หลายคนที่อยู่กันในที่นี้ น่าจะเป็นคนหนุ่มสาวอยู่ส่วนหนึ่ง (หากจะรู้ว่ามีอยู่กี่คน ท่านใดทราบก็ช่วยบอกด้วยจะขอบคุณยิ่ง) และยังมีเวลาอีกหลายปี ที่จะถึงวัยเกษียณ ของคนที่รับราชการ คนที่รับราชการจะมีบำเหน็จ บำนาญ ให้เลือกเอา เงินที่หลวงให้ก็พอเลี้ยงชีพไปได้ แต่หลายคนที่ยังมีแรงกาย แรงใจ แรงสมอง ที่จะทำได้ ก็หางานใหม่ทำ ลงทุนทำธุรกิจ ทำสวน อยู่บ้าน เอาหลานมาเลี้ยง ก็ว่ากันไป
ผมเองอายุ 64 ปีแล้ว คิดว่าที่ดีที่สุดที่ทำได้ขณะนี้ ก็คือ กทน.โกทูโน นี่แหละเหมาะกับผมแล้ว ส่วนเฟซบุ๊ค ก็เอาไว้สื่อสารกับคุณครูนักเรียน ที่จะเรียนรู้อะไร ๆ ไปได้บ้าง สำหรับเว็บไซต์ระดับอนุบาลของผมก็เอาไว้บริการ เพื่อการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน
เมื่ออายุ 90 ปี จะทำอะไรดี ที่หยิบ 90 ปี เอามาตั้ง เพราะคิดถึงแม่ของผม ตอนนี้ 90 ปี เกือบจะบริบูรณ์ สิ่งที่แม่ทำ ก็คือ คุย กับ ลูกหลานที่ไปเยี่ยม หรือ พักค้างด้วย นอนไปคุยไป ฟังแม่เพลินก็งีบไป ได้ยินตอนที่แม่ถามว่า มึงหลับไปแล้วเหรอ นั่นคืองานของแม่ แม่สุขภาพดี เคยไม่สบาย น้องพาไปหาหมอ กลับมาบ้าน แม่บอกว่าเป็นมากกว่าก่อนที่น้องพาไปหาหมอเสียอีก
ที่เล่ามา เป็นกรณีของผม และแม่ แล้วท่านทั้งหลาย ที่นั่งอยู่หน้าโกทูโน คิดไว้หรือยังว่าจะทำอะไรดี ต่อไปเทคโนโลยีอีก 20-30 ปี ข้างหน้า อาจจะพูดกันว่า “เขียนบันทึก โกทูโน ในสมัยนั้น มันดีก็จริง แต่มันก็สู้สมัยนี้ไม่ได้”
หากท่านจะอยู่หน้าเน็ทในอนาคตข้างหน้า น่าจะต้องคิดว่า เราควรมีทักษะพื้นฐานอะไรอีกบ้างที่จะรองรับกับความทันสมัยในวันข้างหน้าบ้าง หรือ ถ้าไม่เอาด้วย ก็ต้องคิดเตรียมการไว้บ้าง เพราะเห็นเพื่อนบาคน บ่นให้ฟังว่า “กูเบื่อวะ” แถมชมผมว่า “มึงดีนะ ที่คิดได้ เขียนได้ ก็ไม่เหงา”
นี่คนที่ชอบเน็ท แล้วคนที่ไม่ชอบละ จะทำอะไรดี
บางคนอาจตอบในว่า โอย อีกนาน อย่าคิดให้มากไปเลย ค่อยเจอเมื่อมันเวลามาถึงก็จะดีกว่า ก็ไม่เป็นไร แต่ขอเตือนไว้ว่า เวลามันช่างรวดเร็วเหลือเกิน
แล้วเมื่อถึงอายุ 90 ละ จะอยู่ หรือ จะทำอะไรดี ท่านมีโอกาสถึงทุกคนเพราะเทคโนโลยีที่ทันสมัย อายุอาจจะได้ครึ่งหนึ่งของนายลีชุนยุง ชาวจีนที่เคยมีอายุถึง 256 ปี
พูดอย่างนี้ ท่านบอกว่า โอย!!! อย่าไปคิดมากไปเลย ขออยู่ไปเป็นวัน ๆ ก็พอแล้ว จะเป็นอย่างไรก็ปล่อยให้มันเป็นไปเถิด หรือไม่ก็ท่านอาจถามกลับมาว่า แล้ว กทน.ชัด นี่มีแผนการอย่างไร
ผมกำลังมองหาบ้านพัก หรือ คอนโดคนชรา ที่ให้ซื้อหาแล้วอยู่ได้ พร้อมให้อาหาร เน็ท และบริการยามป่วยไข้ พาไปหาหมอ โดยใช้เงินบำนาญที่ได้มาเป็นค่าใช้จ่าย ตายเมื่อไร จะเอาไปเผาที่ไหน หรือ จะเอาไปให้นักศึกษาหมอ เฉือนศึกษา ก็ว่ากันไป คอนโดก็จะยกให้เจ้าของไปเลย
สเป็คแบบนี้มีอยู่ที่ไหน ใครรู้ช่วยบอกด้วยนะครับ
หรือ ใครจะมีไอเดียอย่างไรให้อยู่ดีเล่นเน็ตได้ เมื่ออายุ 90 ก็ช่วยแนะกันบ้าง ก็จะขอบคุณ
