ที่ควรจะเป็น...

จากวันวานผ่านมุมคิดหนึ่งมาชวนคุยกันวันนี้เกี่ยวกับการศึกษาไทยเรานะครับ  อาจจะผิดก็ได้นะผมมองในฐานคิดนี้ว่า...โลกเรานี้ประกอบไปด้วยหลายประเทศและล้วนบริหารจัดการทรัพยากรมนุษย์และสังคมกันทั้งนั้น คือ

 

1 . ประเทศยักษ์ใหญ่ทั้งหลาย  เป็นมหาอำนาจหลายทิศทาง  น่าเกรงขาม  อย่างสหรัฐ ฯ  จีน  อินเดีย  ที่ยิ่งใหญ่ในหลายเรื่อง

 

2 . ประเทศที่จับกลุ่มกันทำธุรกิจร่วมกัน  รักษาผลประโยชน์ร่วมกัน  อย่างกลุ่มอียู  กลุ่มยูโร  กลุ่มยูเอ็น  กลุ่มนาโต้  กลุ่มฟุตบอลโลก

 

3 . ประเทศที่ไทยมีส่วนร่วมคือกลุ่มอาเซียน

 

        จากฐานคิดใน 3 ข้อข้างต้นผมจึงมาชวนคุยเข้าไปในเขตพื้นที่ศึกษาว่า...ต่อไปในอนาคตนี้ประเทศไทยเราก็จะเปลี่ยนไปแล้ว  อันที่จริงเราเข้าไปร่วมเป็นหนึ่งเดียวกับอาเซียนตั้งแต่เริ่มแรกแล้ว  เราเดินไปด้วยกันในกลุ่มประเทศอาเซียน  สิ่งเปลี่ยนแปลงทั้งหลายกำลังตามก้นเรามาติด ๆ เราจะฝันเห็นการใช้สกุลเงินตราเดียวกัน  คือใช้เงินใบเดียวกันทุกประเทศในกลุ่มอาเซียน  อัตราค่าเงินคงที่ ( ไม่ใช่เงินมาเลเซีย  10  บาท  เท่ากับเงินไทย 100 บาท แล้ว )

        เมื่อเงินมีค่าคงที่เพราะเราล้วนเป็นประเทศกลุ่มอาเซียนไงละ  ที่นี้การใช้สถานที่ภูมิประเทศก็ไร้พรมแดน  คนในประเทศกลุ่มอาเซียนทั้งมวลนี้ไปไหนไปได้โดยไม่ต้องมีหนังสือเดินทางข้ามแดนของกันและกันมองเห็นภาพไหมครับ  เท่ากับเราอยู่ในประเทศยิ่งใหญ่ขึ้นเทียมเท่านานาประเทศมหาอำนาจทั้งหลาย  เมื่อกลุ่มประเทศอาเซียนผงาดขึ้นมาได้ก็สามารถมีอำนาจต่อรองพี่เบิ้มทั้งหลายนานาประการคิดออกไหมครับ

 

        ทีนี้เมื่อการเดินทางไร้พรมแดนไปมาสะดวกดีแล้ว  การศึกษาก็ต้องเปิดเสรีด้วยคือเป็นการศึกษาที่ไร้พรมแดนเช่นเดียวกัน  ผมหมายความว่า  การศึกษาทุกระดับชั้นก็ไร้พรมแดนด้วย  การเรียนหนังสือของนักศึกษาควรเป็นการบริหารจัดการแบบไร้พรมแดนด้วย 

 

หนึ่งในนั้นที่คิดได้ตอนนี้คือ  นาย ก. นางสาว ข.  เรียนวิชานี้ในมหาวิทยาลัยในประเทศไทย 1 วิชา  แล้วไปเรียนอีกหนึ่งวิชาในมาเลเซีย  แล้วไปเรียนอีกหนึ่งวิชาในอินโดนีเซีย  แล้วไปเรียนอีกหนึ่งวิชาในเวียดนาม  ไปเรียนอีกหนึ่งวิชาในพม่า ฯ ล ฯ คือไปเรียนมหาวิทยาลัยในกลุ่มประเทศอาเซียนได้แล้วจบ  หรือมีศักดิ์ศรีสำเร็จการศึกษาเท่ากันหมดกับผู้ที่ต้องการศึกษาแบบดิ่งเดี่ยวอยู่ในมหาวิทยาลัยเดียวได้ ( คือต่อไปในอนาคตนี้เราไม่แยกประเทศแต่เราล้วนเป็นประเทศหนึ่งเดียวกันนั้นคือประเทศกลุ่มอาเซียนไงละ )

 

นั้นคือข้อคิดชวนคุยการศึกษาไทยในอีกแปดปีที่ควรจะเป็น  เพราะเราจะได้ใช้เงินสกุลเดียวกัน

ใช้สถานที่พื้นที่ร่วมกัน

ใช้สถานการศึกษาร่วมกัน

ใช้ภูมิปัญญาจากครูอาจารย์ร่วมกัน

ใช้ขอบเขตประเทศเป็นไร้พรมแดนร่วมกัน

ยกเว้นสิทธิส่วนตัวที่ใช้ร่วมกันไม่ได้คือ...แปรงสีฟัน...ฮ่า ๆ  เอิก.