...

เราทุกคนล้วนผ่านกระบวนการเรียนรู้มาแล้วทั้งนั้น  ส่วนจะเข้าใจมากน้อยก็ขึ้นอยู่แต่ละคน  ความสนใจของคนเรามีขีดจำกัดอยู่เฉพาะในสิ่งที่ตนรักตนชอบ  การเรียนรู้วิชาไหนเป็นอย่างไรเราสัมผัสมาแล้วตั้งแต่ระดับประถมบ้าง  มัธยมบ้าง  และเข้าสู่กระบวนการเรียนรู้ระดับอุดมศึกษา  เมื่อจบออกมาเรียกว่าบัณฑิต  มหาบัณฑิต  และดุษฎีบัณฑิต 

 

 แต่ทำไมท่านนักปราชญ์ทางพระพุทธศาสนาเช่นท่านอาจารย์พุทธทาสภิกขุกล่าวดัง ๆ ว่า...การศึกษาคือหมาหางด้วน...หรือเป็นเพราะการศึกษาในยุคนี้เน้นไปที่การเกรงกำไร  การแสวงหาผล  การช่วงชิง  การเพิ่มความโลภ  ความโกรธ  และความหลง ให้ผู้เรียนจนโงหัวไม่ขึ้น

 

          ถ้าเป็นไปอย่างว่า  เราควรเรียนวิชาชีวิตบ้างในอนาคต  คือเรียนอย่างนี้ครับ

1 . เปิดหลักสูตรวิชาชีวิต  เน้นความสุขทางจิตใจ  ในห้องเรียนธรรมชาติ เวลาเรียนขึ้นอยู่กับความพร้อมของผู้เรียน การจบก็ขึ้นอยู่กับผู้เรียนโดยมีคุณครูยืนยันว่าผู้นี้เรียนจบหลักสูตรนี้แล้ว  ผู้เรียนบางคนอาจจบภายในชั่วกระพริบตาก็ได้  แล้วได้รับความเป็นเลิศในทางที่ตนถนัดนั้น

 

2 . สิ่งที่เรียนเน้น  ค้นหาตนเอง ด้านพิจารณากาย  ในกายตนเอง, พิจารณาความรู้สึกในความรู้สึกของตนเอง , พิจารณาจิต  ในจิตของตนเอง , พิจารณาธรรม  ในธรรมชาติ  จนเรียนรู้  เข้าใจ  และเข้าถึงธรรม  ส่งผลก่อให้เกิดความสุขในการดำเนินชีวิต

 

3 . รูปแบบการเรียนตัวอย่างในยุคนี้   อย่างที่เราควรเรียนรู้ในวิชาชีวิต ก็ขอเชิญเข้าไปศึกษาเรียนรู้แนวทางที่ผมว่านี้ได้ที่ คณะ      5 วัดมหาธาตุ ฯ  ท่าพระจันทร์  กรุงเทพ ฯ  วัดนี้อยู่ข้างท้องสนามหลวงและอยู่ใกล้วัดพระแก้วนั้นแล