หนังสือรวมบทกวีนิพนธ์คัดสรรเล่มหนึ่ง
ได้รับการจับต้องมาหลายครั้งหลายครา
เวลาผมไปเดินดูหนังสือ แต่ก็ยังมิได้นำเก็บไ้ว้
ณ ห้องสมุดส่วนตัวแต่อย่างใด
วันนี้เป็นอีกครั้งและจับต้อง
พร้อมกับตัดสินใจนำกลับมาด้วย
...

"ลมหายใจของแผ่นดิน" เป็นชื่อหนังสือกวีนิพนธ์เล่มนี้
ผู้ประพันธ์ได้แก่ "สิทธเดช กนกแก้ว"
เป็นหนังสือที่ได้รับรางวัลงานเขียนดีเด่น
รางวัลลูกโลกสีเขียว ประจำปี พ.ศ.๒๕๕๓
และรางวัลชมเชย หนังสือดีเด่น ๒๕๕๕
สำหรับเด็กวัยรุ่น อายุ ๑๒ - ๑๘ ปี (บทร้อยกรอง)
...
ลองอ่านคำนิยมและบทกวีตัวอย่างดูนะครับ
คำนิยม
ผลงานรางวัลลูกโลกสีเขียว
ครั้งที่ ๑๒ ประจำปี ๒๕๕๓
ประเภทงานเขียน รางวัลดีเด่น
"ลมหายใจของแผ่นดิน" เป็นงานกวีนิพนธ์ จำนวน ๔๕ บท
มีเนื้อหาเกี่ยวกับงานอนุรักษ์ในด้านต่าง ๆ
และการใช้ชีวิตตามหลักเศรษฐกิจพอเพียง
และในฐานะที่เป็นครู ร้อยกรองหลาย ๆ บท
จึงเน้นการปลูกจิตสำนึกให้เด็ก ๆ
ได้เข้าใจธรรมชาติ เคารพ ให้เกียรติชีวิตอื่น ๆ
เช่นเดียวกับมนุษย์
ลองดูบางบทที่กลั่นจากใจของคนเป็นครูในเรื่อง "โรงเรียนท้องนา"
หอมดอกไม้วัยเยาว์เจ้าเด็กน้อย
บานอยู่ตามดงดอยสวยสดใส
คือโรงเรียนความฝันเด็กบ้านไพร
มีทุ่งนากว้างใหญ่เป็นห้องเรียน
สื่อการสอนของครูคือแผ่นฟ้า
ลานดอกหญ้าเป็นกระดานสอนอ่านเขียน
ทั้งสายลม ทุ่งกว้าง หนทางเกวียน
ล้วนแปรเปลี่ยนเป็นสื่อเสริมเพิ่มปัญญา
เอาสายหมอก ดอกไม้ เป็นใบงาน
มีสายธารเป็นเพื่อนเรียนเพียรศึกษา
ป่าชุมชน ชุ่มเย็น เป็นตำรา
ดอกไม้ป่า หอมสวย เล่นด้วยกัน
อยู่โรงเรียนบ้านนอกใช่ยากไร้
มีห้องเรียนกว้างใหญ่ให้สร้างฝัน
เด็กเด็กไม่ขันแข่ง ล้วนแบ่งปัน
ใจมุ่งมั่น ทนสู้ รู้พอเพียง
เพลิดเพลินสำเนียงใสไก่ป่าร้อง
นักเรียนท่องอาขยานประสานเสียง
ดนตรีไผ่ครื้นเครงบรรเลงเคียง
ฝูงนกเอี้ยงร่วมขับขานศานต์สุขใจ
เด็กเรียนรู้ด้วยชีวิตอิสระ
มุ่งมานะวาดฝันอันสวยใส
มีเส้นทางความหวังอันกว้างไกล
รอเติบใหญ่ในสายธารกาลเวลา
งานนาไร่ฝึกฝนจนแคล่วคล่อง
มีชีวิต ช่ำชอง หาของป่า
จับกบเขียดตามห้วยหนองท้องทุ่งนา
เปิดตำราโลกกว้างสวยพร่างพราว
ธรรมชาติคือครูผู้สรรค์สร้าง
ให้เรียนรู้โลกกว้างเพื่อย่างก้าว
หัวใจฝันกลั่นถ้อยร้อยเรื่องราว
ผ่องสกาวสวยสดในบทเรียน
พลิ้วลมทุ่งพัดยอดไม้กรุ่นไอฝัน
โลกยังมีสีสันให้อ่านเขียน
อุปสรรคจะสอนใจให้พากเพียร
เป็นแสงเทียนส่องชีวิตนำจิตใจ
จึงท้องทุ่ง ลำธาร ลานดอกหญ้า
กุ้ง ปู ปลา ก็เรียนรู้ - เป็นครูได้
สู้ฝึกฝนบนโลกกว้างหนทางไกล
บ้านอาศัยก็เปรียบเป็นเช่นห้องเรียน
หมั่นฝึกฝน ทนสู้ รู้กว้างไกล
ท้องนาไร่ก็เปรียบเป็นเช่นห้องเรียน
คณะกรรมการตัดสินผลงาน
รางวัลลูกโลกสีเขียว ประเภทงานเขียน
ครั้งที่ ๑๒ ประจำปี ๒๕๕๓
...
