ช่วงเมื่อวานและวันนี้ เป็นช่วงเวลาในรอบกว่าสองเดือน ที่มีเวลาชีวิตกลับเข้าสู่ความเป็นจริงของสังคมไทยต่าง ๆ มากมาย


นับตั้งแต่เช้าที่ต้องไปพบไปเจอเรื่องราวที่ทำให้ท้อแท้เพิ่มมากขึ้น

กับการไปเจอเพื่อนที่เปิดร้านขายสินค้าเล็ก ๆ อยู่ในจังหวัด ที่ได้แต่เฝ้ามองดูการเฉลิมฉลองครั้งใหญ่กับงบน้ำท่วม ที่หน่วยงานต่าง ๆ ได้พลิกวิกฤตมาเป็นโอกาสในการจัดหา จัดซื้อ จัดจ้าง ปรับปรุง ซ่อมแซม บูรณะ จัดหาอุปกรณ์เครื่องใช้สำนักงาน ที่ต่างสนุกสนานกับวิกฤตครั้งนี้เป็นอย่างมาก


ผมและเพื่อนต่าง ก็ได้แต่นั่งมองการเฉลิมฉลองครั้งนี้อย่างรันทดใจ


แต่กระนั้นก็ได้แต่นั่งมอง ทำอะไรไม่ได้ คนตัวเล็ก ๆ สองคน จะทำอะไรได้


เพราะบทเรียนของการต่อสู้ของมดงานตัวเล็ก ๆ อย่างเราเพิ่งเจอมายังไม่ทันฟื้นตัว


ก็ได้แต่นั่งทอดถอนใจถึงความเป็นไปของประเทศกับสิ่งต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นในจิตใจคน


พอตกเย็นเพื่อน ๆ พี่ ๆ ก็ได้พาไปพบปะสังสรรค์ตามภาษากัลยาณมิตร


พวกเราได้ไปนั่งพูดคุยกันถึงความเป็นไปและเป็นมาต่าง ๆ ของสังคมเราในปัจจุบัน โดยเฉพาะในเรื่องของการทำงานต่าง ๆ


นาน ๆ ได้เจอกันทีต่างก็พูดคุยถึงวิธีการแก้ไขว่าเราจะทำได้อย่างไร


บทสรุปก็ได้ออกมาเหมือนกับสิ่งที่กำลังเป็นไปและเกิดขึ้นอยู่ทั่ว ๆ ไปในปัจจุบัน


ทำงานให้เป็น


ไปตามน้ำ


เราตัวเล็ก ๆ ทำอะไรไม่ได้หรอก
ปลง


อย่าไปคิดไปทำอะไรมาก


อะไรจะเกิดก็มันก็ต้องเกิด


รักษาตัวรอดเป็นยอดดี

 

เช้าวันนี้แทบไม่มีแรงแม้กระทั่งจะลุกออกมาเจอกับสิ่งต่าง ๆ
เพราะเมื่อได้แต่นอนคิดว่า เราต้องทำตามบทสรุปอย่างนั้นจริง ๆ น่ะหรือ "เราถึงจะอยู่รอดได้ในสังคม สังคมนี้"


แรงพิมพ์ดีดที่ปวกเปียก นำพาตัวอักษรต่าง ๆ ผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์ มันช่างช้าเสียนี่กะไร อักษรแต่ละตัว ประโยคแต่ละประโยคกว่าที่จะได้มาช่างยากเหลือเกิน


ขาหมดแรงที่จะก้าวเดิน ใจหมดแรงที่จะต่อสู้


ผลงานและบทพิสูจน์เชิงประจักษ์ของมดงานตัวเล็ก ๆ ที่อยากทำสิ่งเล็ก ๆ น้อย ๆ เพื่อส่วนรวมบ้าง จุดจบเป็นอย่างนี้เช่นนั้นเหรอ


หลังจากที่เก็บข้าวเก็บของเสร็จ พรุ่งนี้ก็จะได้กลับไปอยู่บ้านกับพ่อกับแม่ที่เราจากมาเสียนาน


