ผมการตรวจสุขภาพพระ...มาเรื่อยๆ ...มาถึงวัดแห่งนี้...เป็นวัดบ้าน

เป็นวัดที่ห่างจากหมู่บ้านไม่มาก...มีเพียงหลวงพ่อรูปเดียวที่จำพรรษาในวัด

ฝนตกเม็ดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ...ผมเรียกหลวงพ่อ...ท่านเปิดประตูมาต้อนรับ

ท่านให้ผมเข้าไปในกุฏิ ...และต้อนรับ...อำนวยความสะดวก...ให้ความเป็นกันเองต่อผมมาก...จนอดเกรงใจไม่ได้

 

 

ท่านเล่าว่า...ฝนตก...จึงเข้ามาอ่านหนังสือในกุฏิ...ปกติท่านจะออกไปทำความสะอาดวัด

ท่านบวชมาห้าปี...หลังจากท่านเกษียณชีวิตราชการครูประถมศึกษา

ขออนุญาตภรรยา และลูกจึงมาบวช...

ตอนแรกไม่นึกว่า จะบวชนานได้ขนาดนี้....มีความสงบในใจจึงอยู่ศึกษาธรรมะไปเรื่อยๆ

ภรรยาก็อยู่ในหมู่บ้าน...ลูกๆ ก็ทำงานกันแล้ว...จึงไม่ห่วงมากมาย

 

 

เมื่อเสร็จภารกิจของผม....ท่านบอกว่า...จะพาไปดูเมรุ (เผาศพ) ที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ๆ

เมื่อวานเพิ่งทำพิธีเผาศพปู่กล้วย...คือ เอาท่อนกล้วย...มาสมมติเป็นคนตาย

พี่ อสม. บ้านนี้...ก็ชักชวนให้ผมมาร่วมงานนี้...แต่ผมติดคลินิกเบาหวานและโรคเรื้อรัง

(ถ้ามีรูปถ่ายจะนำมาลงไว้ในบันทึกภายหลัง)

 

 

พิธีเผาศพปู่กล้วย...มีกระบวนการขั้นตอนเหมือนคนตายทั่วไป

เพื่อแก้เคล็ดไม่อยากให้คนในหมู่บ้าน “แพ้เมรุ”  หรือเกิดมีการตายจริงๆ ขึ้น... เพื่อฉลองเมรุใหม่…

เป็นความเชื่อของหมู่บ้าน...

ความเชื่อต่างๆ ที่เกิดขึ้นมาบนโลก...อาจทำให้โลกคงอยู่ได้ถึงขนาดนี้ก็ได้...ผมแอบคิดในใจคนเดียว....