คุณเคยรักใครอย่างมากมาย....

จนไม่ต้องการอะไร

นอกจากขอแค่ได้เห็นเขามีชีวิตอยู่บ้างไหม ?

เพียงแค่ได้เห็นรอยยิ้มที่อบอุ่น

หรือแม้กระทั่งว่าได้เห็นร่องรอยของน้ำตา ...

 

คุณจะรู้ว่าภาพของคนรักที่ยังคงมีชีวิตอยู่มันงดงามมากมายเหลือเกิน

ในชีวิตแต่ละคนอาจได้เห็นสิ่งที่สวยและงดงามมามากมาย

จนอาจจำได้แทบไม่หมด

แต่ภาพของคนรักจะไม่เคยลบเลือนไปและจะไม่มีวันจางหายไป

แต่กลับปรากฏอยู่ในใจตลอดเวลาเมื่อยามที่ระลึกถึง...

ตราบเท่าที่ประสาทสัมผัสทั้งห้า ยังรับรู้ได้

และตราบเท่าที่หัวใจยังบีบตัวตลอดเวลา

การใช้ชีวิตอยู่อย่างมีคุณค่า

เพื่อดูแลตัวเองและไม่ทำร้ายจิตใจใครถือเป็นความดีงามมากแล้ว

 

แต่เมื่อใดก็ตาม

ที่ใช้เวลาแห่งชีวิตเพื่อปลอบโยนคนรักให้มีกำลังใจ...ในการมีชีวิตต่อไป

คุณจะไม่เสียใจเลยสักครั้ง...

ถ้าเส้นทางในวันหน้าจำเป็นต้องแยกทางกันไป...

 มนุษย์เกิดมาเพียงหนึ่งและต้องไปเพียงหนึ่ง

 แต่ในช่วงซึ่งยังมีชีวิต...

 การที่ได้อยู่ในสายตาและความเอื้ออาทรของคนรัก

 นั่นคือประสบการณ์อันอบอุ่น

และเป็นกำไรอันมีค่าของการมีชีวิตอยู่บนโลกใบนี้

คุณอาจจะเคยเป็นสิ่งมีชีวิตธรรมดา ๆ บนโลกใบนี้

 แต่คุณจะเป็นในสิ่งที่พิเศษมากกว่า…

ถ้าคุณได้เรียนรู้ที่จะรัก…

ได้รู้จักที่จะให้อภัย…

รู้จักให้อย่างเหมาะสม…

และอารมณ์ดีอยู่ตลอดเวลา...

 

                "ครั้งหนึ่งฉันเคยประทับใจกับความงดงามของเพื่อนสนิทของฉันคนหนึ่ง

ซึ่งเป็นคนดีและน่าจะมีโอกาสได้ใช้ความรู้ความสามารถในฐานะที่กำลังจะเป็นคุณหมอ..

เพื่อช่วยเหลือชีวิตผู้คน

                  เนื่องในโอกาสที่พรุ่งนี้..เป็นวันคล้ายวันเกิดของเขา

ฉันจึงขอใช้เวลานี้...อวยพรให้เขามีความสุขอยู่ตลอดเวลา

ในที่ซึ่งเขาจะได้หยุดพัก

และไม่ต้องทรมานจากโรคร้ายอีกต่อไป

                เพราะไม่ว่าเขาจะอยู่ ณ แห่งหนใดก็ตาม ขอให้มีคนรักรอบตัว...อย่างไม่ขาดสาย

                หลับให้สบายนะ..."