ปู่ชัด ชลัญเสนอ มาอยู่เลี้ยงไจ่ไจ๋กับชลัญเลย พาย่ามาด้วย รับรองมี พยาบาลดูแลอย่างดี 24 ชั่วโมง มีลูกชายคือคุณป๊า ขับรถพาไปโน่นี่นั่น มีหลานน่ารักอย่างไจ่ไจ๋คุยจ้อทั้งวัน อยูกับแบบบ้านๆไม่ต้องหรูหรา มีที่นาที่สวนทำกิน ไปวันๆ มีความสุขจะตาย ( แต่เงินเกษียณปู่ชลัญยึดหมดนะ อิ อิ ===>> ล้อเล่น )
สำหรับชลัญก็คงประมาณนี้แหล่ะ คงไม่อยู่ถึงเกษียณ เอาแค่บำนาญยังชีพก็พอ ส่วนอาชีหลังจากนั้น ที่ชลัญอยากมีที่สุดคือ สวนกล้วยไม้ ไว้ให้คนมาดู มาเที่ยว มาชม มาซื้อ แล้วแต่สะดวก อาจจะทำของประดิษฐ์ประดอยขายเล็กน้อย หรือส่งขายทางเน็ตก็คงเข้าท่า อย่างกล้วยไม้นี่ ชลัญเคยสั่งทางเน็ตก็เข้าท่าดีเหมือนกัน
แต่ถ้าถึง 90 ปี จริงๆ ก็นึกไม่ออกเหมือนกันค่ะว่าจะทำอะไรดี
แม่ของหนูรี ตอนนี้ อายุ 80 ปีค่ะ สิ่งทำตอนนี้ก็ปลูกพืชสวนครัว พวกเราพี่น้องแซว กันว่า ผักเพื่อสุขภาพ คือปลูกแล้วกินได้บ้างกินไม่ได้บ้าง เพราะแมลงกินหมดก่อน อีกอย่างที่กินได้ แต่คนปลูกไม่ชอบกินผัก ชอบกินหมู อิอิ เราจึงเรียกว่า ปลูกผักเพื่อสุขภาพคนปลูก ... คือได้ออกกำลังกายค่ะ :)
ส่วนหนูรีก็คงจะเล่นเน็ต เล่นเกมส์ และก็ปลูกผักแบบแม่ อาศัยอยู่บ้านสวนเช่นเดิม กินเงินบำนาญ จากต้นยางพาราต้นทุเรียนค่ะ :)
...อยาก..จะ..ชวน..(ปู่)..ชัด..ไปอยู่..ด้วยกัน..จัง..ยาย..(ธี)...มี..ป่า..รกๆ.มันเลยร้าง(คน)..อิอิ.เพราะไม่มีคนไปอยู่...คนกลัวยุงและกลัวเขื่อนแตก...อยากไป..ทำบ้านกระดาษ..อยู่...ป่านี้อยู่เมืองกาญจน....หัด..ไม่..ใช้กะตังค์..หยุดคิด..หยุดทำ..ซะบ้าง..กินข้าวมื้อเดียว..พอ..."ไหวมั้ยๆๆ...จะได้ทดสอบว่า..จะอยู่ให้เกินร้อย..ด้วยวิธีนี้ได้ไหม..อ้ะะๆๆๆ...ยายธี
555 เมื่อแม่ 90 ปี ไจ่ไจ่ ก็จะได้เลียงแม่ แต่ลูกคนเดียว นี่เลี้ยงไม่ไหวนะ ต้องมีหลานยายมาช่วยเลี่ยงด้วย รีบช่วยให้ไจ่ไจ๋โตวัย ๆ หรือ ไม่ก็ขอลูกนักเรียนมาเลี้ยงอีกสองสามคน555
กทน.หนูรี ครับ แม่นี่เหมือนพ่อปู่ชัดเลย คนอื่นในครอบครัวชอบกินปลา แต่พ่อกินไก่ กินหมูทุกวัน แก่ไปสวรรค์เมื่อ 96 ปี นี่มันคืออะไร อ้อ!!! พ่อต้องกินน้ำชาทุกวีนครับ
กทน.ยายธี ครับ...บ้านกระดาษอย่าไปอยู่เลย ไว้ตอน 267 ปี มากกว่าลีชุนยุงหน่อย ค่อยให้รับจากเหลนโหลนมัน 555
กาญจนบุรี ไม่ไกลจากศาลายา อาจจะมาหาที่ไปขายเอาเงินไว้แจกลูกหลานให้มันเลี้ยง 555
เรียนอาจารย์ชัด ถ้ามีหรือหาเจอบ้านพัก (คอนโด) คนชรา อย่างที่อาจารย์บอกมาขอ kunrapee ไปเป็นเพื่อนบ้านด้วยคนนะคะ
วิธีการพูดคุยกับพ่อแม่ทางโทรศัพท์ ช่วงนี้ใช้วิธีการให้แม่อายุ 90 ปี เล่าฝันวันละเรื่อง แม่เล่าได้ดี จึงบอกแม่ว่าวันพรุ่งนี้แม่ฝันต่อนะ แล้วจะให้แม่เล่าอีก
แม่เล่าอย่างสนุกสนาน เราต้องไม่รำคาญ แม้แม่จะเล่าซ้ำบ้าง
คนแก่คนเฒ้าไม่มีใครไม่รู้จักหวย เราก็ช่วยชวนคุยแก้ฝันเป็นเบอร์นั่นเบอร์นี่ แม่ก็มีความสุข เราก็มีความสุข ท่านใดจะลองเอาไปดูก็ได้ ไม่สงวนลิขสิทธ์ครับ 555