และนี่คือปกหลังของหนังสือกวีนิพนธ์เล่มนี้

ด้วยสองมือของเราเพียงเท่านั้น
ช่วยสร้างสรรค์โลกไว้ให้น่าอยู่
โลกรักเรา เรารักษ์โลก จึงน่าดู
ได้เรียนรู้ ได้อาศัย ได้พึ่งพา
จึงขอฝากเอาไว้โลกใบนี้
อยู่ในบทกวี อันทรงคุณค่า
ร้อยความงาม ความรัก ร้อยอักษรา
เพื่อต่อเติมปรารถนา จุดหมายกวี
เพื่อต่อเติมลมหายใจให้ยืนยาว
เพื่อลมรอยปวดร้าวทุกถิ่นที่
เพื่อสร้างความสดใสและไมตรี
เพื่อให้มีลมหายใจของแผ่นดิน
ผู้ประพันธ์ คือ "คนเป็นครู" สามารถแต่งบทกวีเช่นนี้
ออกมาได้อย่างไพเราะและจับใจ
ผมชอบบทกวีลักษณะนี้ครับ
ธรรมะ ธรรมชาติ ธรรมดา
ชอบเช่นกันไหม ;)...
ช่วยกันดูแลโลกกันนะครับ
บุญรักษา ทุกท่าน ;)...
.........................................................................................................
หนังสือกวีนิพนธ์
สิทธิเดช กนกแก้ว. ลมหายใจของแผ่นดิน. กรุงเทพฯ: ร้อยแก้ววรรณกรรม, ๒๕๕๔.
ชอบจังค่ะ เพราะพอดีแบบไม่เลิศเลอ ;)
สมัยเป็นครู เคยมีห้องเรียนธรรมชาติ กำลังจะนำมาลงในบันทึก รอภาพ ลงยังไม่ได้ มีปัญหา อินเทอร์เน็ต ครับ
ช่วยสร้างสรรค์โลกไว้ให้น่าอยู่
โลกรักเรา เรารักษ์โลก จึงน่าดู
ได้เรียนรู้ ได้อาศัย ได้พึ่งพา
...
บทกวี...พอดีใจ
เขียนเอาไว้ไม่เลิศเลอ
เพียงหวังอยากให้เธอ
อ่านแล้วเผลอ รักษ์โลกจัง
...
ขอบคุณมากครับ อาจารย์
...ปริม pirimarj... ;)...
...
ท่านอาจารย์คงเก็บภาพ
ไว้จนตราบกายหมดสิ้น
ห้องเรียนใจได้ยลยิน
ตราบจนสิ้นลมหายใจ
...
ขอบคุณมากครับ ท่านอาจารย์
แว่นธรรมทอง ;)...
...
ด้วยสองมือเพียงเท่านี้
สวัสดีโลกสีเขียว
หยดย้อยคล้อยโคมเคียว
เพียงหนึ่งเดียวรักษ์โลกเรา
...
เชียงใหม่ ฝนตกเป็นหย่อม ๆ ครับ ท่านอาจารย์นพลักษณ์ ๙ Sila Phu-Chaya ;)...
เย้ เย้ เย้ อ.was ยินดีด้วยคร้าบ เย้ เย้ เย้ เย้
อ้าว อุตสาห์ เอาเพลงครูกระดาษทราย ลงทำไมไม่ขึ้นล่ะนี่
...
อ.ขจิตแวะมาเยี่ยม
ทุกครั้งเปี่ยมสิ่งซ๋อนเร้น
ผมต้องทำใจเย็นเย็น
อะไรเร้นลับลวงพราง
...
แหม ... พูดไม่ออกเลยผม ;)...
ขอบคุณมากครับ อาจารย์
ขจิต ฝอยทอง ;)...
...
ขอบคุณ ... คุณชลัญ
หัวเหลืองพลันเหลืองจริงจริง
มีน้ำใจในทุกสิ่ง
เป็นผู้หญิงพยาบาลไทย
...
ขอบคุณครับ คุณ
ชลัญธร ;)...
คิดว่า ขึ้นนะครับ คุณ
ชลัญธร ;)...
ชอบบทกวีแบบนี้จัง
ยินดีด้วยนะคะ.....คุณครูผู้เปี่ยมล้นด้วยจิตวิญญาณ "ครู" เกินจะนิยาม
ไร้ชื่อ...ไม่ไร้ใจ
...
คนไร้ชื่อไม่เคยคิดจะเป็นครู
แต่อยู่อยู่ก็กลับต้องเป็นได้
โชคชะตาวาสนานำพาไป
สู่จุดหมาย "ครูของครู" เพื่อแผ่นดิน
...
ขอบคุณมากครับ คุณหมอ ทพญ.ธิรัมภา ;)...
แว้ปมาอ่านต่อ เมื่อเช้าอ่านบนรถไฟฟ้าไม่จบ...กลอนไพเราะดีนะคะอา่จารย์
...
มีใครหนอ แอบคิดถึง
คิดคำนึง ถึงนางฟ้า
คนคนนั้น ชื่อชาดา
ความงามหนา คิดอีกที
...
คิดถึงอย่างโจ่งแจ้งครับ
ชาดา ~natadee ;)...
เคยมาฝากรอยแล้วนะ..แต่ระบบล่มซะก่อน
...
อยากจะบอกว่าเล่มนี้ น้องๆ จากทีมกากะเยีย เป็นผู้ทำอาร์ตเวิร์คให้ นะครับ-
เห็นร่องรอยกากะเยียแล้วครับ คุณ แผ่นดิน ;)...
ออกมาตั้ง ๓ เล่มแน่ะ เพิ่งมีเล่มเดียวนี้แหละครับ