การทำอาหารถวายพระ ๒๘ รูป ซึ่งฉันวันละมื้อเดียว ตอนเช้าเวลา ๐๗.๓๐ น.ติดต่อกัน ๗ วัน ไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้เขียนเลยค่ะ

เหมือนห่างหายกันไปนาน แต่ไม่ได้เงียบหายไปไหนไกลค่ะ หลังจากช่วยกันกับคุณศิลาในการส่งโครงการองค์กรสุขภาวะโดยการพัฒนาตนเองจากภายในและการสร้างพื้นที่ความสุข เข้ารับการพิจารณาทุนสนับสนุนกิจกรรมจากสสส. จนทราบผลที่น่ายินดีว่าได้รับทุนดังที่คุณศิลาได้เขียนถึงไว้แล้วที่บันทึกของเธอ เจ้าโครงการสองเราก็คุยกัน ปรึกษาหารือกันตลอดค่ะ แม้ว่าตัวผู้เขียนเองจะไม่ได้มาฝากร่องรอยว่าได้เข้ามาใน G2K เพื่อติดตามข่าวสารเป็นครั้งคราว

ผู้เขียนมีภารกิจงานบุญตามเทศกาลที่คำขอทำให้ได้มีโอกาสร่วมสร้างบุญกุศล ตั้งแต่กิจกรรมธรรมยาตราโอกาสฉลองพุทธชยันตีองค์ดำนาลันทา ของ เสถียรธรรมสถาน โดย ท่านแม่ชีศันสนีย์ มาจนถึง การได้ช่วยคนข้างกายจัดเตรียมความพร้อมของสถานที่และความสะดวกของ ศูนย์วิปัสสนายุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เกษม เขมรังสี ศูนย์ ๔ อำเภอนครหลวง จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ที่พระจำนวน ๒๘ รูป จะต้องเข้าจำพรรษาที่นี่ตั้งแต่วันที่ ๓ สิงหาคม ๒๕๕๕

ศูนย์วิปัสสนายุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ เกษม เขมรังสี ศูนย์ ๔ นี้กำเนิดมาจากการที่ท่านพระครู เกษมธรรมทัต (สุรศักดิ์ เขมรังสี) แห่งวัดมเหยงคณ์ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้มอบที่ดินมรดกกว่ายี่สิบไร่ที่ได้รับจากโยมมารดาให้แก่ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์ สร้างศูนย์วิปัสสนากรรมฐานเพื่อประโยชน์แก่พุทธศาสนาอย่างยั่งยืน

สถานที่แห่งนี้คนข้างกายผู้เขียนได้รับความไว้วางใจ เชื่อมั่น ให้เป็นคนออกแบบและดำเนินการก่อสร้างให้กับ ยุวพุทธิกสมาคมแห่งประเทศไทยในพระบรมราชูปถัมภ์

ก่อสร้างกันมาร่วมปี หากน้ำไม่ท่วมหนักดังครั้งที่ผ่านมาก็คงเสร็จสมบูรณ์ไปแล้ว น้ำท่วมแค่เดือนกว่าก็จริงหากแต่ทำให้งานล่าช้าไปอีกสามสี่เดือนทีเดียว

ระหว่างที่การจัดการของคณะเจ้าหน้าที่ของยุวพุทธฯยังวุ่นกับการจัดอาคารสถานที่ให้พระเข้าจำพรรษาคนข้างกายก็เห็นว่าเป็นโอกาสที่เราจะได้ทำบุญถวายอาหารพระ โดยเราสามารถทำได้อย่างประณีต รสชาติดีตามความชำนาญและประสบการณ์ที่เราทำอาหารรับรองผู้มาเยือนบ่อยๆ

อย่างไรก็ดี การทำอาหารถวายพระ ๒๘ รูป ซึ่งฉันวันละมื้อเดียว ตอนเช้าเวลา ๐๗.๓๐ น. ติดต่อกัน ๗ วันไม่ใช่เรื่องง่ายสำหรับผู้เขียนเลยค่ะ

  • เริ่มกันตั้งแต่เตรียมรายการอาหารในแต่ละวัน อาหารต้องดีต่อสุขภาพ พระฉันแล้วอยู่ท้อง และท่านฉันแบบพระป่าคือ พิจารณาอาหารที่วางตั้งบนโต๊ะ หยิบอาหารทุกอย่างทั้งคาว หวาน ผลไม้ ใส่รวมกันลงในบาตรแล้วจึงไปนั่งฉันอย่างสำรวม มีสติ ดังคำสวดที่ผู้เขียนพอจำได้คร่าวๆว่าอาหารนั้นเพื่อการยังชีพ ไม่ใช่การขบฉันเอารสชาติอร่อย เราจึงควรจัดอาหารที่ไม่เป็นน้ำแกง แต่ก็ไม่แห้งแล้งจนท่านฝืดคอ ในฐานะแม่งานผู้เขียนต้องนั่งคิดรายการอาหารทั้ง ๗ วัน เพื่อสร้างสมดุลของประเภทอาหารและวิธีการปรุง เป็นต้นว่าไม่ใช่มีแต่ของทอด ของใช้น้ำมันบ่อยๆ เน้นอาหารไทยที่ใช้เครื่องสมุนไพร เครื่องเทศประกอบ 

