้างของผู้คนในหมู่บ้าน และผู้มีจิตศรัทธา

แต่ในเรื่องราวที่เล่า...หลวงพ่อก็มีความกังวลและหนักใจในศาลาหลังใหม่ด้วยเช่นนี้

เพราะสมัยก่อน...ในแต่ละวัดจะมีเณรอย่างน้อย 3-4 รูป...แต่ตอนนี้เณรมาบวชน้อยลงเมื่อเทียบกับอดีต

หน้าที่ในการดูแลภายในวัด...จึงตกอยู่พระ...ส่วนใหญ่ก็มีน้อยแล้ว...และเป็นผู้สูงอายุอีกด้วย

ซึ่งเมื่อผมมองดูแล้วก็เห็นด้วยกับหลวงพ่อ...

ศาลาใหญ่โต...ทำให้ท่านได้ปฏิบัติธรรมะน้อยลง...

ทำให้ผมครุ่นคิดกับชีวิตผม...การทำงาน...

และนำเรื่องราวอย่างนี้...ให้ชาวบ้านครุ่นคิดด้วยกันอย่างไงดี ?