มาทำงานมาต่อสู้ในเมืองใหญ่ด้วยใจเล็ก ๆ


วันนี้กลับไปพร้อมกับความอ่อนล้าและหมดแรง


กลับไปเพื่อพักฟื้น และฟูกฟักศรัทธาต่อความถูกต้อง เพื่อหาวิธีการทำงานที่เหมาะสมกับมดงานตัวเล็ก ๆ อย่างเรา


เพื่อที่จะกลับมาเพื่อสู้ต่อ


ศรัทธาอย่างไรก็ยังคงเป็นศรัทธา


ความจริงแท้อย่างไรก็ยังคงต้องเป็นความจริงแท้


ตอนนี้ขอ “ถอยหลังเข้าคลอง” ไปที่ที่มีคลื่นลมสงบ


ใช้สติและสมาธิ ครุ่นคิดและพิจารณา ถึงเรือที่เราใช้ พายที่เราพาย สิ่งต่าง ๆ ที่เราเตรียมไป ว่าเราจะใช้สิ่งใดออกไปโต้คลื่นลมในทะเลอันกว้างใหญ่ไพศาล


ซ่อมแซมเรือและอุปกรณ์บางส่วนที่สึกหรอ

เติมเต็มต่อสิ่งต่าง ๆ ด้วยประสบการณ์

ต่อยอดด้วยสิ่งต่าง ๆ ที่พินิจและจินตนา

ครั้นเวลาและนานาเหมาะสมให้กลับคืน

 

        จะกลับมาเพื่อต่อสู้กับสิ่งร้าย

        ที่กล้ำกลายสังคมของเรานี้

         เพื่อยืนหยัดยืนสู้ทุกนาที

         แม้ชีวีสูญสิ้นก็ภูมิใจ

 

                   ที่ได้ทำได้สู้สิ่งเหล่านั้น

                   ได้รังสรรค์อุดมการณ์อันสดใส

                   ได้กล้าคิดกล้าทำและกล้าไป

                   สุขใด ๆ เหมือนสุขแท้นี้ไม่มี

 

                                จะยืนหยัดยิ้มสู้ด้วยสติ

                                ศีล สมาธิ และปัญญา จะอาศัย

                                สิ่งเหล่านี้จะปกป้องให้พ้นภัย

                                อุปสรรคใด ๆ ไม่แผ่วพาน

 

จะขอสู้ สู้ สู้ ทั้งชีวิต

จะยืนหยัดด้วยจิตอย่างหาญกล้า

จะมุ่งมั่นเดินไปด้วยศรัทธา

จะไปหาความถูกต้องทุกเมื่อไป

 

จะรวมมิตรทุกผู้ในครานี้

จะวารีหรือพายุสู้ไม่ถอย

จะอีกนานกี่หมื่นกี่แสนกี่ล้านไมค์

จะทำด้วยหัวใจอันมั่นคง

 

          จะถึงพร้อมด้วยธรรมนำชีวิต

          จะถึงด้วยด้วยจิตอันสดใส

          จะถึงด้วยรอยยิ้มและน้ำใจ

          จะถึงด้วยแรงใจเต็มศรัทธา

 

จะถึงพร้อมด้วยใจจิตพ่อและแม่

จะเป็นแน่อย่างนั้นสมใจหมาย

จะกอบกู้ต่อยอดไม่ทำลาย

จะเรียงรายรากฐานด้วยศีลและธรรม

 

จะพร้อมด้วยญาติสนิทมิตรสหาย

จะมิคลายมือที่ทำเพื่อสร้างสรรค์

จะร่วมสู้ร่วมเดินถึงจุดนั้น

จะพร้อมกันยืนจุดนั้นด้วยศรัทธา

 

จะยึดมั่นศรัทธาอันถูกต้อง

จะร่วมร้องบรรเลงเพลงสวรรค์

จะร่วมสุขทุกข์คลายชั่วคืนวัน

จะร่วมกันสรรสร้างสังคมไทย

 

สิ่งเหล่านี้เราจะทำเพื่อไทยนี้

เป็นสิ่งที่ยากหนักหนามิสงสัย

แต่จะทำทั้งหมดด้วยแรงใจ

จะต่อสู้ต่อไปทุกคราเอย