แต่ละวันจะมีอาหารคาว ๓ อย่าง มีของทานประกอบที่ไม่จำเป็นต้องฉันร่วมกับข้าว ๑ อย่าง ของหวาน ๑ อย่าง ผลไม้ ๑ อย่าง และ จัดน้ำปานะไว้ให้สำหรับตอนเย็น ๑ อย่าง สรุปก็คือ วันละ ๗ รายการ

 

  • เราต้องระดมกำลังคนในบ้านซึ่งมีแค่ พี่น้อย หมู-ลูกสาวพี่น้อย ผู้เขียน ไปขอแรง(จ่ายค่าแรง) คนในละแวกบ้าน ได้ พิณ ซึ่งเก่งการทำผัดไทย คล่องแคล่ว แรงดี ในการทำอาหารไทย ได้ แจ๋ว เก่งการทำขนมไทยทั้งขนมหม้อ ขนมถาด การต้มน้ำสมุนไพร และได้ ป้าแกละ ซึ่งเต็มใจมาเป็นลูกมือ ในการ ล้าง ปอก หั่น สับ ซอย เครื่องปรุง

 

  • เมื่อได้กำลังคน ก็ต้องจัดระบบการจ่ายของสด ของแห้งที่จะใช้ ให้ไม่สับสน ให้พอใช้ ต้องรู้ว่าของคุณภาพดีจะได้มาอย่างไร

 

  • การประกอบอาหารแต่ละวันต้องให้ถวายของที่ปรุงสดใหม่ ทำเสร็จทันเวลาทีคนของยุวพุทธฯจะขับรถมารับเวลา ๖ โมงเช้า นี่หมายถึงทุกคนต้องตื่นตั้งแต่ตีสี่ครึ่งเป็นอย่างช้าตลอด ๗ วัน อะไรที่เตรียมไว้ได้บ้างตั้งแต่เย็นค่ำก็หั่นจัดเตรียมไว้ให้พร้อมสรรพ

 

  • ภาชนะที่จะใส่อาหารถวาย เราก็ไม่ได้มีมากมาย ส่วนใหญ่ยืมจาก พิณ ต้องเตรียมภาชนะที่ดูดี จัดวางอาหารให้สวยงามไปเลยจากทางเรา เมื่อขนไปถึงศูนย์วิปัสสนาฯ ไม่ต้องไปเท ไปถ่ายใส่อะไรอีก แค่เปิดพลาสติกคลุมอาหารออกก็ตั้งโต๊ะให้พระมาพิจารณาได้เลย

 

  • ดูแลให้ทีมแม่ครัวได้รับความสะดวก ท่ามกลางข้อจำกัดมากมาย เช่น ครัว ซึ่งปรุงอาหาร ตั้งหม้อ ตั้งกระทะ ต้ม เคี่ยว ผัด ใช้ที่บ้านพี่น้อย ซึ่งครัวก็เป็นครัวเล็กๆระดับทำอาหารเลี้ยงคนในบ้านไม่กี่คน ต้องจัดหาเตาฟู่ไฟแรงพอมาใช้กับการทำอาหารปริมาณมาก

       บางอย่างผู้เขียนก็เป็นคนลงมือทำเอง เช่น น้ำพริกอ่อง และ ไข่ยัดไส้ ซึ่งคิดวิธีการที่จะทำให้พระหยิบได้สะดวกโดยใช้ใบตองห่อแยกเป็นชิ้นๆ

ครัวบ้านผู้เขียนยังเป็นครัวชั่วคราวที่บนนอกชาน (ครัวที่ต่อเติมใหม่ยังไม่มีทีท่าว่าจะเสร็จ) ยิ่งไม่สะดวกเข้าไปใหญ่ ทีมแม่ครัวต้องได้บุญมากแน่ๆเพราะทำครัวไป บริจาคโลหิตแก่ยุงที่มากลุ้มรุมไป เนื่องจากครัวบ้านพี่น้อยเป็นครัวบ้านๆ เปิดโล่งสี่ด้าน แม้จะบ่นยุงบ้างแต่ก็ไม่มีใครหงุดหงิดอารมณ์เสีย เพราะตั้งจิตให้เป็นกุศลกับงานที่กำลังทำนี้

โอกาสที่ได้ทำบุญถวายอาหารพระติดต่อกัน ๗ วันนี้ ทำให้ผู้เขียนมีความสุข อิ่มใจไม่น้อย ถือเป็นการได้เจริญสติในกิจที่ทำไปในตัว ความติดขัด อุปสรรคบางประการเป็นบททดสอบที่ทำให้ไม่หลง แม้ว่าจะไม่ได้ไปเข้าวัดปฏิบัติธรรม คิดว่าที่ทำนี่ก็เป็นการปฏิบัติธรรมจากการทำงานนั่นเอง ตั้งใจมอบเป็นกุศลแก่คุณแม่ในโอกาสวันแม่ด้วยเลย และขอให้ทุกท่านได้รับผลแห่งบุญนี้โดยทั่วเช่นกันนะคะ